Κρητική Αγιολογία

  † ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ (Διασκευή ομιλίας στον Άγιο Σπυρίδωνα, στις 16/10/1983) Βλάστησε μετά 4000 χρόνια! Το Ευαγγέλιο που ακούσαμε, μας εξηγεί γιατί μερικές φορές δεν καρποφορεί ο λόγος του Θεού. Ο Χριστός μάς λέγει ότι ο λόγος του Θεού είναι κάτι το πολύ ζωντανό. Είναι κάτι που από μόνο του έχει ζωή. Και δεν πάει ποτέ χαμένο. Είναι σπόρος. Εάν απλά τον κρατήσεις έχεις σπόρο. Πριν από 4000 χρόνια, κάποιοι αρχαίοι Αιγύπτιοι, έβαλαν μέσα σε μια πυραμίδα μια στάμνα σιτάρι. Την βρήκαν οι αρχαιολόγοι στις ημέρες μας. Και το σιτάρι ήταν τόσο καλό και καθαρό που εκείνο το λίγο που έσπειραν πειραματικά βλάστησε και καρποφόρησε. Ο λόγος του Θεού είναι κάτι πιο δυνατό από όλους τους σπόρους και από αυτό το σιτάρι. Όπου και να τον αφήσεις είναι πάντοτε ζωντανός. Έτοιμος να φυτρώσει, να βλαστήσει και να καρποφορήσει. Εδώ και χιλιάδες χρόνια ο λόγος του Θεού όταν βρει γη καλή κάνει τέτοια θαύματα που μένουν όλοι κατάπληκτοι. Παράδειγμα: Ο εν αγίοις πατήρ ημών Σπυρίδων. Τι υπέροχο...

 Καταγόταν ἀπὸ τὴν Καισάρεια τῆς Παλαιστίνης καὶ ἦταν διάκονος μεταξὺ τῶν ἑπτὰ διακόνων τῆς πρώτης Ἐκκλησίας στὴν Ἱερουσαλὴμ (Πράξ. στ’). Ἐπίσης, ἦταν ἔγγαμος καὶ εἶχε τέσσερις θυγατέρες, προικισμένες μὲ προφητικὸ χάρισμα. (Πράξ. κα’ 8 – 9). Ὁ Φίλιππος, ὅμως, δὲν στάθηκε μόνο στὴν Ἱερουσαλήμ. Πῆγε στὴ Σαμάρεια καὶ κήρυξε τὸ Εὐαγγέλιο, σὰν γνήσιος καὶ αὐτὸς «Ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ κατὰ πίστιν ἐκλεκτῶν θεοῦ καὶ ἐπὶ γνῶσιν ἀληθείας τῆς κατ’ εὐσέβειαν». Δηλαδὴ Ἀπόστολος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ γιὰ νὰ διδάξει μεταξὺ ἐκείνων ποὺ ἐξέλεξε ὁ Θεός, τὴν πίστη καὶ τὴν ἐπίγνωση τῆς ἀλήθειας, ποὺ ὁδηγεῖ στὴν εὐσέβεια. Ἐκεῖ στὴν Σαμάρεια, διὰ τοῦ κηρύγματός του βάπτισε χριστιανὸ τὸν Σίμωνα τὸν μάγο. Ἔπειτα, ὁ Φίλιππος συνάντησε στὸ δρόμο του τὸν Εὐνοῦχο τῆς βασίλισσας Κανδάκης, καὶ ἀφοῦ τὸν κατήχησε, βάπτισε καὶ αὐτὸν Χριστιανό. Κατόπιν, πῆγε στὶς Τράλλεις τῆς Μ. Ἀσίας, ὅπου μὲ τὴ διδασκαλία του ἔπεισε ὅλους σχεδὸν τοὺς κατοίκους τῆς πόλης νὰ πιστέψουν στὸν Χριστό. Ὁ Φίλιππος στὴν πόλη αὐτή, ἀφοῦ ἔκτι...

