Κρητική Αγιολογία

Αναρτήσεις

Πρόσφατες αναρτήσεις

Οδοιπορικό στον τάφο του Αγίου Λουκά και το προσκύνημά του στη Θήβα

Σήμερα η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη του Αποστόλου και Ευαγγελιστού Λουκά, συγγραφέα του ομώνυμου Ευαγγελίου, αλλά και του βιβλίου των Πράξεων των Αποστόλων. Ιδιαιτέρως τον Άγιο Λουκά τιμά η Θήβα όπου εκεί βρίσκεται και ο τάφος του. Η Pemptousia TV και ο Δημοσιογράφος Δημήτρης Στρουμπάκος βρέθηκαν στη Θήβα και συνομίλησαν με τον Πρωτοπρεσβύτερο π. Σπυρίδωνα Βασιλάκο, Εφημέριο του Ιερού Προσκυνηματικού Ναού του Αγίου που βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της πόλης. Ο π. Σπυρίδων μιλά για τον ιδρυτή της Βοιωτικής Εκκλησίας αλλά και για τη σχέση του με την πόλη καθώς και για τα θαύματα τα οποία ακόμα και σήμερα. Πατήστε στην εικόνα για να δείτε το οδοιπορικό: Η παλαιά Ιερά Εικόνα του Ευαγγελιστού Λουκά, βρίσκεται στον ομώνυμο Ιερό Προσκυνηματικό Ναό της Θήβας, μαζί με απότμημα του ιερού λειψάνου του. Ο π. Σπυρίδων Βασιλάκος, μιλά για την ιστορία της εικόνας, αλλά και για τα πολλά σύγχρονα θαύματα που έχουν γίνει στον Ιερό Ναό. Πηγή ORTHODOXIANEWSAGENCY.GR

Παρακλητικὸς Κανῶν Ἁγίου Ἀποστόλου Λουκᾶ τοῦ Εὐαγγελιστοῦ

Παρακλητικός Κανών εις τον Απόστολο και Ευαγγελιστή Λουκά Ποίημα Οσίου Γερασίμου Μικραγιαννανίτου Μ. Υμνογράφου της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας Εὐλογήσαντος τοῦ ἱερέως ἀρχόμεθα ἀναγινώσκοντες τὸν ΡΜΒ΄ (142) Ψαλμόν. Κύριε εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τὴν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου· καὶ μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. Ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τὴν ζωήν μου, ἐκάθισέ με ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκροὺς αἰῶνος· καὶ ἠκηδίασεν ἐπ’ ἐμὲ τὸ πνεῦμά μου, ἐν ἐμοὶ ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. Διεπέτασα πρὸς σὲ τὰς χεῖράς μου ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι. Ταχὺ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμά μου· μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ, καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. Ἀκουστὸν ποίησόν μου τὸ πρωὶ τὸ ἔλεός σου, ὅτι ἐπὶ σοί ἤλπισα· γνώρισόν μοι, Κύριε...

