Κρητική Αγιολογία

Αναρτήσεις

Πρόσφατες αναρτήσεις

Ὁ Ἅγιος Ἀθηναγόρας ὁ Ἀπολογητης 24 Ιουλίου

Ὁ Ἅγιος Ἀθηναγόρας εἶναι ἕνας ἀπό τούς σπουδαιότερους Ἀπολογητές καί ἐκκλησιαστικούς συγγραφεῖς τοῦ 2ου αἰῶνος μ.Χ. Ἤκμασε κατά τήν ἐποχή τῶν αὐτοκρατόρων Μάρκου Αὐρηλίου καί Κομμόδου, τήν ἴδια ἐποχή μέ τόν ἕτερο μεγάλο Ἀπολογητή, τόν Ἅγιο Ἰουστῖνο. Ὑπῆρξε φιλόσοφος πού μεταστράφηκε στόν Χριστιανοσμό, ἐνῶ ἡ ἀπολογητική του ἔκφραση ἐκτιμᾶται γιά τήν λογοτεχνική της κομψότητα καί τήν νηφάλια προσέγγιση πρός τόν ἐθνικό κόσμο. Περί τοῦ βίου τοῦ Ἁγίου Ἀθηναγόρου ὑπάρχουν ἐλάχιστα, κατά βάση αὐτοβιογραφικά στοιχεῖα, πού προκείπτουν ἀπό γραμματεία του, ἡ ὁποία ὅμως εἶναι ἰδιαιτέρως περιορισμένη. Τό πιθανότερο εἶναι νά ἦταν Ἀθηναῖος ἤ ἀπό τήν Ἰωνία, ἀφοῦ δίπλα του μαθήτευσε ὁ Ἅγιος Κλήμης Ἀλεξανδρείας, καθώς φαίνεται ἀπό τό ἔργο του «Στρωματεῖς», καί ὁ ὁποῖος ἀναφέρεται σέ διδάσκαλό του ἀπό τήν Ἰωνία. Μέσα ἀπό τά συγγράμματά του διαβλέπουμε πώς ἀσπάσθηκε τόν Χριστιανισμό ἀπό τόν ἐθνικό βίο μελετώντας τίς Γραφές. Μετά τήν μεταστροφή του ἵδρυσε χριστιανική σχολή ὑψηλοῦ ἐπιπέδου. Διαφαίνετα...

Ὁ Ἅγιος Θεόφιλος ὁ Νεομάρτυρας ὁ ἐκ Ζακύνθου 24 Ιουλίου

Ὁ Ἅγιος Νεομάρτυς Θεόφιλος (Μαραμπελιώτης), γεννημένος, περί τό 1617, στήν Ζάκυνθο, γόνος οἰκογένειας «ποπολάρων», ἀκολουθώντας λόγῳ οἰκονομικῆς μᾶλλον δυσπραγίας ἔφηβος τό ἐπάγγελμα τοῦ ναυτικοῦ, πορευόταν οὐσιαστικά τόν ὁδό γιά τόν πλουτισμό πού χορηγεῖ ἡ μέθεξη τοῦ Θεοῦ. Μέ τήν ἔξοδό του στό ἄγνωστο καί ἄκρως ριψοκίνδυνο πέλαγος τῆς ὀθωμανικῆς καταδυναστείας εἰσόδευε ἀθλοφόρος στό νέφος τῶν Ἁγίων Μαρτύρων. Συνοπτικές πληροφορίες γιά τόν Νεομάρτυρα μᾶς παρέχει ὁ ἱστοριογράφος Παναγιώτης Χιώτης: «Οὗτος ἦν νέος εὐειδέστατος Ζακύνθιος, δεκαοκταετής ἔτυχεν εἰς Χίον (…) πλεύσας ὡς ναύτης, ὅτε μή θελήσας νά συνταξιδεύσῃ μετά τινός Τούρκου ἐσυκοφαντήθη ὅτι φορεῖ Τουρκικήν τιάραν, ἥτις ἦν ὁ σκοῦφος ὁ κόκκινος Ζακύνθιος. Καί ἐψευδομαρτύρησαν κατ’ αὐτοῦ εἰς τόν κατήν τῆς Χίου, ὅτι ἐτούρκευσε, καί ἐπειτα ἠρνεῖτο. Ὁ κατής οὖν ἀπεφάσισεν νά γένῃ Τούρκος, ἀλλ’ ὁ Θεόφιλος ἀντέστη, λέγων ὅτι πάντοτε ἐμμένει εἰς τήν θρησκείαν τῶν πατέρων του. Οἱ Τοῦρκοι λοιπόν ἤναυσαν πυρκαϊάν καί τόν ἔκαυσαν ζ...

