Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Κοίμησις τῆς Ἁγίας Ἄννης Μητρός τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου 25 Ιουλίου

  Ἡ Ἁγία Ἄννα γεννήθηκε στήν Βηθλεέμ, καταγόταν ἀπό τήν φυλή λευΐ καί ἦταν κόρη τοῦ ἱερέα Ματθάν καί τῆς Μαρίας. Ὁ Ματθάν ἱεράτευε ἐπί τῆς βασιλείας Κλεοπάτρας καί Σαπώρου ἤ Σαβωρίου, βασιλέως τῶν Περσῶν, καί τπης βασιλείας Ἡρώδου τοῦ Ἀντιπάτρου. Αὐτή εἶχε δύο ἀδελφές, τήν Σοβή, μητέρα τῆς Ἁγίας Ἐλισάβετ καί γιαγιά τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Βαπτισθοῦ, καί τήν Μαρία, μητέρα τῆς Σαλώμης, σύζυγο τοῦ Κλεόπα ἤ Ἀλφαίου. Παντρεύτηκε δέ καί ἡ τρίτη, ἡ Ἄννα, στήν γῆ τῆς Γαλιλαίας, καί γέννησε Μαρία τήν Θεοτόκο, πού σημαίνει ὅτι ἡ Σαλώμη, ἡ Ἐλισάβετ καί ἡ Θεοτόκος, ἦσαν κόρες τριῶν ἀδελφῶν καί μεταξύ τους πρωτεξαδέλφες. Ἡ Ἄννα, λοιπόν, ἀφοῦ γέννησε τήν σωτηρία ὅλου τοῦ κόσμου, τήν Παναγία, καί τήν ἀπογαλάκτισε, τήν ἀνέθεσε στό Ναό, ὡς ἄμμωμο δῶρο στόν Παντοκράτορα Θεό, καί ἔζησε τό ὑπόλοιπο τῆς ζωῆς της μέ σωφροσύνη καί ἄμεμπτο τρόπο, μέ νηστεῖες, προσευχές ἐλεημοσύνες πρός τούς φτωχούς μέχρις ὅτου ἐξεδήμησε μέ εἰρήνη πρός τόν Κύριο. Τελεῖται δέ ἡ Σύναξις αὐτῆς «ἐν τῷ Δευτέρῳ». Ὅταν νημφεύθηκε τ...
Πρόσφατες αναρτήσεις

Ἡ Ὁσία Ὀλυμπιάδα ἡ Διακόνισσα 25 Ιουλίου

  Ἡ Ὁσία Ὀλυμπιάς καταγόταν ἀπό τήν Κωνσταντινούπολη ἀπό πλούσια καί εὐγενική οἰκογένεια καί ἤκμασε στά χρόνια τοῦ αὐτοκράτορος Θεοδοσίου τοῦ Μεγάλου (379 – 395 μ.Χ.) καί τῶν διαδόχων του, Ἀρκαδίου καί Ὁνωρίου. Ὁ πατέρας της Σεκοῦνδος (ἤ Σέλευκος) κατεῖχε τό ἀξίωμα τοῦ κόμη, ὁ δέ πάππος της Ἀβλάβιος εῑχε διετελέσει ἔπαρχος. Λόγῳ τῆς καταγωγῆς της ἔτυχε ἐπιμελοῦς καί θεοσεβοῦς παιδείας. Ὅταν νυμφεύθηκε τόν ἔπαρχο Κωνσταντινουπόλεως Νευρίδιο, εἶχε τήν ἀτυχία νά τόν χάσει μέσα σέ λίγους μῆνες. Τιμώντας τήν μνήμη του, παρά τίς πιέσεις καί τοῦ ἴδιου τοῦ αὐτοκράτορος Θεοδοσίου, νά ἔλθει σέ δεύτερο γάμο μέ τόν συγγενῆ του Ἐλπίδιο, παρέμεινε σέ χηρεία, φλεγόμενη ἀπό τόν πόθο νά διακονήσει στήν Ἐκκλησία καί ἐπιδόθηκε σέ ἀγαθοεργίες, διαθέτοντας μεγάλα ποσά ἀπό τήν περιουσία της. Ὅταν χειροτονήθηκε ἀπό τόν Πατριάρχη Νεκτάριο Διακόνισσα, διῆγε βίο ἀσκητικό μέ νηστεῖες καί προσευχές. Ἵδρυσε μονή κοντά στό ναό τῆς Ἁγίας Εἰρήνης καί ἔγινε στενή συνεργάτιδα τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου στήν ...