 Περίφημος λόγιος κληρικὸς καὶ ὑπέρμαχος τῆς ἡσυχαστικῆς διδασκαλίας τοῦ Γρηγορίου Παλαμᾶ. Καταγόταν ἀπὸ ἀξιόλογη οἰκογένεια τῆς Θεσσαλονίκης, ἀσπάστηκε τὸν μοναχικὸ βίο καὶ χρημάτισε ἡγούμενος τῆς Μονῆς τῆς Μεγίστης Λαύρας στὸ Ἅγιον Ὄρος κατὰ τὴν περίοδο τῶν ἡσυχαστικῶν ἐρίδων. Ὑπέγραψε τὸν Ἁγιορείτικο Τόμο γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῆς ἡσυχαστικῆς ἄσκησης (1339) καὶ ἔγραψε δύο σημαντικοὺς θεολογικοὺς λόγους ἐναντίον τοῦ Γρηγορίου Ἀκινδύνου. Τὸ 1347 ἐξελέγη μητροπολίτης Ἡράκλειας τῆς Θρᾴκης καὶ ἔλαβε μέρος στὴν μεγάλη σύνοδο τῆς Κωνσταντινουπόλεως (1351), ἡ ὁποία διακήρυξε τὴν ὀρθόδοξη διδασκαλία τοῦ Γρηγορίου Παλαμᾶ μὲ τὸν περίφημο «Τόμο». Μετὰ τὴν ἀπομάκρυνση ἀπὸ τὸν θρόνο τοῦ πατριάρχη Καλλίστου Α’ ἐξελέγη πατριάρχης (1353), ἀλλὰ μετὰ τὴν ἀποκατάσταση τοῦ Καλλίστου, ἀπομακρύνθηκε ἀπὸ τὸν θρόνο (1354), στὸν ὁποῖο ἐπανῆλθε τὸ 1364. Κατὰ τὴν δεύτερη πατριαρχία του ὑποστήριξε τὴν θεολογία τῶν ἡσυχαστῶν καὶ ἀποδοκίμασε τὴν προσπάθεια τῶν ἀδελφῶν Δημητρίου καὶ Προχόρου Κυδώνη νὰ εἰσαγάγουν ...

  Αὐτὴ ἔγινε στὴ Νίκαια τὸ 787, ἐπὶ βασιλέως Κωνσταντίνου καὶ Εἰρήνης, τῆς μητέρας του, καὶ ἐπὶ Ἀδριανοῦ Πάπα Ρώμης, Ταρασίου Κωνσταντινουπόλεως, Πολιτιανοῦ Ἀλεξανδρείας, Θεοδωρήτου Ἀντιοχείας καὶ Ἠλία Ἱεροσολύμων. Συνολικὰ οἱ Πατέρες ποὺ ἔλαβαν μέρος στὴ Σύνοδο αὐτὴ ἦταν 365 καὶ ἀναθεμάτισαν τὴν αἵρεση τῶν εἰκονομάχων. Διατύπωσαν, ὅτι ἡ τιμὴ καὶ ἡ προσκύνηση τῆς Εἰκόνας διαβαίνει στὸ πρωτότυπο (δηλαδὴ στὸν εἰκονιζόμενο Ἅγιο) καὶ ὄχι στὰ καθ’ αὐτὸ ξύλο καὶ χρῶμα τῆς εἰκόνας. Ἡ μνήμη τῆς Ζ’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου τιμᾶται τὴν πρώτη Κυριακὴ μετὰ τὴν 11η Ὀκτωβρίου. Πηγή  https://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης. Τῆς Ἑβδόμης Συνόδου τοὺς Πατέρας ὑμνήσωμεν, ὡς τῆς Ἐκκλησίας φωστῆρας καὶ θερμοὺς ἀντιλήπτορας· Εἰκόνα γὰρ τὴν θείαν τοῦ Χριστοῦ, ἐκήρυξαν τιμᾶσθαι εὐσεβῶς, καθελόντες τῶν αἱρέσεων τὴν ὀφρύν, καὶ πρὸς αὐτοὺς βοήσωμεν· Δόξα τῷ ἐνισχύσαντι ὑμᾶς, δόξα τῷ στεφανώσαντι, δόξα τῷ βεβαιοῦντι δι’ ὑμῶν, πίστιν τὴν Ὀρθόδοξον.   Ἕτερον Ἀπολυτ...