Ἡ Φωτογραφία τῆς ἡμέρας - 23/07/2026

Ἡ Φωτογραφία τῆς ἡμέρας τὸ Κελὶ τῆς Ὁσίας Πελαγίας ποὺ βρίσκεται στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Κεχροβουνίου Τήνου.

Παρακλητικὸς Κανῶν Ὁσίας Πελαγίας της ἐν Τήνῳ

Παρακλητικός Κανών εις την Οσία Μητρός Πελαγία της εν τη Ιερά Μονή Κεχροβουνίου Ν. Τήνου Ασκητικώς Διαλαμψάσης Ποίημα Οσίου Γερασίμου Μικραγιαννανίτου Μ. Υμνογράφου της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας Εὐλογήσαντος τοῦ ἱερέως ἀρχόμεθα ἀναγινώσκοντες τὸν ΡΜΒ΄ (142) Ψαλμόν. Κύριε εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τὴν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου· καὶ μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. Ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τὴν ζωήν μου, ἐκάθισέ με ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκροὺς αἰῶνος· καὶ ἠκηδίασεν ἐπ’ ἐμὲ τὸ πνεῦμά μου, ἐν ἐμοὶ ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. Διεπέτασα πρὸς σὲ τὰς χεῖράς μου ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι. Ταχὺ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμά μου· μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ, καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. Ἀκουστὸν ποίησόν μου τὸ πρωὶ ...

Ἀπολυτίκιο Ὁσίας Πελαγίας της ἐν Τήνῳ 23 Ἰουλίου

Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε. Ἀμέμτπως ἐβίωσας ἐν ἐγκράτειᾳ πολλὴ καὶ πόνοις ἀσκήσεως καὶ ἐν ἀγάπῃ θερμή, Πελαγία Θεόληπτε. Ὅθεν τὴν Θεοτόκον ἐπαλλήλως κατεῖδες, μηνύουσαν σοὶ Εἰκόνος τὴν ἀνεύρεσιν ταύτης. Ἣν πρέσβευε, Ἁγία Μῆτερ, ὑπὲρ τῶν τιμώντων σέ.

23 Ἰουλίου 2015 - 2026 12 Χρόνια τὸ Ἱστολόγιό Κρητικὴ Ἁγιολογία στὸ Διαδίκτυο

Ἀγαπητοί μας Ἀναγνῶστες μὲ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ συμπληρώνονται 23 Ἰουλίου 2015 - 2026 12 Χρόνια Κρητικὴ Ἁγιολογία στὸ Διαδίκτυο. Ὁ Παρὸν διαδικτυακὸς Οἶκος ἀσχολεῖται μὲ τοὺς Ἁγίους τῆς Κρήτης οἱ ὁποῖοι ἔζησαν κατὰ τὴν ἐποχὴ τῆς Τουρκοκρατίας τῆς Ἑνετοκρατίας στὴν Νῆσο Κρήτη . Ἡ Κρήτη εἶναι Ἱερὸ Νησὶ μὲ ἀμέτρητα Προσκυνήματα μὲ πολλὰ Μοναστήρια ποὺ ἔπαιξαν σημαντικὸ ρόλο στὴν ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας μας ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ἐλευθερία μας . Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἱερᾶς Νήσου Κρήτης εἶναι Ἀποστολικὴ ἡ ὁποία ἔχει ἱδρυθεῖ ἀπὸ τὸν Ἀπόστολο Παῦλο ποὺ ἀργότερα ἦρθε καὶ Ὁ Ἀπόστολος Τίτος ποὺ τὸν ἔκανε Πρῶτο Ἐπίσκοπο Κρήτης Ποιμενάρχη τῆς Νήσου Κρήτης . Αὐτὸς ὁ Κόμβος ἐνημέρωσης εἶναι γιὰ διάφορα θέματα ποὺ ἀφοροῦν τὴν Κρήτη ἀλλὰ καὶ τὴν Ὀρθοδοξία μας τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ τὴν Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου ποὺ ἡ Ἐκκλησίας μας εἶναι τὸ σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ νὰ ἀκούγετε ὁ λόγος τοῦ Εὐαγγελίου στὴν σημερινὴ ἐποχὴ ποὺ τὸν ἔχουμε ἀνάγκη στὶς μέρες μας νὰ ἀκολουθήσουμε τὸ παράδ...