Παρακλητικὸς Κανῶν Ἁγίων Νεομαρτύρων Ἰσιδώρου, Γεωργίου καὶ Εἰρήνης των ἐν Κρήτῃ

Παρακλητικός Κανών Νεομαρτύρων ΙΣΙΔΩΡΟΥ, ΓΕΩΡΓΙΟΥ καί ΕΙΡΗΝΗΣ ἐν Κρήτῃ, Ἰω. Παναγοπούλου Εὐλογήσαντος τοῦ Ἱερέως ὁ ρμβ΄ (142) Ψαλμός καί τό Θεός Κύριος μετά τῶν στίχων αὐτοῦ. Εἶτα τά Τροπάρια. Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ σταυρῷ. Χαριτοβρύτοις τῶν Ἁγίων λειψάνοις, Ἱερομάρτυρος κλεινοῦ Ἰσιδώρου, καὶ Γεωργίου μάκαρος Εἰρήνης σεμνῆς, δεῦτε προσπλάσωμεν, εὐλαβῶς προσκυνοῦντες, χάριν τε καὶ ἔλεος ἐξ αὐτῶν ἐκζητοῦντες, καὶ ἐν κινδύνοις θείαν ἀρωγήν, ἵνα βοῶμεν· τριὰς χαῖρε πάντιμε. Δόξα. Καὶ νῦν. Θεοτοκίον. Οὐ σιωπήσομέν ποτε Θεοτόκε, τὰς δυναστείας Σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι, εἰμὴ γὰρ Σὺ προΐστασο πρεσβεύουσα, τίς ἡμᾶς ἐῤῥύσατο ἐκ τοσούτων κινδύνων; Τίς δὲ διεφύλαξεν, ἕως νῦν ἐλευθέρους; Οὐκ ἀποστῶμεν Δέσποινα ἐκ Σοῦ, Σοὺς γὰρ δούλους σώζεις ἀεί, ἐκ παντοίων δεινῶν. Ὁ Ν΄ (50) Ψαλμός. Εἶτα ὁ Κανών, οὗ ἡ ἀκροστιχίς: Ἰσίδωρε, βοήθει μοι, ἱκετηρίως κράζω. Ἰω. ᾨδὴ α΄. Ἦχος πλ. δ΄. Ὑγρὰν διοδεύσας. Ἰσίδωρε κράζω βοήθει μοι, καὶ ἱκετηρίως, ἀναπέμπω σμικρὰν ᾠδήν, ὅπως μὲ λυτρώσῃς μυστολέκτα, ἐκ ...

Ἀπολυτίκιο Ἁγίου Ἀποστόλου καὶ Εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ 18 Ὀκτωβρίου

Ἀπολυτίκιον Ἦχος γ’. Ἀπόστολε Ἅγιε, καὶ Εὐαγγελιστὰ Λουκᾶ, πρέσβευε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ, ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν, παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν. Έτερον Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε. Ἀκέστωρ σοφώτατος, Ἱερομύστα Λουκᾶ, ζωγράφος πανάριστος, τῆς Θεοτόκου Μητρός, ἐδείχθης Ἀπόστολε, ἔγραψας μάκαρ, λόγους, διὰ πνεύματος θείου, ἔδωκας ἐννοῆσαι, συγκατάβασιν ἄκραν, Χριστοῦ τῆς παρουσίας, διὸ πρέσβευε σωθήναι ἠμᾶς. Κοντάκιον Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον. Μαθητὴς γεvόμενος τοῦ Θεοῦ Λόγου, σὺν τῷ Παύλῳ ἅπασαν, ἐφωταγώγησας τὴv γῆν, καὶ τὴν ἀχλὺν ἀπεδίωξας, τὸ θεῖον γράψας, Χριστοῦ Εὐαγγέλιον.

Ἀπολυτίκιο Ἁγίων Νεομαρτύρων Ἰσιδώρου τοῦ Πρεσβυτέρου καὶ τῶν τέκνων αὐτοῦ Γεωργίου καὶ Εἰρήνης, τῶν ἐν Κρήτῃ 18 Ὀκτωβρίου

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α΄. Τῆς ἐρήμου πολίτης. Ἱερέων τὸ κλέος, τῶν Μαρτύρων ἀγλάϊσμα, τὸν ὑπὸ τῶν παίδων τῆς Ἄγαρ, σὺν τοῖς τέκνοις ἀθλήσαντα, Ἰσίδωρον τῆς Κρήτης τὸν βλαστόν, ἐπώνυμον δὲ θείων δωρεῶν, καὶ ἡμῖν ἐπιφανέντα ξενοπρεπῶς, ἐν τοῖς ἐσχάτοις ἔτεσι, δεῦτε σὺν Γεωργίῳ τῷ κλεινῷ, ἅμα Εἰρήνῃ τιμήσωμεν, ὅτι θεῖα δωρήματα πιστοῖς, πᾶσι προχέουσι. Κοντάκιον. Ἦχος α΄. Ὁ μήτραν παρθενικήν. Χορείαν μαρτυρικὴν τῆς Τριάδος ἰσάριθμον, τὴν δείξασα θαυμαστῶς, ἐπ’ ἀλλήλοις ὁράρεσι, τὸν τόπον ἐν ᾧ, ἔκειντο κρυπτῶς τὰ σκήνη αὐτῶν· τὸν Ἰσίδωρον τὴν Εἰρήνην καὶ Γεώργιον, μεγαλύνωμεν εὐλαβῶς νῦν κραυγάζοντες· τριὰς χαῖρε πάντιμε.