 

  Ἔζησαν στὰ χρόνια του αὐτοκράτορα Μαξιμιανοῦ (296 μ.Χ.). Ὁ διωγμὸς κατὰ τῶν χριστιανῶν ἦταν σκληρὸς καὶ ἀνελέητος. Γι’ αὐτό, ὁ Εὐλάμπιος καὶ ἡ ἀδελφή του Εὐλαμπία κρύβονταν μαζὶ μὲ ἄλλους χριστιανοὺς στὸ βουνό. Ἐκεῖ, ζοῦσαν καλλιεργώντας τὴν προσευχὴ καὶ τὴ μελέτη τῶν Ἱερῶν Γραφῶν. Κάποια μέρα, ὁ Εὐλάμπιος πῆγε στὴ Νικομήδεια νὰ προμηθευθεῖ τροφές. Ἀλλὰ οἱ εἰδωλολάτρες τὸν ἀναγνώρισαν καὶ ἀμέσως τὸν συνέλαβαν. Βέβαια, στὴν ἐρώτηση τοῦ βασιλιὰ ἂν πιστεύει στὸ Χριστό, ὁμολόγησε φανερὰ ὅτι εἶναι χριστιανός, ὁπότε τὸν ἔβαλαν μέσα σὲ εἰδωλολατρικὸ ναὸ γιὰ νὰ θυσιάσει μὲ τὴ βία. Ὁ Εὐλάμπιος, ὅμως, διὰ τῆς προσευχῆς συνέτριψε τὸ εἴδωλο τοῦ θεοῦ Ἄρη. Καὶ ἐνῷ ἄρχισαν νὰ τὸν μαστιγώνουν μὲ τὸν πιὸ ἀπάνθρωπο τρόπο, ὅρμησε ἡ ἀδελφή του Εὐλαμπία, καὶ ἀφοῦ τὸν ἀγκάλιασε, παρακάλεσε τὸ Θεὸ νὰ τὴν ἀξιώσει νὰ συμμαρτυρήσει μὲ τὸν ἀδελφό της. Τότε ἔβαλαν καὶ τοὺς δυὸ σὲ ἕνα καζάνι μὲ βραστὸ νερό. Ἀλλὰ διὰ θαύματος αὐτοὶ δροσίζονταν, καὶ ἔτσι βγῆκαν σῶοι καὶ ἀβλαβεῖς. Αὐτὸ ἔκανε νὰ πιστέψουν στὸ Χρ...

  Έζησε στα τέλη του 2ου αιώνα και ήταν σύγχρονος του Αγίου Φιλίππου Επισκόπου Γορτύνης [8 Οκτωβρίου]. Η δράση του ήταν ανάλογη με αυτήν του Αγίου Φιλίππου Επισκόπου Γορτύνης για την υπεράσπιση των πρώτων Χριστιανών και του Χριστιανισμού από τις πρώτες αιρέσεις όπως ο Γνωστικισμός, ο Μαρκιωνιτισμός κλπ. Ο Άγιος Πινυτός διατηρούσε αλληλογραφία με τον Κορίνθου Διονύσιο, εκκλησιαστική μορφή της εποχής όπως και ο Άγιος Φίλιππος επίσκοπος Γορτύνης. Πηγή  https://wra9.blogspot.com/2022/10/blog-post_87.html