Ὁ Προφήτης Ἰεζεκιήλ 23 Ιουλίου

Ὁ Ἅγιος Προφήτης Ἰεζεκιήλ ἦταν ἕνας ἀπό τούς δώδεκα καί ὁ τρίτος κατά σειρά ἀπό τούς «μείζονες» Προφῆτες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Καταγόταν ἀπό τήν γῆ Ἀριρά, ἦταν υἱός τοῦ ἱερέως Βουλῆ καί ἤκμασε κατά τόν 6ο αἰῶνα π.Χ. Το 597 π.Χ., μετά τήν ἅλωση τῆς Ἱερουσαλήμ ἀπό τόν βασιλέα τῶν Βαβυλωνίων Ναβουχοδονόσορα, ἀπήχθη μέ τόν βασιλέα Ἰεχονία καί ἄλλους προύχοντες, αἰχμάλωτος στήν Βαβυλῶνα. Ἐκεῖ, γύρω στό 592 π.Χ. καί σέ ἡλικία τριάντα περίπου ἐτῶν, μέ σπουδαίο ὅραμα κλήθηκε στό προφητικό ἀξίωμα, στό ὁποῖο ἔδρασε γιά εἴκοσι περίπου ἔτη (570 π.Χ.). Προφήτευσε πολλά στόν λαό τοῦ Ἰσραήλ, ὁ ὁποῖος πολύ τόν σεβόταν καί ὑπάκουε στίς συμβουλές του. Ἤλπιζε πάντοτε στήν ἀποκατάσταση τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα, καί μέ ὅραμα τῶν γυμνῶν ὀστῶν, πού τοῦ φανέρωσε ὁ Θεός, πείσθηκε ὅτι πλησίαζε ἡ ἀπελευθέρωσή του. Ἀφοῦ ἐπέπληξε τούς ἄνδρες τῆς φυλῆς Γάδ ἐξ αἰτιας τῆς ἀσέβειάς τους καί τούς τιμώρησε μέ φίδια πού θανάτωσαν τά παιδιά καί τά ζῶα τους, προκάλεσε τήν ὀργή τους καί φονεύθηκε. Ὁ λαός τοῦ Ἰσραήλ θρή...

Ὁ Ἅγιος Φωκᾶς ὁ Νεός ὁ Ἱερομάρτυρας ἐκ Σινώπης 23 Ιουλίου

Ὁ Ἅγιος Φωκᾶς ἔζησε καί μαρτύρησε κατά τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Τραϊανοῦ (98 – 117 μ.Χ.). Ἐπειδή ἦταν χριστιανός, συνελήφθη καί ὁδηγήθηκε στόν ἔπαρχο Ἀφρικανό. Ἐνώπιον τοῦ ἐπάρχου ὁμολόγησε ὅτι πιστεύει στόν Ἕναν καί μόνο Ἀληθινό Θεό. Ὕστερα ἀπό αὐτή τήν ὁμολογία, ὁ Ἀφρικανός ἄρχισε να καθυβρίζει τό Ὄνομα τοῦ Κυρίου καί χτύπησε τόν Ἅγιο. Τότε ἔγινε ἕνας τρομερός σεισμός. Ὁ ἔπαρχος ἔπεσε κάτω καί μαζί μέ τούς στρατιῶτες του κείτονταν νεκροί. Τότε ὁ Ἅγιος, μετά ἀπό παράκληση τῆς γυναίκας του, ἀνέστησε τόν ἔπαρχο. Κατόπιν ὅμως οἱ εἰδωλολάτρες τόν ὁδήγησαν στόν αὐτοκράτορα. Ἀλλά καί μπροστά σ’ αὐτόν ὁ Ἅγιος Φωκᾶς ὁμολόγησε μέ ἀνδρεία τήν πίστη του στόν Θεό. Ἀμέσως ὁ αὐτοκράτορας διέταξε νά ἀρχίσουν τά βασανιστήρια. Πρῶτα τόν κρέμασαν ἀπό ἕνα ξῦλο καί τοῦ ἔσκισαν τό σῶμα μέ σιδερένια νύχια καί μετά τόν ἔριξαν μέσα σέ ἕναν λάκο μέ ἀσβέστη. Τέλος, τόν ἔβαλαν σέ ἕνα λουτρό μέ καυτό νερό. Ἐκεῖ, μετά ἀπό θερμή προσευχή, ὁ Ἅγιος Φωκᾶς παρέδωσε τό πνεῦμα του στόν Κύριο. Πηγή ...

