Κρητική Αγιολογία

  Ἀπολυτίκιον   Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον. Βασιλείας γήινους πάλαι οὐκ ἔτυχες, ἀλλ’ ἄφθάρτων στεφάνων νῦν σὲ ἠξίωσεν, ὁ Νυμφίος σου Χριστὸς ὁ ὡραιότατος, ᾧ καθιέρωσας σαυτήν, ὅλῃ καρδίᾳ καὶ ψυχῇ, Εἰρήνη Ὁσία Μῆτερ, Χρυσοβαλάντου ἡ δόξα, ἡμῶν δὲ προσφυγὴ καὶ βοήθεια. Κοντάκιον. Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον. Τὴν τοῦ κόσμου εὔκλειαν, καταλιποῦσα Ὁσία, τῷ Χριστῷ νενύμφευσαι, τῷ Βασιλεῖ τῷ ἀφθάρτῳ, κάλλεσι, τῆς παρθενίας λελαμπρυσμένη, σκάμμασι, τῆς ἐγκρατείας πεποικιλμένη· διὰ τοῦτό σε Εἰρήνη, ὁ σὸς Νυμφίος λαμπρῶς ἐδόξασε. Μεγαλυνάριον. Τῆς Καππαδοκίας τὴν καλλονήν, καὶ Χρυσοβαλάντου, ὀδηγίαν τὴν ἀσφαλῆ, τὴν πηγὴν θαυμάτων, πηγάζουσαν τῷ κόσμῳ, Εἰρήνην τὴν Ὁσίαν, ὕμνοις τιμήσωμεν.

  Κατά Ματθαίον (η΄28 – θ΄1) Τῷ καιρῷ εκείνω, ἐλθόντι τῷ Ἰησοῦ εἰς τὴν χώραν τῶν Γεργεσηνῶν ὑπήντησαν αὐτῷ δύο δαιμονιζόμενοι ἐκ τῶν μνημείων ἐξερχόμενοι, χαλεποὶ λίαν, ὥστε μὴ ἰσχύειν τινὰ παρελθεῖν διὰ τῆς ὁδοῦ ἐκείνης. Καὶ ἰδοὺ ἔκραξαν λέγοντες· τί ἡμῖν καὶ σοί, Ἰησοῦ υἱὲ τοῦ Θεοῦ; ἦλθες ὧδε πρὸ καιροῦ βασανίσαι ἡμᾶς; Ἦν δὲ μακρὰν ἀπ᾿ αὐτῶν ἀγέλη χοίρων πολλῶν βοσκομένη. Οἱ δὲ δαίμονες παρεκάλουν αὐτὸν λέγοντες· εἰ ἐκβάλλεις ἡμᾶς, ἐπίτρεψον ἡμῖν ἀπελθεῖν εἰς τὴν ἀγέλην τῶν χοίρων. Καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ὑπάγετε. οἱ δὲ ἐξελθόντες ἀπῆλθον εἰς τὴν ἀγέλην τῶν χοίρων· καὶ ἰδοὺ ὥρμησε πᾶσα ἡ ἀγέλη τῶν χοίρων κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν θάλασσαν καὶ ἀπέθανον ἐν τοῖς ὕδασιν. Οἱ δὲ βόσκοντες ἔφυγον, καὶ ἀπελθόντες εἰς τὴν πόλιν ἀπήγγειλαν πάντα καὶ τὰ τῶν δαιμονιζομένων. Καὶ ἰδοὺ πᾶσα ἡ πόλις ἐξῆλθεν εἰς συνάντησιν τῷ ᾿Ιησοῦ, καὶ ἰδόντες αὐτὸν παρεκάλεσαν ὅπως μεταβῇ ἀπὸ τῶν ὁρίων αὐτῶν. Καὶ ἐμβὰς εἰς πλοῖον διεπέρασε καὶ ἦλθεν εἰς τὴν ἰδίαν πόλιν. Απόδοση στη νεοελληνική: Τον καιρό εκείνο, ὅταν...