Ἀπολυτίκιο Ἁγίου Ἀθηναγόρου τοῦ ἀπολογητοῦ 24 Ἰουλίου

  Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον. Φιλοσόφων ἐνθέων τὸ ἀγαλλίαμα, πρώην διώκτην καὶ εἶτα, θερμὸν ἀπολογητήν, τῆς Χριστοῦ ἁγίας πίστεως τιμήσωμεν, Ἀθηναγόραν τὸν σεπτόν, Ἀθηνῶν κλεινὸν βλαστόν, καὶ καύχημα Ἐκκλησίας, βοῶντες· τῷ Παντεπόπτῃ, ὑπὲρ ἡμῶν ἀπαύστως πρέσβευε. Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ΄. Τῇ ὑπερμάχῳ. Τῆς θείας χάριτος φανὸν τὸν τηλαυγέστατον, τὸν ἀναφθέντα ἐν Ἀθήναις εὐφημήσωμεν, καὶ φωτίσαντα τὸ σμῆνος τῶν χριστωνύμων, τῇ σοφίᾳ καὶ σεπτοῖς αὐτοῦ διδάγμασιν, εὐσθενῆ Ἀθηναγόραν τὸν θειότατον, ἀνακράζοντες· Χαίροις πίστεως ἔρεισμα. Μεγαλυνάριον. Δεῦτε ἀνυμνήσωμεν οἱ πιστοί, φιλοσόφων πάντων, Ἀθηναίων τὴν κορυφήν, εὔηχον κινύραν, τῆς πίστεως δογμάτων, σοφὸν Ἀθηναγόραν, τὸν ἀεισέβαστον.

Ἡ Ἁγία Χριστίνα ἡ Μεγαλομάρτυς 24 Ιουλίου

  Ἡ Ἁγία Χριστίνα καταγόταν ἀπό τήν πόλη Τῦρο τῆς Φοινίκης καί ἦταν θυγατέρα τοῦ στρατηγοῦ Οὐρβανοῦ. Ὁ πατέρας της τήν ἔκλεισε σέ πύργο μέ χρυσᾶ καί ἀργυρᾶ εἴδωλα, γιά νά λατρεύει αὐτά. Ἐκείνη, ὅμως, τά συνέτριψε καί τά διαμοίρασε στούς φτωχούς. Μόλις τό ἔμαθε ὁ πατέρας της τήν ἔκλεισε στήν φυλακή, κατόπιν τήν ἔριξε στήν θάλασσα, ὅπου ἔλαβε τό ἅγιο Βάπτισμα ἀπό τόν ἴδιο τόν Κύριο, Ἄγγελος δέ τήν ἔβγαλε στήν στεριά. Στήν συνέχεια ἄρχισαν τά βασανιστήρια. Μετά τόν θάνατο τοῦ πατέρα της, οἱ ἄρχοντες Δίων καί Ἰουλιανός συνέχισαν τά φρικτά βασανιστήρια στήν φυλακή. Ἐκείνη μέ τήν πίστη της στόν Θεό εἵλκυσε στήν Ἐκκλησία τρεῖς χιλιάδες ἀνθρώπους. Τά μαρτύρια τά ὁποῖα ὑπέστη ἀπό τόν Ἰουλιανό ἦταν φρικωδέστερα. Ἔδωσε ἐντολή καί τῆς περιέκοψαν τούς μαστούς καί τήν γλῶσσα. Μετά τό φρικτό αὐτό μαρτύριο οἱ στρατιῶτες λόγχευσαν τίς πλευρές καί τήν καρδιά τῆς Ἁγίας, ἡ ὁποία παρέδωσε τήν μακαρία ψυχή της στόν Θεό, ἐπί Σεβήρου αὐτοκράτορος (193 – 211 μ.Χ.), καί ἔλαβε τό ἀμαράντινο στέφανο τῆς δόξας...