  Όταν μέσα σου έχεις το παράπονο ή τον πόνο ή τον φθόνο, σε τρώνε όλα αυτά... Απόσπασμα από ομιλία του μακαριστού μητροπολίτου Σισανίου & Σιατίστης Παύλου στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 2015.  Πηγή Όμιλος Ορθόδοξης και Ελληνικής Παράδοσης - ΠΚ

  Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε. Δικαίων τὰ τάγματα Πατριαρχῶν τοὺς χορούς, Κυρίου Προπάτορας ᾄσωμεν σὺν Ἀβραάμ, καὶ Λὼτ θείοις μέλεσιν, ἄνδρας τε καὶ γυναῖκας, Προφητῶν τὰς χορείας, ὕμνοις θεοτερπέσιν, οἱ πιστοὶ κατὰ χρέος· πρεσβεύουσιν ἀεὶ γὰρ Θεῷ, δοῦναι σωτήρια. Ἕτερον. Ἦχος γ’. Θείας πίστεως. Πάτερ ἔνδοξε, τῆς εὐσεβείας, Ἀβραὰμ πιστὲ Θεοῦ ἐργάτα, τρεῖς Ἀγγέλους ὑπὸ δρῦν ἐξένισας, ὁ Ἰσαὰμ σπεύσας θῦσαι Κυρίῳ σου, ὡς εὐπειθέστατος δοῦλος καὶ πάνσεπτος· ὅθεν αἴτησαι, τοῖς Πατριάρχα τιμῶσί σε, πρεσβείαις ταῖς σαῖς πρὸς Δίκαιον Κριτὴν δοῦναι ἡμῖν χάριν καὶ ἔλεος.

  Ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς δώδεκα μαθητὲς τοῦ Κυρίου, ἀδελφός τοῦ Ματθαίου τοῦ Εὐαγγελιστοῦ καὶ γιὸς τοῦ Ἀλφαίου. Ὁ Ἰάκωβος, ἀφοῦ ἀγωνίστηκε γιὰ τὴν ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ στὴν Ἱερουσαλήμ, ἔπειτα πῆγε καὶ σὲ  ἄλλες χῶρες γιὰ νὰ κηρύξει τὸ Εὐαγγέλιο. Ἐκεῖ, κατέστρεφε τοὺς βωμοὺς τῶν εἰδώλων καὶ μὲ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ γιάτρευε ἀρρώστιες καὶ ἐξεδίωκε τὰ ἀκάθαρτα πνεύματα. Γι' αὐτὸ καὶ οἱ εἰδωλολάτρες τὸν ὀνόμαζαν θεῖο σπέρμα. Ὁ ἱδρῶτας, οἱ μόχθοι καὶ οἱ κίνδυνοι ποὺ ὑπέστη γιὰ τὴ διάδοση τοῦ Εὐαγγελίου, ἦταν πολλοί. Ὁ θάνατος πολλὲς φορὲς τὸν πλησίασε, ἀλλὰ στὴν σκέψη τοῦ Ἰακώβου κυριαρχοῦσαν ἐνθαρρυντικὰ τὰ λόγια τοῦ Κυρίου, «ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθείν, ἀπαρνησάσθω ἐαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι». Ἐκεῖνος ποὺ θέλει νὰ μὲ ἀκολουθεῖ σὰν γνήσιος μαθητής μου, λέει ὁ Κύριος, ἂς ἀπαρνηθεῖ τὸ διεφθαρμένο ἀπὸ τὴν ἁμαρτία ἑαυτό του, καὶ ἂς πάρει τὴν ἀπόφαση νὰ ὑποστεῖ γιὰ μένα ὄχι μόνο θλίψη καὶ δοκιμασία, ἀλλὰ ἀκόμα καὶ θάνατο σταυρικό. Καὶ τότε ἂς μὲ ἀκολουθεῖ, μιμο...