  Πέμπτη Κυριακή του Ματθαίου. Την περασμένη Κυριακή ο Ιη­σούς, όπως ακούσαμε, θεράπευσε τον δούλο του Εκατοντάρχου. Και στη συνέχεια ένα πλήθος ανθρώπων Τον εκύκλωσαν. Πολλούς εθεράπευσε, καθώς και δαιμονι­σμένους, και ύστερα δεν μπορούσε να αντέξει άλλο τους ανθρώπους, δεν ήθελε τη δόξα και τη δημοσιότητα, Εκείνος που είναι η άκρα ταπείνωση, γι’ αυτό και μπήκε με τους Μαθητάς Του στο πλοίο να περάσει αντίπερα. Έγινε τρικυμία στη θάλασσα της Γαλιλαίας κι ο Κύριος θαυματουργικά την έκανε γαλήνη μεγάλη. Και, καθώς βγήκαν στη χώρα των Γεργεσηνών, Τον συνάντησαν δύο δαιμονισμένοι, δύο ταλαίπωροι, δύο επιθετικοί και επικίνδυνοι συνάνθρωποί μας. Κατοικούσαν στα μνήματα κι ήσαν ο φόβος και ο τρόμος των περαστικών. Και, καθώς αντίκρυσαν τον Θεάνθρωπο Χριστό μας, φώναξαν δυνατά: «Ποια σχέση έχουμε εμείς με σένα; Εσύ είσαι ο Υιός του Θεού και μεις τα πεσμένα πλάσματά Σου». Και δεν μπόρεσαν να αντέξουν την παρουσία και την αγάπη του Κυρίου Ιησού Χριστού. Αυτό είναι ο δαίμονας. Το πιο δυστυχι...

  «Ὃς ἐὰν θέλη ἐν ἡμῖν μέγας γενέσθαι, ἔσται ὑμῶν διάκονος». Ὅποιος, δηλαδή, θέλει νὰ γίνει μέγας μεταξύ σας, εἶπε ὁ Κύριος, ἂς εἶναι ὑπηρέτης σας καὶ ἂς μαθαίνει νὰ γίνεται ἐξυπηρετικὸς στοὺς ἄλλους. Σ’ αὐτὴ τὴν κατηγορία ἀνθρώπων ἀνήκαν καὶ οἱ ἀπόστολοι – ἀπὸ τοὺς 70 μαθητὲς τοῦ Κυρίου – Πρόχορος, Νικάνωρ, Τίμων καὶ Παρμένος. Αὐτοὶ ἦταν μεταξὺ τῶν ἑπτὰ ἐκλεγμένων διακόνων τῆς πρώτης χριστιανικῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἱεροσολύμων (Πράξ. στ’ 5). Τὸ ἔργο τους ἦταν νὰ ὑπηρετοῦν καὶ νὰ ἐπιστατοῦν στὴ διατροφὴ τῶν ἀπόρων μελῶν τῆς Ἐκκλησίας, ἰδιαίτερα τῶν ὀρφανῶν καὶ τῶν χηρῶν. Ἀλλὰ ὑπηρετοῦσαν καὶ στὴ διάδοση τοῦ Θείου Λόγου. Ἔτσι ἀργότερα, ὁ μὲν Πρόχορος ἀκολούθησε τὸν εὐαγγελιστὴ Ἰωάννη στὴ Μικρὰ Ἀσία, ὅπου ἔγινε ἐπίσκοπος Νικομήδειας καὶ ἀναδείχθηκε τέλειος διάκονος τοῦ ἐπισκοπικοῦ καθήκοντος. Ὁ δὲ Τίμων ὑπέστη μαρτυρικὸ θάνατο στὰ Βόστρα τῆς Ἀραβίας, ὅπου εἶχε σταλεῖ νὰ ὑπηρετήσει τὸ Εὐαγγέλιο. Οἱ ἄλλοι δύο, ὁ Νικάνωρ καὶ ὁ Παρμένος, πέθαναν στὴν Ἱερουσαλήμ, ἐκτελώντας τὸ διακονικό τους ἔ...