Συνάντηση και Συμπόρευση

π. Δημητρίου Μπόκου Πρωτεύοντα ρόλο και ισάξιο έργο με αυτό των δώδεκα αποστόλων επιτέλεσε και ο άγιος Λουκάς ο ιατρός (18 Οκτ.), αφού αναδείχθηκε απόστολος και αυτός, από την ευρύτερη ομάδα των εβδομήκοντα αποστόλων, αλλά και ευαγγελιστής. Όπως διαβεβαιώνει ο ίδιος για τον εαυτό του, ανήκε σε αυτούς που παρακολούθησαν «άνωθεν πάσιν ακριβώς», ήταν δηλαδή και αυτός αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυρας για όσα είπε και έπραξε ο Ιησούς κατά την τριετή δημόσια δράση του, από τη βάπτισή του στον Ιορδάνη μέχρι την Ανάληψή του στο όρος των Ελαιών, «από του βαπτίσματος Ιωάννου έως της ημέρας ης ανελήφθη αφ’ ημών». Ιδιαίτερα η μαθητεία του αυτή τον ανέδειξε ένθερμο «μάρτυρα της αναστάσεως αυτού», συναποφέροντας και ως πολύτιμο καρπό τα δύο ιερά και με τρόπο υποδειγματικό γραμμένα θεόπνευστα κείμενά του, το κατά Λουκάν Ευαγγέλιο και τις Πράξεις των Αποστόλων (Λουκ. 1, 1. Πράξ. 1, 22). Αλλά και ο Χριστός επιβράβευσε τη συνέπεια του αποστολικού φρονήματος του Λουκά κατά τρόπο μον...

Ὁ Ἅγιος Λουκᾶς ὁ Εὐαγγελιστής 18 Οκτωβρίου

Καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἀντιόχεια τῆς Συρίας. Ἦταν γιατρὸς στὸ ἐπάγγελμα, ὅμως γνώριζε πολὺ καλὰ τὴ ζωγραφικὴ τέχνη. Μάλιστα σὲ αὐτὸν ἀποδίδονται οἱ πρῶτες εἰκόνες τῆς Θεοτόκου μὲ τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ βρέφος στὴν ἀγκαλιά της, καθὼς καὶ αὐτὲς τῶν Ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου. Στὴν χριστιανικὴ πίστη κατηχήθηκε ἀπὸ τὸν Ἀπόστολο Παῦλο καὶ ἔκτοτε ἀφοσιώθηκε στὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου. Περιόδευσε στὴ Δαλματία, Ἰταλία, Βοιωτία κ.ἄ. Συνέγραψε τὸ τρίτο κατὰ σειρὰ Εὐαγγέλιο τῆς Καινῆς Διαθήκης, καθὼς καὶ τὶς πράξεις τῶν Ἀποστόλων. Ἀναπαύθηκε εἰρηνικὰ σὲ ἡλικία 80 ἐτῶν. Ἀργότερα ὁ γιὸς τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου, ὁ Κωνστάντιος διέταξε νὰ μεταφερθεῖ τὸ λείψανο τοῦ Εὐαγγελιστοῦ στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ νὰ τοποθετηθεῖ κάτω ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα τοῦ Ἱ. Ν. τῶν Ἀγ. Ἀποστόλων, μαζὶ μὲ τὰ λείψανα τῶν Ἀποστόλων Ἀνδρέου καὶ Τιμοθέου. Πηγή https://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε. Ἀκέστωρ σοφώτατος, ἱερομύστα Λουκᾶ, ζωγράφος πανάριστος, τῆς Θεοτόκου Μητρός, ἐδείχθης Ἀπόστ...