Ἡ Ὁσία Πελαγία ἡ ἐν τῇ Ἱερᾷ Μονῇ Κεχροβουνίου ἀσκήσασα 23 Ιουλίου

Ἡ Ὁσία Πελαγία γεννήθηκε, περί τό 1752, στό χωριό Κάμπος τῆς Τήνου ἀπό φτωχούς καί εὐσεβεῖς γονεῖς καί ὀνομαζόταν Λουκία. Ἐπηρεασμένη ἀπό τό ἐκκλησιαστικό οἰκογενειακό περιβάλλον, τό ὁποῖο καλλιεργοῦσε ὁ ἱερέας πατέρας της Νικηφόρος Νεγρεπόντης, καί ἀφοῦ κατηχήθηκε κατάλληλα ἀπό τήν θεία τῆς μητέρας της, τήν εὐσεβή μοναχή Πελαγία Φραγκούλη, σέ ἡλικία δεκαπέντε ἐτῶν ἐγκατέλειψε τόν κόσμο καί εἰσῆλθε στήν μονή τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου στό Κεχροβούνιο, ὡς δόκιμος. Καθοδηγουμενη ἀπό τήν θεία μοναχή της, τήν ταπεινοφροσύνη καί τήν φιλομάθειά της, ἀφιερώνοντας τό μεγαλύτερο μέρος τῆς ἡμέρας στήν κοινή λατρεία στό ναό, στήν ἀτομική προσευχή στό κελί της καί στήν μελέτη τῶν ἱερῶν βιβλίων. Διερχόμενη ἐπαξίως τό στάδιο τῆς δοκιμασίας, ἔγινε μοναχή καί ἔλαβε τό ὄνομα Πελαγία. Τον Ἰούλιο τοῦ 1822, σέ ἡλικία ἑβδομήντα ἐτῶν, ἀποκαμωμένη ἀπό τήν πολλή προσευχή, ἀποκοιμήθηκε. Τότε ἐμφανίσθηκε σέ αὐτή, σέ ὅραμα, γυναίκα μεγαλοπρεπής πού ἔλαμπε περισσότερο ἀπό τόν ἥλιο, ἡ ὁποία την διέταξε νά πε...

Μνήμη Ἐγκαινίων τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Ἀρχιστρατήγου Μιχαήλ «ἐν Σκάλλαις» (ἢ Χάλλαις) 23 Ιουλίου

Δέν ἔχουμε λεπτομέρειες γιά τό γεγονός. Πηγή https://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιο Ἁγίας Μυροφόρου καὶ Ἰσαποστόλου Μαρίας της Μαγδαληνῆς 22 Ἰουλίου

Ἀπολυτίκιον Ἦχος α’. Τὸν τάφον σου Σωτὴρ. Χριστῷ τῷ δι᾽ ἡμᾶς, ἐκ Παρθένου τεχθέντι, Σεμνὴ Μανδαληνή, ἠκολούθεις Μαρία, αὐτοῦ τὰ δικαιώματα, καὶ τοὺς νόμους φυλάττουσα, ὅθεν σήμερον, τὴν παναγίαν σου μνήμην, ἑορτάζοντες, ἀνευφημοῦμέν σε πίστει, καὶ πόθῳ γεραίρομεν. Κοντάκιον Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθείς. Ὁ ὑπερούσιος Θεὸς ἐν τῷ κόσμῳ, μετὰ σαρκὸς ἐπιφοιτῶν Μυροφόρε, σὲ ἀληθῆ Μαθήτριαν προσήκατο, ὅλην σου τὴν ἔφεσιν, πρὸς αὐτὸν κεκτημένην, ὅθεν καὶ ἰάματα, ἀπετέλεσας πλεῖστα· καὶ μεταστάσα νῦν ἐν οὐρανοῖς, ὑπὲρ τοῦ κόσμου πρεσβεύεις ἑκάστοτε.