  Ὁ Ἀβραὰμ εἶναι ὁ γνωστὸς πατριάρχης τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ὁ γιὸς τοῦ Θάρα. Γεννήθηκε στὴν Οὒρ τῆς Χαλδείας ἀπὸ τὴ φυλὴ τοῦ Σήμ. Ὁ δὲ Λώτ, ἦταν γιὸς τοῦ Ἀρρᾶν καὶ ἀνεψιὸς τοῦ Ἀβραὰμ πολὺ ἀγαπημένος. Πῆγε μὲ τὸν θεῖο του στὴ Χαρὰν καὶ ζοῦσε μαζί του. Ἀλλὰ λόγω τῶν συχνῶν διενέξεων τῶν ὑπηρετῶν, ἀποχωρίστηκε τοῦ θείου του καὶ κατοίκησε στὴν πεδιάδα τῶν Σοδόμων, ὅπου ἔμεινε μέχρι τὴν καταστροφή της. Πηγή  https://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

  Συνήλθε σήμερα Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2026, στην τρίτη Τακτική Συνεδρία της, η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, στην Αίθουσα Συνεδριών της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας. Μετά την προσευχή ανεγνώσθη ο Κατάλογος των συμμετεχόντων Ιεραρχών και διεπιστώθη απαρτία. Κατόπιν επικυρώθηκαν τα Πρακτικά της χθεσινής Συνεδρίας. Εν συνεχεία, σύμφωνα με την Ημερησία Διάταξη, ανέγνωσε την Εισήγησή του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης κ. Συμεών, με θέμα: «Το εκκρεμές ζήτημα της εις Επίσκοπον χει­ρο­το­νί­ας του ε­κλελε­γ­μέ­νου Επι­σκό­που Αστερίου κ. Χριστοδούλου Κοτσίφη». Μετά την Εισήγηση ο Μακαριώτατος Πρόεδρος πρότεινε τα ακόλουθα για την λύση του εκκλησιαστικού αυτού ζητήματος: α) Αν ο εκλεχθείς Επίσκοπος Αστερίου κ. Χριστόδουλος Κοτσίφης ανακαλέσει την αποδοχή της εκλογής του, εκλέγεται ο δεύτερος σε ψήφους Αρχιμανδρίτης κ. Καλλίνικος Νικολάου. β) Σε περίπτωση αποδοχής της πρότασ...

  Όπως όταν σπέρνουμε μια χούφτα σιτάρι, θα πάρουμε, ας πούμε, δέκα κιλά, έτσι και όταν σπέρνουμε αγκάθια, θα πάρουμε αγκάθια. Όποιος κάνει καλωσύνες, αυτές θα γεννήσουν και άλλες καλωσύνες, και όποιος κάνει αμαρτίες, αυτές θα γεννήσουν άλλες περισσότερες. Τα παθήματα, ο πόνος, η ντροπή ξοφλάν την κόλαση, όπως λέγει ο αββά Ισαάκ “τρώνε την κόλαση”. Είναι πολύ καλό να μαθαίνουν τα μικρά παιδιά Βυζαντινή μουσική, διότι απασχολείται ο νους τους και δεν πηγαίνει στα μάταια και αμαρτωλά πράγματα· αγιάζονται και δοξολογούν τον Θεό. Δεν πρέπει να επιδιώκουμε την ηδονή στην προσευχή μας, ας είναι και πνευματική. Διότι τότε είναι σαν να αγαπούμε τον πατέρα μας, επειδή μας δίνη καραμέλλες και σοκολάτες. Ανώτερη είναι η ειρήνη. Όποιος συμμετέχει στον πόνο κάποιου και του πει κάτι για να τον παρηγορήση, αυτό είναι σαν ευχή και πολλές φορές εκπληρώνεται. Αυτοί που αυτοκτονούν έχουν εγωισμό. Τους σκοτίζει το νου ο διάβολος, τους φέρνει σε απόγνωση και τους οδηγεί στην αυτοκτονία. Όταν όμως υπάρχ...