  Ὑπῆρξε στὰ χρόνια τῆς βασίλισσας Θεοδώρας, ποὺ ἀναστήλωσε τὶς ἅγιες εἰκόνες. Ἡ Εἰρήνη καταγόταν ἀπὸ τὴν Καππαδοκία καὶ διακρινόταν ὄχι μόνο γιὰ τὴν εὐσέβειά της, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν σωματικὴ ὡραιότητά της καὶ γιὰ τὴν εὐγενῆ ἀνατροφή της. Εἶχε ζητηθεῖ λοιπὸν σὲ γάμο, ἀπὸ διακεκριμένο ἄνδρα τοῦ παλατιοῦ καὶ ξεκίνησε γιὰ τὸ Βυζάντιο. Στὴ διαδρομὴ ὅμως, πέρασε ἀπὸ τὴ Μονὴ τοῦ Χρυσοβαλάντου καὶ τόσο ἑλκύστηκε ἀπὸ τὴ συναναστροφὴ τῶν καλογριῶν, ὥστε πῆρε τὴ μεγάλη ἀπόφαση νὰ παραμείνει μαζί τους. Ἔτσι ἀπέρριψε τὶς κοσμικὲς δόξες, γύρισε στὴν πατρίδα της, πούλησε τὰ ὑπάρχοντά της, βοηθώντας πολλοὺς φτωχοὺς καὶ τὰ ὑπόλοιπα χρήματα τὰ ἐναπόθεσε στὴ Μονή. Ἔγινε μοναχὴ καὶ ἡ ζωὴ τῆς μέσα στὸ μοναστήρι ὑπῆρξε πολὺ ἀσκητικὴ καὶ ἁγία. Ὅταν πέθανε ἡ ἡγουμένη, ἡ Εἰρήνη, παρὰ τὴν ἄρνησή της, ὁρίστηκε διάδοχός της. Ἀπὸ τὴ νέα της θέση, ἐπετέλεσε τὰ καθήκοντά της ἄριστα. Ὁ Θεὸς μάλιστα, τὴν προίκισε μὲ τὸ προφητικὸ καὶ θαυματουργικὸ χάρισμα. Ἔτσι διὰ τῆς προσευχῆς της, ἀπάλλαξε πολλοὺς ἀπὸ τὰ δαιμόνια...

  Μὲ Λαμπρὸτητα ἑορτὰστηκε ὴ ὶερά μνὴμη τὴς Ἁγὶας ἑνδὸξου Μεγαλομὰρτυρος Κυριακῆς στὴν ἑνορὶα Ἁγὶου Γεωργὶου Τουρτοὺλων Σητεὶας. Στὶς 7 Ἱουλὶου ὴ Ἑκκλησὶα μας ἑορτὰζει την Ἱερὰ Μνὴμη τὴς Ἁγὶας ἑνδὸξου Μεγαλομὰρτυρος Ἁθληφὸρου Κυριακῆς τῆς Θαυματουργοῦ. Πανηγυρὶζει ὸ Ἱερὸς Ναὸς Ἁγὶας Κυριακῆς στὴ Θὲση Φυγὲτου Μὺλου στὴν ἑνορὶα Ἁγὶου Γεωργὶου Τουρτοὺλων Σητεὶας. Τὴν Κυριὼνυμο ἡμὲρα τὴς ἱερὰς Πανηγὺρεως τελὲστηκε ὴ Ἁκολουθὶα τοῦ Ὁρθρου , Ἁρτοκλασὶα καὶ ἑν Συνεχεὶα ὴ Πανηγυρικὴ Θεὶα Λειτουργὶα. Δεὶτε τὸ Φωτογραφικὸ Ὑλικὸ. Μὲ Δὲουσα Λαμπρὸτητα ἑορτὰστηκε ὴ Ἱερὰ μνὴμη τῆς Ἁγὶας ἑνδὸξου Μεγαλομὰρτυρος Μαρὶνης τῆς Θαυματουργοῦ στὴ Σωτὴρα ἑνορὶας Ἁγὶου Γεωργὶου Τουρτοὺλων Σητεὶας. Στὶς 17 Ἱουλὶου ὴ Ἑκκλησὶα μας ἑορτὰζει τὴν Ἱερὰ Μνὴμη τῆς Ἁγὶας ἑνδὸξου Μεγαλομὰρτυρος Μαρὶνης τῆς Θαυματουργοῦ. Τὴν Κυριὼνυμο ἡμὲρα της Πανηγὺρεως Τετὰρτη 17 Ἱουλὶου 2024 τελὲστηκε ὴ Ἁκολουθὶα τοῦ Ὁρθρου, Ἁρτοκλασὶα καὶ ἑν Συνεχεὶα ὴ Πανηγυρικὴ Θεὶα Λειτουργὶα εὶς τὸν Πανηγυρὶζοντα Ἱερὸν Ναὸν Ἁγὶας Μαρὶνης Σωτὴρ...