Ο Άγιος Ισίδωρος και τα τέκνα αυτού Γεώργιος και Ειρήνη 18 Οκτωβρίου

Επιμέλεια κειμένου π. Χαράλαμπος Βαρβαγιάννης Ο άγιος Ισίδωρος ήταν έγγαμος ιερέας ο οποίος μαρτύρησε με τα δυο του παιδιά, Γεώργιο και Ειρήνη, κατά τις πρώτες επιδρομές των Τούρκων, πριν καταλάβουν οριστικά τη Μεγαλόνησο το 1669. Ήταν Ιερέας στο χωριό Βαλής Μεσσαράς (νότιο μέρος Ν. Ηρακλείου). Αποκαλύφθηκε με τρόπο θαυμαστό, το 1956. Την Άνοιξη του 1956, ο Βαφο-Δημήτρης (Φραγκιαδάκης Δημήτριος του Γεωργίου) μπακάλης και ιεροψάλτης του χωριού είδε στον ύπνο του ένα παπά να του λέει να πάει και να σκάψει στον περίβολο του παλιού δημοτικού σχολείου σε ένα συγκεκριμένο μέρος και να τον «βγάλει» από εκεί. Του είπε δε ότι ήταν παπάς και τον έσφαξαν οι Σαρακηνοί μαζί με τα δυο παιδιά του, την Ειρήνη και το Γεώργιο. Ο Βαφο-Δημήτρης τον ρώτησε πως τον λένε και πήρε την απάντησηπαπα-Τσιτέρη. Το όνομα ο Βαφο-Δημήτρης το έγραψε σε μια κούτα παπούτσια (ελβιέλες) και κοιμήθηκε ξανά. Σε λίγο ήρθε πάλι ο παπάς και του είπεξύπνα να κάνεις αυτό που σου είπα. Πήγε πράγματι στο σημείο που του υποδε...

Ο Άγιος Οσιομάρτυρας Ανδρέας εκ Κρήτης υπερασπίστηκε την Ορθοδοξία με το μαρτύριό του

ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΡΗΤΗΣ Ο ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ο Οσιομάρτυρας Ανδρέας εκ Κρήτης υπερασπίστηκε την Ορθοδοξία με το μαρτύριό του. Του π. Ηλία Μάκου. Ο οσιομάρτυρας Ανδρέας από την Κρήτη, που εορτάζεται η μνήμη του στις 17 Οκτωβρίου, όρθωσε το ανάστημά του και υπερασπίστηκε την Ορθοδοξία απέναντι στους εικονομάχους. Δεν δίστασε να ελέγξει τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο τον Ε΄ και όταν τον ρώτησαν πως τόλμησε να το κάνει απάντησε θαρραλέα: Δεν είναι αμαρτία να ελέγχεις βασιλιά, που παρανομεί. Η γενναία στάση του προκάλεσε το μένος του όχλου των εικονομάχων. Τον μαστίγωσαν και του έκοψαν το ένα πόδι με το τσεκούρι. Δεν έφτανε, όμως, αυτό. Πέταξαν από τη μανία τους εναντίον του το λείψανό του στα σκουπίδια. Από εκεί το παρέλαβαν Χριστιανοί και το έθαψαν σε τόπο, που ονομαζόταν «της «Κρίσεως», γι’ αυτό και ο μάρτυρας λέγεται Ανδρέας ο εν Κρίσει. Έδειξε τόλμη ο οσιομάρτυρας Ανδρέας και τη δείχνει και σε μας, αλλά όχι οποιαδήποτε τόλμη. Την τόλμη, που στηρίζεται στην ακλόνητη στο Χριστό πίστη, στην ορ...

Ἀπολυτίκιο Ἁγίου Ὁσιομάρτυρος Ἀνδρέου 17 Ὀκτωβρίου

Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῷ. Ἀσκητικῶς προγυμνασθεῖς ἐν τῷ ὄρει, τᾶς νοητᾶς τῶν δυσμενῶν παρατάξεις, τὴ πανοπλία ὤλεσας παμμάκαρ τοῦ Σταυροῦ, αὔθις δὲ πρὸς ἄθλησιν, ἀνδρικῶς ἀπεδύσω, κτείνας τὸν Κοπρώνυμον, τῷ τῆς πίστεως ξίφει, καὶ δι' ἀμφοὶν ἐστέφθης ἐκ Θεοῦ, Ὁσιομάρτυς, Ἀνδρέα ἀοίδιμε. Κοντάκιον Ἦχος γ’ . Ἡ Παρθένος σήμερον. Ἑορτάζει σήμερον, ἡ Βασιλεύουσα πόλις, ἑορτὴν ὑπέρλαμπρον, τῆς φωτοφόρου σου Μνήμης, ἅπασαν προσκαλουμένη πόλιν καὶ χώραν· χαίρει γάρ, ὡς κτησαμένη θησαυρόν μέγαν, τὸ πολύαθλόν σου σῶμα, Ἀνδρέα Μάρτυς, ὀρθοδοξίας φωστήρ.