Ὁ Ἅγιος Ἀθηναγόρας ὁ Ἀπολογητης 24 Ιουλίου

  Ὁ Ἅγιος Ἀθηναγόρας εἶναι ἕνας ἀπό τούς σπουδαιότερους Ἀπολογητές καί ἐκκλησιαστικούς συγγραφεῖς τοῦ 2ου αἰῶνος μ.Χ. Ἤκμασε κατά τήν ἐποχή τῶν αὐτοκρατόρων Μάρκου Αὐρηλίου καί Κομμόδου, τήν ἴδια ἐποχή μέ τόν ἕτερο μεγάλο Ἀπολογητή, τόν Ἅγιο Ἰουστῖνο. Ὑπῆρξε φιλόσοφος πού μεταστράφηκε στόν Χριστιανοσμό, ἐνῶ ἡ ἀπολογητική του ἔκφραση ἐκτιμᾶται γιά τήν λογοτεχνική της κομψότητα καί τήν νηφάλια προσέγγιση πρός τόν ἐθνικό κόσμο. Περί τοῦ βίου τοῦ Ἁγίου Ἀθηναγόρου ὑπάρχουν ἐλάχιστα, κατά βάση αὐτοβιογραφικά στοιχεῖα, πού προκείπτουν ἀπό γραμματεία του, ἡ ὁποία ὅμως εἶναι ἰδιαιτέρως περιορισμένη. Τό πιθανότερο εἶναι νά ἦταν Ἀθηναῖος ἤ ἀπό τήν Ἰωνία, ἀφοῦ δίπλα του μαθήτευσε ὁ Ἅγιος Κλήμης Ἀλεξανδρείας, καθώς φαίνεται ἀπό τό ἔργο του «Στρωματεῖς», καί ὁ ὁποῖος ἀναφέρεται σέ διδάσκαλό του ἀπό τήν Ἰωνία. Μέσα ἀπό τά συγγράμματά του διαβλέπουμε πώς ἀσπάσθηκε τόν Χριστιανισμό ἀπό τόν ἐθνικό βίο μελετώντας τίς Γραφές. Μετά τήν μεταστροφή του ἵδρυσε χριστιανική σχολή ὑψηλοῦ ἐπιπέδου. Διαφαίνετα...

Ὁ Ἅγιος Θεόφιλος ὁ Νεομάρτυρας ὁ ἐκ Ζακύνθου 24 Ιουλίου

  Ὁ Ἅγιος Νεομάρτυς Θεόφιλος (Μαραμπελιώτης), γεννημένος, περί τό 1617, στήν Ζάκυνθο, γόνος οἰκογένειας «ποπολάρων», ἀκολουθώντας λόγῳ οἰκονομικῆς μᾶλλον δυσπραγίας ἔφηβος τό ἐπάγγελμα τοῦ ναυτικοῦ, πορευόταν οὐσιαστικά τόν ὁδό γιά τόν πλουτισμό πού χορηγεῖ ἡ μέθεξη τοῦ Θεοῦ. Μέ τήν ἔξοδό του στό ἄγνωστο καί ἄκρως ριψοκίνδυνο πέλαγος τῆς ὀθωμανικῆς καταδυναστείας εἰσόδευε ἀθλοφόρος στό νέφος τῶν Ἁγίων Μαρτύρων. Συνοπτικές πληροφορίες γιά τόν Νεομάρτυρα μᾶς παρέχει ὁ ἱστοριογράφος Παναγιώτης Χιώτης: «Οὗτος ἦν νέος εὐειδέστατος Ζακύνθιος, δεκαοκταετής ἔτυχεν εἰς Χίον (…) πλεύσας ὡς ναύτης, ὅτε μή θελήσας νά συνταξιδεύσῃ μετά τινός Τούρκου ἐσυκοφαντήθη ὅτι φορεῖ Τουρκικήν τιάραν, ἥτις ἦν ὁ σκοῦφος ὁ κόκκινος Ζακύνθιος. Καί ἐψευδομαρτύρησαν κατ’ αὐτοῦ εἰς τόν κατήν τῆς Χίου, ὅτι ἐτούρκευσε, καί ἐπειτα ἠρνεῖτο. Ὁ κατής οὖν ἀπεφάσισεν νά γένῃ Τούρκος, ἀλλ’ ὁ Θεόφιλος ἀντέστη, λέγων ὅτι πάντοτε ἐμμένει εἰς τήν θρησκείαν τῶν πατέρων του. Οἱ Τοῦρκοι λοιπόν ἤναυσαν πυρκαϊάν καί τόν ἔκαυσαν ζ...