 Παρακλητικός Κανών εις τον Άγιον Ένδοξον Μεγαλομάρτυρα και Ιαματικό Παντελεήμων Ποίημα Επισκόπου Αργυρουπόλεως Σεραφείμ Εὐλογήσαντος τοῦ ἱερέως ἀρχόμεθα ἀναγινώσκοντες τὸν ΡΜΒ΄ (142) Ψαλμόν. Κύριε εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τὴν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου· καὶ μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. Ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τὴν ζωήν μου, ἐκάθισέ με ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκροὺς αἰῶνος· καὶ ἠκηδίασεν ἐπ’ ἐμὲ τὸ πνεῦμά μου, ἐν ἐμοὶ ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. Διεπέτασα πρὸς σὲ τὰς χεῖράς μου ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι. Ταχὺ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμά μου· μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ, καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. Ἀκουστὸν ποίησόν μου τὸ πρωὶ τὸ ἔλεός σου, ὅτι ἐπὶ σοί ἤλπισα· γνώρισόν μοι, Κύριε, ὁδόν ἐν ᾗ πορεύσομαι, ὅτι πρὸς...

  Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ’. Ἀθλοφόρε Ἅγιε καὶ ἰαματικὲ Παντελεῆμον, πρέσβευε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ, ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν, παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.   Ἕτερον Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ’. Θείας πίστεως. Χάριν ἔνθεον εἰσδεδεγμένος, ῥῶσιν ἄφθονον ἀεὶ παρέχεις, καὶ ψυχῶν τε καὶ σωμάτων τὴν ἴασιν, τοῖς τῷ ἁγίῳ ναῷ σου προστρέχουσι, Παντελεῆμον ἐλέους θησαύρισμα. Μάρτυς ἔνδοξε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος. Κοντάκιον. Ἦχος πλ. α’. Αὐτόμελον. Μιμητὴς ὑπάρχων τοῦ ἐλεήμονος, καὶ ἰαμάτων τὴν χάριν παρ’ αὐτοῦ κομισάμενος, Ἀθλοφόρε καὶ Μάρτυς Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, ταῖς εὐχαῖς σου, τὰς ψυχικὰς ἠμῶν νόσους θεράπευσον, ἀπελαύνων τοῦ ἀεὶ πολεμίου τὰ σκάνδαλα, ἐκ τῶν βοώντων ἀπαύστως· Σῶσον ἡμᾶς Κύριε. Μεγαλυνάριον. Ρεῖθρα ἰαμάτων ὡς ἐκ πηγῆς, χάριτι θαυμάτων, βλύζει χρήζουσι δωρεάν, ὁ Παντελεήμων, ὁ πάνσοφος ἀκέστωρ· οἱ ῥώσεως διψῶντες, δεῦτε ἀρύσασθε.