Ὁ Ὅσιος Ἀνδρέας ὁ ἐν τῇ Κρίσει 17 Οκτωβρίου

Εὐσεβεῖς καὶ ἐνάρετος μοναχὸς ἀπὸ τὸ Κάστρο (Ἡράκλειο) πηγαίνει στὴν Κων/λὴ τὸν καιρό της εἰκονομαχίας καὶ ἐλέγχει τον Κων/νο Κοπρώνυμο ὡς εἰκονομάχον. Ἐξ αἰτίας τῆς ἐνέργειάς του αὐτῆς ὑπέστη φρικτὰ βασανιστήρια καὶ παρέδωσε καρτερικὰ τὴν ψυχή του στὸ Χριστό. Οἱ βασανιστὲς ἔριξαν τὸ σῆμα του σὲ τόπο ὀνομαζόμενο Κρίσις. Οἱ χριστιανοὶ στὸν τόπο ποὺ ἔθαψαν τὸν ἅγιο ἀνέγειραν ναὸ τὸ 767μ.Χ. Ἡ μνήμη τοῦ ἔκτοτε τιμᾶται στὶς 17 Ὀκτωβρίου. Πηγὴ ἀπὸ τὸ βιβλίο Συναξάριον Πάντων τῶν Ἁγίων των ἐν Κρήτῃ Διαλαμψάντων. Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῷ. Ἀσκητικῶς προγυμνασθεὶς ἐν τῷ Ὄρει, τὰς νοητὰς τῶν δυσμενῶν παρατάξεις, τῇ πανοπλίᾳ ὤλεσας παμμάκαρ τοῦ Σταυροῦ· αὖθις δὲ πρὸς ἄθλησιν, ἀνδρικῶς ἀπεδύσω, κτείνας τὸν Κοπρώνυμον, τῷ τῆς πίστεως ξίφει· καὶ δι’ ἀμφοῖν ἐστέφθης ἐκ Θεοῦ, Ὁσιομάρτυς, Ἀνδρέα ἀοίδιμε.

Μακεδονικός Αγώνας (1904-1908)

Τον ατυχή Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897 διαδέχτηκε ο Μακεδονικός Αγώνας του 1904 -1908. Κατ’ αυτόν, οι Έλληνες της Μακεδονίας και Έλληνες από τη λοιπή Ελλάδα, με τη συγκατάθεση της Ελληνικής Κυβερνήσεως, αντιμετώπισαν όλες τις ανθελληνικές ενέργειες του Βουλγαρικού Κομιτάτου, των πολυάριθμων πρακτόρων του και των ένοπλων κομιτατζήδων του, που απέβλεπαν στον αφανισμό του Ελληνισμού της Μακεδονίας και την πραγματοποίηση του βουλγαρικού επεκτατισμού. Ο αγώνας αυτός ήταν ιδιαίτερα δυσχερής για τους Έλληνες, γιατί οι κατακτητές, Τούρκοι ουσιαστικά, κώφευαν και σε πολλές περιπτώσεις επενέβαιναν κατά του ελληνικού στοιχείου και των ελληνικών δικαίων και υπέρ των Βουλγάρων. Επιπλέον, σε ορισμένες περιπτώσεις, οιΈλληνες βρέθηκαν αντιμέτωποι ακόμα και των Σέρβων, καθώς και των οπαδών της ρουμανικής προπαγάνδας. Αλλά και οι Μ. Δυνάμεις (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία, Αυστρουγγαρία, Γερμανία), επιθυμώντας τη ρύθμιση του μεγάλου Μακεδονικού Προβλήματος σύμφωνα με τα συμφέροντά τους, αδιαφορούσα...