Ἡ Φωτογραφία τῆς ἡμέρας - 23/07/2026

  Ἡ Φωτογραφία τῆς ἡμέρας τὸ Κελὶ τῆς Ὁσίας Πελαγίας ποὺ βρίσκεται στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Κεχροβουνίου Τήνου. 

Παρακλητικὸς Κανῶν Ὁσίας Πελαγίας της ἐν Τήνῳ

 Παρακλητικός Κανών εις την Οσία Μητρός Πελαγία της εν τη Ιερά Μονή Κεχροβουνίου Ν. Τήνου Ασκητικώς Διαλαμψάσης Ποίημα Οσίου Γερασίμου Μικραγιαννανίτου Μ. Υμνογράφου της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας Εὐλογήσαντος τοῦ ἱερέως ἀρχόμεθα ἀναγινώσκοντες τὸν ΡΜΒ΄ (142) Ψαλμόν. Κύριε εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τὴν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου· καὶ μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. Ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τὴν ζωήν μου, ἐκάθισέ με ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκροὺς αἰῶνος· καὶ ἠκηδίασεν ἐπ’ ἐμὲ τὸ πνεῦμά μου, ἐν ἐμοὶ ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. Διεπέτασα πρὸς σὲ τὰς χεῖράς μου ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι. Ταχὺ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμά μου· μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ, καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. Ἀκουστὸν ποίησόν μου τὸ πρωὶ ...

Ἀπολυτίκιο Ὁσίας Πελαγίας της ἐν Τήνῳ 23 Ἰουλίου

  Ἀπολυτίκιον   Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε. Ἀμέμτπως ἐβίωσας ἐν ἐγκράτειᾳ πολλὴ καὶ πόνοις ἀσκήσεως καὶ ἐν ἀγάπῃ θερμή, Πελαγία Θεόληπτε. Ὅθεν τὴν Θεοτόκον ἐπαλλήλως κατεῖδες, μηνύουσαν σοὶ Εἰκόνος τὴν ἀνεύρεσιν ταύτης. Ἣν πρέσβευε, Ἁγία Μῆτερ, ὑπὲρ τῶν τιμώντων σέ.