  Τὸν καιρὸ ποὺ τὰ μαῦρα σύννεφα τῆς εἰδωλολατρείας σκέπαζαν ἀπειλητικὰ ὅλη τὴν οἰκουμένη, στὰ τέλη δηλαδὴ τοῦ τρίτου αἰώνα μετὰ Χριστόν, γεννήθηκε στὴ Νικομήδεια τῆς Μικρᾶς Ἀσίας ὁ Ἅγιος μεγαλομάρτυρας Παντελεήμων. Τὴν ἐποχὴ ἐκείνη αὐτοκράτορας τῆς Ρώμης ἦταν ὁ φοβερὸς διώκτης τῶν Χριστιανῶν, ὁ Μαξιμιανός.   Ὁ πατέρας του λεγόταν Εὐστόργιος καὶ ἦταν εἰδωλολάτρης ἀξιωματοῦχος, μέλος τῆς συγκλήτου. Ἡ μητέρα του λεγόταν Εὐβούλη καὶ ἦταν θερμὴ Χριστιανή. Τὸ ὄνομα ποὺ ἔδωσαν στὸ παιδί τους ἦταν Παντολέον.   Ὁ Παντολέον ἦταν πολὺ ἔξυπνος, εὐγενικός, ἐπιμελής, ταπεινὸς καὶ πράος, γεμάτος ἀρετή, παρ’ ὅλο ποὺ ἀκόμη δὲν εἶχε βαπτιστεῖ Χριστιανός. Ὅταν μεγάλωσε, ὁ πατέρας του τὸν παρέδωσε σ’ ἕνα φημισμένο γιατρό, τὸν Εὐφρόσυνο , γιὰ νὰ τοῦ διδάξει τὴν ἰατρικὴ ἐπιστήμη. Σὲ λίγο καιρὸ ὁ Παντολέον ξεπέρασε ὅλους τους συνομήλικούς του στὴν μόρφωση καὶ ὅλοι μιλοῦσαν μὲ θαυμασμὸ γιὰ τὸ χαρακτήρα του. Ὁ ἴδιος ὁ αὐτοκράτορας, μαθαίνοντας γιὰ τὴν ἀρετὴ καὶ τὴν ἐξυπνάδα του, τὸν προόριζε γιὰ...

  Σύμφωνα με Ηπειρώτικη παράδοση η Αγία Παρασκευή μαρτύρησε στην Θεσπρτωτία,στην περιοχή που υπάρχει σήμερα η ομώνυμος Μονή Μπούντας.Εκεί υπάρχει και ο τάφος της ,ο οποίος σύμφωνα με την παράδοση δέχτηκε το ακέφαλο σώμα της. Η παράδοση αυτή ενισχύεται και από τους εξής λόγους: Α.Από την πληροφορία του Νικοδήμου του Αγιορείτη ,ο οποίος αναφέρει ότι η Αγία Παρασκευή «πολλούς Έλληνες επέστρεψε εις την θεογνωσίαν » . Β.Από την παράλειψη αυτής από το Ρωμαικό Μαρτυρολόγιο. Γ.Από το ότι πολλά χωριά στην Θεσπρωτία που βρίσκονται κοντά στο μέρος του Μαρτυρίου της π.χ.Βαλανιδιά,Κεράσοβο,Αγία Κυριακή (Πόποβο) Τσαγγάριο ,Καραμάχη κ.α. γιορτάζουν και πανηγυρίζουν την 26η Ιουλίου ,ημέρα της μνήμης της. Επί του τάφου της Αγίας έχει ανεγερθεί τρισυπόστατος ναός ,στον οποίο κατά την παράδοση έχει τοποθετηθεί και η «αποκοπείσα κεφαλή της» .(Τμήμα της Αγίας Κάρας της βρίσκεται σήμερα στην Ιερά Μονή Πετράκη Αθηνών.) Σήμερα αρκετοί προσκυνητές προσέρχονται για να προσκυνήσουν τον τάφο της Αγίας και να ...

 Παρακλητικός Κανών εις την Αγία Οσιομάρτυρα Παρασκευής της Αθληφόρου Ποίημα Επισκόπου Αργυρουπόλεως Σεραφείμ του Βυζαντίου Εὐλογήσαντος τοῦ ἱερέως ἀρχόμεθα ἀναγινώσκοντες τὸν ΡΜΒ΄ (142) Ψαλμόν. Κύριε εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τὴν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου, εἰσάκουσον μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου· καὶ μὴ εἰσέλθης εἰς κρίσιν μετά τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. Ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τὴν ζωήν μου, ἐκάθισέ με ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκρούς αἰῶνος· καὶ ἠκηδίασεν ἐπ’ ἐμέ τὸ πνεῦμά μου, ἐν ἐμοί ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. Διεπέτασα πρὸς σὲ τὰς χεῖράς μου ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι. Ταχὺ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τὸ πνεῦμά μου· μὴ ἀποστρέψης τὸ πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ, καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. Ἀκουστὸν ποίησόν μου τὸ πρωΐ τὸ ἔλεός σου, ὅτι ἐπὶ σοὶ ἤλπισα· γνώρισόν μοι, Κύριε, ὁδὸν ἐν ᾗ πορεύσομαι, ὅτι π...

  Ἀπολυτίκιο. Ἦχος α’. Τὴν σπουδήν σου τῇ κλήσει κατάλληλον, ἐργασάμενη φερώνυμε, τὴν ὁμώνυμόν σου πίστιν, εἰς κατοικίαν κεκλήρωσαι, Παρασκευὴ Ἀθληφόρε· ὅθεν προχέεις ἰάματα, καὶ πρεσβεύεις ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν. Κοντάκιον  Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον. Τῇ Ἀθληφόρῳ οἱ πιστοὶ τὸν ὑμνητήριον Παρασκευῇ δεῦτε συμφώνως ἀναμέλψωμεν· Ἀπαστράπτει γὰρ τοῖς θαύμασιν ἐν τῷ κόσμῳ Ἀπελαύνουσα τῆς πλάνης τὴν σκοτόμαιναν Καὶ παρέχουσα πιστοῖς τὴν χάριν ἄφθονον Τοῖς κραυγάζουσι, χαίροι Μάρτυς πολύαθλε. Μεγαλυνάριον. Χαίροις Ἐκκλησίας ἡ λαμπηδών, καὶ τῶν ἰαμάτων, πολυχεύμων ὄντως κρουνός· χαίροις προστασία, καὶ σεπτὴ οὐρανία, Παρασκευὴ θεόφρον, τῶν εὐφημούντων σε.

 «Τὴν σπουδήν σου τῇ κλήσει κατάλληλον, ἐργασαμένη φερώνυμε, τὴν ὁμώνυμόν σου πίστιν εἰς κατοικίαν κεκλήρωσαι, Παρασκευὴ ἀθλοφόρε· ὅθεν προχέεις ἰάματα, καὶ πρεσβεύεις ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν». Στὶς 26 Ἱουλὶου ὴ Ἑκκλησὶα μας ἑορτὰζει τὴν ἱερὰ μνὴμη τῆς Ἁγὶας ἑνδὸξου Ὁσιοπαρθενομὰρτυρος Παρασκευῆς τῆς Ἁθληφὸρου καὶ Θαυματουργοῦ. Πανηγυρὶζει με ἱδιαὶτερη Λαμπρὸτητα ὸ Ἱερὸς Ναὸς Ἁγὶας Παρασκευῆς ἑνορὶας Ἁγὶου Γεωργὶου Τουρτοὺλων Σητεὶας. Τὴν Πὲμπτη 25 Ἱουλὶου 2024 τελὲστηκε ὸ Μὲγας Πανηγυρικὸς Ἁρχιερατικὸς Ἑσπερινὸς , Ἁρτοκλασὶα χοροστατοὺντος τοῦ Σεβασμιωτὰτου Ποιμενὰρχου μας Μητροπολὶτου Ἱεραπὺτνης καὶ Σητεὶας κ.κ. Κυρὶλλου. Ὁ Σεπτὸς μας Ποιμενὰρχης μας στὸ Κὴρυγμα τοῦ ἁναφὲρθηκε στὸν βὶο καὶ τα Θαὺματα τῆς Ἁγὶας Παρασκευὴς. Τὴν Παρασκευῆ 26 Ἱουλὶου 2024 τελὲστηκε ὴ Ἁκολουθὶα τοῦ Ὁρθρου , Ἁρτοκλασὶα καὶ ἑν Συνεχεὶα ὴ Πανηγυρικὴ Θεὶα Λειτουργὶα.   Φωτογραφίες Μιχάλης Κάββαλος