Ἡ Ἁγία Μαρία ἡ Μαγδαληνή ἡ Ἰσαπόστολος 22 Ιουλίου

Ἡ Ἁγία Μαρία ἡ Μαγδαληνή, ἡ Ἰσαπόστολος, ἔνδοξη καί πανεύφημη, ὑπῆρξε ἡ πιστή καί ἀφοσιωμένη Μαθήτρια τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ, ἡ ἀκόλουθος τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἡ Διακόνισσα τοῦ Κυρίου καί τῶν Ἀποστόλων, ἡ ἐκλεκτή Μυροφόρος καί ἡ εὐαγγελίστρια τῆς Ἀναστάσεως. Σ’ αὐτήν δόθηκε ἡ χάρη νά δεῖ πρώτη μετά τήν Ἀνάσταση, μαζί μέ τήν Θεοτόκο, τόν Ἀναστάντα Ἰησοῦ. Αὐτή εὐαγγελίσθηκε στούς Ἀποστόλους τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου. Μέσα στά ἱερά Εὐαγγέλια τιμᾶται ἀπό τούς Ἁγίους τέσσερις Εὐαγγελιστές ὡς Μαθήτρια καί Μυροφόρος. Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας τήν χαρακτηρίζουν σεμνή καί σοφή παρθένο μέ ψυχική ὡραιότητα. Ἡ Ἁγία Μαρία ἡ Μαγδαληνή εἶναι ὡραῖο καί εὐγενικό παράδειγμα γυναικείας ἀφοσιώσεως, πού φθάνει στήν αὐταπάρνηση καί τόν ἡρωϊσμό, διότι ἔχει τόν πλοῦτο αἰσθημάτων. «Ἠρίστευσαν γυναῖκες τῷ σῷ Σταυρῷ κρατυνθεῖσαι, Χριστέ παντοδύναμε», ψάλλει ἡ Ἐκκλησία μας. Πατρίδα της ἦταν ἡ πόλη Μάγδαλα, γι’ αὐτό καί ὀνομάσθηκε Μαγδαληνή, ἐκ τοῦ τόπου καταγωγῆς της. Τά Μάγδαλα, κατά πᾶσα πιθανότητ...

Ἡ Ἁγία Μαρκέλλα ἡ Παρθενομάρτυς ἡ Χιλιοπολίτιδα 22 Ιουλίου

Σχετικά μέ τόν χρόνο πού ἔζησε ἡ Ἁγία Μαρκέλλα, ὑπάρχει διαφωνία τῶν ἱστορικῶν. Ἄλλοι τόν τοποθετοῦν στά πρῶτα χρόνια μετά τήν διάδοση τοῦ Χριστιανισμοῦ στήν Χίο, ἄλλοι περί τά μέσα τῆς δεύτερης χιλιετηρίδας μ.Χ., ἐνῶ ἄλλοι θεωροῦν ἄγνωστο τόν χρόνο τοῦ μαρτυρίου. Τό Ρωμαϊκό ὄνομα τῆς Ἁγίας, οἱ εἰδωλολατρικές πεποιθήσεις τοῦ πατέρα της ἡ χρήση τοῦ τόξου καί, γενικά, ὅλη ἡ εἰκόνα τοῦ μαρτυρίου εἶναι στοιχεῖα ἐκεῖνα πού μᾶς παραπέμπουν στήν χρονική τοποθέτηση τοῦ μαρτυρίου στήν περίοδο τῶν διωγμῶν, κατά τόν Γ’ μέ Δ’ αἰῶνα μ.Χ. Σ’ αὐτά, ὁ Κωνσταντῖνος Σγουρός προσθέτει τήν ἀντίθεση τῶν γεγονότων τοῦ μαρτυρίου τῆς Ἁγίας, μέ τήν ἡμερότητα τῶν ἠθῶν καί τήν αὐστηρή τάξη τῆς ἐξουσίας τῶν Ἰουστινιανῶν στή Χίο. Γι’ αὐτό ἁγιολόγοι καί ἱστορικο΄θ τοποθετοῦν τό μαρτύριο τῆς Ἁγίας Μαρκέλλας σέ μεταγενέστερα χρόνια, περί το 1500. Ὡς ἐνισχυτικό στοιχεῖο τῆς ἀνωτέρω ἀπόψεως θεωρεῖται τό γεγονός, ὅτι καμμιά ἀπολύτως μαρτυρία ἤ πληροφορία γιά τό πρόσωπο τῆς Ἁγίας Μαρκέλλας δέν ὑπάρχει στίς πηγές, π...