23 Ἰουλίου 2015 - 2026 12 Χρόνια τὸ Ἱστολόγιό Κρητικὴ Ἁγιολογία στὸ Διαδίκτυο

  Ἀγαπητοί μας Ἀναγνῶστες μὲ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ συμπληρώνονται 23 Ἰουλίου 2015 - 2026 12 Χρόνια Κρητικὴ Ἁγιολογία στὸ Διαδίκτυο. Ὁ Παρὸν διαδικτυακὸς Οἶκος ἀσχολεῖται μὲ τοὺς Ἁγίους τῆς Κρήτης οἱ ὁποῖοι ἔζησαν κατὰ τὴν ἐποχὴ τῆς Τουρκοκρατίας τῆς Ἑνετοκρατίας στὴν Νῆσο Κρήτη . Ἡ Κρήτη εἶναι Ἱερὸ Νησὶ μὲ ἀμέτρητα Προσκυνήματα μὲ πολλὰ Μοναστήρια ποὺ ἔπαιξαν σημαντικὸ ρόλο στὴν ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας μας ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ἐλευθερία μας . Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἱερᾶς Νήσου Κρήτης εἶναι Ἀποστολικὴ ἡ ὁποία ἔχει ἱδρυθεῖ ἀπὸ τὸν Ἀπόστολο Παῦλο ποὺ ἀργότερα ἦρθε καὶ Ὁ Ἀπόστολος Τίτος ποὺ τὸν ἔκανε Πρῶτο Ἐπίσκοπο Κρήτης Ποιμενάρχη τῆς Νήσου Κρήτης . Αὐτὸς ὁ Κόμβος ἐνημέρωσης εἶναι γιὰ διάφορα θέματα ποὺ ἀφοροῦν τὴν Κρήτη ἀλλὰ καὶ τὴν Ὀρθοδοξία μας τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ τὴν Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου ποὺ ἡ Ἐκκλησίας μας εἶναι τὸ σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ νὰ ἀκούγετε ὁ λόγος τοῦ Εὐαγγελίου στὴν σημερινὴ ἐποχὴ ποὺ τὸν ἔχουμε ἀνάγκη στὶς μέρες μας νὰ ἀκολουθήσουμε τὸ παράδ...

Ὁ Προφήτης Ἰεζεκιήλ 23 Ιουλίου

  Ὁ Ἅγιος Προφήτης Ἰεζεκιήλ ἦταν ἕνας ἀπό τούς δώδεκα καί ὁ τρίτος κατά σειρά ἀπό τούς «μείζονες» Προφῆτες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Καταγόταν ἀπό τήν γῆ Ἀριρά, ἦταν υἱός τοῦ ἱερέως Βουλῆ καί ἤκμασε κατά τόν 6ο αἰῶνα π.Χ. Το 597 π.Χ., μετά τήν ἅλωση τῆς Ἱερουσαλήμ ἀπό τόν βασιλέα τῶν Βαβυλωνίων Ναβουχοδονόσορα, ἀπήχθη μέ τόν βασιλέα Ἰεχονία καί ἄλλους προύχοντες, αἰχμάλωτος στήν Βαβυλῶνα. Ἐκεῖ, γύρω στό 592 π.Χ. καί σέ ἡλικία τριάντα περίπου ἐτῶν, μέ σπουδαίο ὅραμα κλήθηκε στό προφητικό ἀξίωμα, στό ὁποῖο ἔδρασε γιά εἴκοσι περίπου ἔτη (570 π.Χ.). Προφήτευσε πολλά στόν λαό τοῦ Ἰσραήλ, ὁ ὁποῖος πολύ τόν σεβόταν καί ὑπάκουε στίς συμβουλές του. Ἤλπιζε πάντοτε στήν ἀποκατάσταση τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα, καί μέ ὅραμα τῶν γυμνῶν ὀστῶν, πού τοῦ φανέρωσε ὁ Θεός, πείσθηκε ὅτι πλησίαζε ἡ ἀπελευθέρωσή του. Ἀφοῦ ἐπέπληξε τούς ἄνδρες τῆς φυλῆς Γάδ ἐξ αἰτιας τῆς ἀσέβειάς τους καί τούς τιμώρησε μέ φίδια πού θανάτωσαν τά παιδιά καί τά ζῶα τους, προκάλεσε τήν ὀργή τους καί φονεύθηκε. Ὁ λαός τοῦ Ἰσραήλ θρή...

Ὁ Ἅγιος Φωκᾶς ὁ Νεός ὁ Ἱερομάρτυρας ἐκ Σινώπης 23 Ιουλίου

  Ὁ Ἅγιος Φωκᾶς ἔζησε καί μαρτύρησε κατά τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Τραϊανοῦ (98 – 117 μ.Χ.). Ἐπειδή ἦταν  χριστιανός, συνελήφθη καί ὁδηγήθηκε στόν ἔπαρχο Ἀφρικανό. Ἐνώπιον τοῦ ἐπάρχου ὁμολόγησε ὅτι πιστεύει στόν Ἕναν καί μόνο Ἀληθινό Θεό. Ὕστερα ἀπό αὐτή τήν ὁμολογία, ὁ Ἀφρικανός ἄρχισε να καθυβρίζει τό Ὄνομα τοῦ Κυρίου καί χτύπησε τόν Ἅγιο. Τότε ἔγινε ἕνας τρομερός σεισμός. Ὁ ἔπαρχος ἔπεσε κάτω καί μαζί μέ τούς στρατιῶτες του κείτονταν νεκροί. Τότε ὁ Ἅγιος, μετά ἀπό παράκληση τῆς γυναίκας του, ἀνέστησε τόν ἔπαρχο. Κατόπιν ὅμως οἱ εἰδωλολάτρες τόν ὁδήγησαν στόν αὐτοκράτορα. Ἀλλά καί μπροστά σ’ αὐτόν ὁ Ἅγιος Φωκᾶς ὁμολόγησε μέ ἀνδρεία τήν πίστη του στόν Θεό. Ἀμέσως ὁ αὐτοκράτορας διέταξε νά ἀρχίσουν τά βασανιστήρια. Πρῶτα τόν κρέμασαν ἀπό ἕνα ξῦλο καί τοῦ ἔσκισαν τό σῶμα μέ σιδερένια νύχια καί μετά τόν ἔριξαν μέσα σέ ἕναν λάκο μέ ἀσβέστη. Τέλος, τόν ἔβαλαν σέ ἕνα λουτρό μέ καυτό νερό. Ἐκεῖ, μετά ἀπό θερμή προσευχή, ὁ Ἅγιος Φωκᾶς παρέδωσε τό πνεῦμα του στόν Κύριο. Πηγή ...

Ἡ Ὁσία Πελαγία ἡ ἐν τῇ Ἱερᾷ Μονῇ Κεχροβουνίου ἀσκήσασα 23 Ιουλίου

  Ἡ Ὁσία Πελαγία γεννήθηκε, περί τό 1752, στό χωριό Κάμπος τῆς Τήνου ἀπό φτωχούς καί εὐσεβεῖς γονεῖς καί ὀνομαζόταν Λουκία. Ἐπηρεασμένη ἀπό τό ἐκκλησιαστικό οἰκογενειακό περιβάλλον, τό ὁποῖο καλλιεργοῦσε ὁ ἱερέας πατέρας της Νικηφόρος Νεγρεπόντης, καί ἀφοῦ κατηχήθηκε κατάλληλα ἀπό τήν θεία τῆς μητέρας της, τήν εὐσεβή μοναχή Πελαγία Φραγκούλη, σέ ἡλικία δεκαπέντε ἐτῶν ἐγκατέλειψε τόν κόσμο καί εἰσῆλθε στήν μονή τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου στό Κεχροβούνιο, ὡς δόκιμος. Καθοδηγουμενη ἀπό τήν θεία μοναχή της, τήν ταπεινοφροσύνη καί τήν φιλομάθειά της, ἀφιερώνοντας τό μεγαλύτερο μέρος τῆς ἡμέρας στήν κοινή λατρεία στό ναό, στήν ἀτομική προσευχή στό κελί της καί στήν μελέτη τῶν ἱερῶν βιβλίων. Διερχόμενη ἐπαξίως τό στάδιο τῆς δοκιμασίας, ἔγινε μοναχή καί ἔλαβε τό ὄνομα Πελαγία. Τον Ἰούλιο τοῦ 1822, σέ ἡλικία ἑβδομήντα ἐτῶν, ἀποκαμωμένη ἀπό τήν πολλή προσευχή, ἀποκοιμήθηκε. Τότε ἐμφανίσθηκε σέ αὐτή, σέ ὅραμα, γυναίκα μεγαλοπρεπής πού ἔλαμπε περισσότερο ἀπό τόν ἥλιο, ἡ ὁποία την διέταξε νά πε...

Μνήμη Ἐγκαινίων τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Ἀρχιστρατήγου Μιχαήλ «ἐν Σκάλλαις» (ἢ Χάλλαις) 23 Ιουλίου

  Δέν ἔχουμε λεπτομέρειες γιά τό γεγονός. Πηγή  https://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx