Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Κυριακή Ε’ Ματθαίου: Η θεραπεία των δαιμονισμένων Γαδαρηνών

  Ο Υιός και Λόγος του Θεού, ο σωτήρας του ανθρωπίνου γένους. Κυριακή Ε' Ματθαίου: Η θεραπεία των δαιμονισμένων Γαδαρηνών. Τα περισσότερα από τα θαύματα που επιτέλεσε ο Ιησούς προέρχονταν κατόπιν αιτήσεως των ανθρώπων που χρειάζονταν το θαύμα, αφού προηγουμένως εξέταζε την πίστη τους. Υπήρχαν όμως θαύματα τα οποία επιθυμούσε ο ίδιος να πραγματοποιήσει. Ένα τέτοιο θαύμα είναι το σημερινό που ακούσαμε. Ο λόγος για τον οποίο επιθυμούσε ο Ιησούς να κάνει το θαύμα στη συγκεκριμένη περίπτωση με τους δύο δαιμονισμένους είναι διότι οι δαιμονιζόμενοι ήταν εγκαταλελειμμένοι, περιθωριοποιημένοι από τους ανθρώπους, συγγενείς και μη, γι΄ αυτό και ο Κύριος ενδιαφέρθηκε να λυτρώσει τους ανθρώπους αυτούς από τη δυναστεία των πονηρών πνευμάτων. Στη σημερινή Ευαγγελική περικοπή ο Ευαγγελιστής Ματθαίος μας διηγείται το περιστατικό της θεραπείας δύο δαιμονισμένων, οι οποίοι κατοικούσαν σε μνήματα έξω από την πόλη των Γαδαρηνών[1], και αποτελούσαν κίνδυνο για τον κόσμο, λόγω της επιρροής που ασκούσαν π...
Πρόσφατες αναρτήσεις

Ὁ Ὅσιος Ἀθανάσιος ὁ Ἀθωνίτης 5 Ιουλίου

  Ὁ Ὅσιος Ἀθανάσιος γεννήθηκε στή Τραπεζὂῦντα, περί τό 920 μ.Χ., ἀπό γονεῖς εὐγενεῖς καί εὐσεβεῖς, ἀπό τούς ὁποίους ἀνατράφηκε μέ φόβο καί ἀγάπη Κυρίου, καί ὀνομαζόταν Ἀβραάμιος. Ἐπειδή οἱ γονεῖς του πέθαναν νωρίς, τή φροντίδα γιά τή μόρφωσή του ἀνέλαβε μία θεία ἀπό τή μητέρα του, τῆς διακεκριμένης οἰκογένειας τῶν Κανίτη. Θυγατέρα τῆς θείας αὐτῆς νυμφεύθηκε τόν υἱό τοῦ στρατηγοῦ Ζεφινέζερ, συγγενῆ τῶν Μαλεΐνωνκαί τῶν Φωκάδων καί ζοῦσε στή Κωνσταντινούπολη. Ἐκεῖ ὁδηγήθηκε καί ὁ Ἀβραάμιος μετά τό θάνατο τῆς θείας του. Στή νέα πολυτελῆ κατοικία του, ὁ Ἀβραάμιος περνοῦσε τή ζωή του ἀπομονωμένος σέ μικρό δωμάτιο, ὅπου ἀσκήτευε στό μοναχικό βίο, λαμβάνοντας λιτή τροφή καί ἀναπαυόταν λίγες ἡμέρες μόνο σέ κάποιο κάθισμα. Λίγο χρόνο μετά, ἐγκατέλειψε τή φιλόξενη οἰκία τῆς ἐξαδέλφης του καί κατέφυγε στή μονή πού βρίσκεται στό ὄρος Κυμινᾶ, ἀφοῦ ἀκολούθησε τόν φημισμένμο γιά τήν εὐσέβειά του καί τίς ἀρετές του Μιχαήλ τόν Μαλεΐνο († 12 Ἰουλίου), πού ἦταν ἡγούμενος τῆς μονῆς καί στενός συγγενής ...

Ἡ Σύναξις Πάντων τῶν ἐν Κρήτῃ διαλαμψάντων Ἁγίων

 Κυριακὴ πρώτη Ἰουλίου. «...Τὴν πολυθαύμαστον Κρήτην τιμήσωμεν,την ἐξανθήσασαν ἄνθη τὰ τίμια,τούς μαργαρίτας τοῦ Χριστοῦ,Μαρτύρων τοὺς ἀκρέμονας». Τὸ ἀνωτέρω ἐγκώμιο, τονίζει στὸ πατριαρχικὸ γράμμα του ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαῖος πρὸς τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Κρήτης κ. Τιμόθεο, καὶ προσθέτει : τὸ αὐτὸ «ἰσχύει δι ὅλους τοὺς Κρήτας Ἁγίους καὶ τοὺς ἄλλοθεν, προερχομένους καὶ ἐν Κρήτῃ ζήσαντας καὶ ὁσίως βιώσαντας ἢ μαρτυρικῶς ἀθλήσαντας Ἁγίους τοὺς μακαρίους καὶ καρτεροψύχους, ἐκείνους μιμητὰς τοῦ Χριστοῦ, τοὺς καταισχύσαντας κατὰ ποικίλους τρόπους την μυρίοπλον δύναμην τῶν δαιμόνων δι' ὃ στεφανωθέντες ὑπ Αὐτοῦ τοῦ ἀμαραντίνου τῆς δόξης στεφάνου. Αὐτῶν μιμητὰς εἴθε νὰ ἀναδείξη ὁ Κύριος τῆς δόξης πάντας τους μελετῶντας τοὺς βίους αὐτῶν καὶ ψάλλονες τὰς ἱερᾶς αὐτῶν ἀκολουθίας κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς μνήμης αὐτῶν δι ἕνα ἕκαστον καὶ κατὰ τὴν σύναξιν αὐτῶν», ἡ ὁποία μὲ συνοδικὴ ἀπόφαση τῆς ἐν Κρήτῃ Ἐκκλησίας καὶ ἔγκριση τῆς Αὐτοῦ Θειωτάτης Παναγιώτητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, τελεῖ...

Ἀπολυτίκιο Ἁγίου Ἀνδρέου Ἀρχιεπισκόπου Κρήτης 4 Ἰουλίου

  Ἀπολυτίκιον   Ἦχος πλ. α’. Τόν συνάναρχον Λόγον. Τοῦ Δαβίδ τήν κινύραν Πάτερ μιμούμενος, ἐν Ἐκκλησία Ὁσίων προσάδεις ἄσμα καινόν, ὡς σοφός ὑφηγητής τοῦ θείου Πνεύματος, σύ γάρ ἐβρόντησας ἡμῖν, τάς τῆς χάριτος ὠδάς, καί λόγον δικαιοσύνης, Ἀνδρέα Πατέρων κλέος, πρός σωτηρίαν τῶν ψυχῶν ἡμῶν. Έτερον Ἀπολυτίκιον Ἦχος πλ. β’. Ὀρθοδοξίας ὁδηγέ, εὐσεβείας διδάσκαλε καὶ σεμνότητος, τῆς οἰκουμένης ὁ φωστήρ, Ἀρχιερέων θεόπνευστον ἐγκαλλώπισμα, Ἀνδρέα σοφέ, ταῖς διδαχαῖς σου πάντας ἐφώτισας, λύρα τοῦ Πνεύματος. Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας Ἀρχιεπίσκοπος Κρήτης 4 Ιουλίου

  Ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας γεννήθηκε στὴ Δαμασκὸ τῆς Συρίας ἀπὸ εὐσεβεῖς γονεῖς, τοῦ Γεώργιο καὶ τὴ Γρηγορία. Ἄλαλος μέχρι τὴν ἡλικία τῶν 7 ἐτῶν ἄφησε «ἔναθρον φωνὴν» θαυματουργικῶς, μετὰ τὴν κοινωνία τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων. Ἀφοῦ ἔμαθε τὰ ἐγκύκλια γράμματα ἐκάρη μοναχὸς ἀπὸ τὸν τοποτηρητὴ τοῦ Πατριαρχικοῦ θρόνου τῶν Ἱεροσολύμων Θεόδωρο εἰσῆλθε στὴ τάξη των νοταρίων, δηλαδή των ὑπογραφέων. Λίγο μετὰ τὴν ἐν Κων/λεὶ ΣΤ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας στάλθηκε μαζὶ μὲ δύο εὐλαβεῖς Γέροντες στὴν Κων/λὴ προκειμένου νὰ μεταφέρουν στὸν αὐτοκράτορα τὴν ὁμολογία πίστεως τῆς Ἐκκλησίας των Ἰεοσολύμων. Ὁ βιογράφος δὲν ἐξηγεῖ γιατί ὁ Ἀνδρέας παρέμεινε στὴν Κων/λὴ ὅπου ἔγινε γρήγορα γνωστός. Χειροτονήθηκε διάκονος τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας καὶ τοῦ ἀνετέθη ἡ διοίκηση τῶν εὐαγῶν ἱδρυμάτων τοῦ Πατριαρχείου. Παραμένει στὴ Βασιλεύουσα ἐπὶ εἰκοσαετία περίπου, μέχρι τῆς ἐκλογῆς τοῦ σὲ Ἀρχιεπισκόπου τῆς Κρήτης. Ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας ὀργάνωσε τὴν Ἐκκλησία τῆς Κρήτης, ἀνέγειρε ναοὺς καὶ συνέχισε τὴν φιλάνθρωπη δράση του...

Ἀπολυτίκιο Ἀνακομιδῆς Ἱερῶν Λειψάνων Ἁγίων Ραφαήλ, Νικολάου καὶ Παρθένου Εἰρήνης 3 Ἰουλίου

  Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ΄. Ταχύ προκατάλαβε. Τῆς Λέσβου τό πλήρωμα καί ὀρθοδόξων πληθύς, ἐν πίστει ἀθροίσθητε ἐν Καρυαῖς τῆς Θερμῆς, ἐνθέως κραυγάζοντες. Κύριε, Ἱκεσίαις, Σῶν ἱερομαρτύρων, Ραφαήλ, Νικολάου καί παρθένου Εἰρήνης, ἡμῖν πᾶσι παράσχου, πταισμάτων ἄφεσιν.

Ὁ Ἅγιος Ὑάκινθος ὁ Κουβικουλάριος (Θαλαμηπόλος) 3 Ιουλίου

  Ὁ Ἅγιος Μάρτυς Ὑάκινθος γεννήθηκε στήν Καισάρεια τῆς Καππαδοκίας καί ἄθλησε στά χρόνια τοῦ αύτοκράτορος Τραϊανοῦ (98 – 117 μ.Χ.). Ἦταν Κουβικουλάριος (δοῦλος ἀπελεύθερος) καί ὑπηρετοῦσε στή Ρώμη, δίπλα στήν τράπεζα τοῦ αύτοκράτορος. Ὅταν ξεσηκώθηκε διωγμός ἐναντίον τῶν Χριστιανῶν, ὁ Ὑάκινθος δέν δίστασε νά προσεύχεται δημόσια καί νά ἐπικαλεῖται τή βοήθεια τοῦ Χριστοῦ ὑπέρ τῶν πιστῶν του. Ἀφοῦ κατηγορήθηκε ἐξ’ αἰτίας αὐτῶν, κλήθηκε ἐνώπιον τοῦ αὐτοκράτορος, ὁ ὁποῖος, ἀφοῦ τόν ἐπέπληξε μέ δριμύτητα, τόν πίεζε νά φάει ἀπό τά εἰδωλόθυτα. Ἐπειδή δέν συμμορφώθηκε μέ τίς προτροπές του καί παρέμεινε πιστός στή Χριστιανική του ὁμολογία, κλείσθηκε στή φυλακή, ὅπου μετά σαράντα  ἡμέρες ἀπέθανε ἀπό τήν πεῖνα, ἀφοῦ ἀρνήθηκε νά γευθεῖ τά εἰδωλόθυτα πού ΄προσκομίσθηκαν. Τό Τίμιο Λείψανό του παραλεήφθηκε ἀπό τόν συγγενή του ἱερέα Τιμόθεο, μετακομίσθηκε στή γενέτειρά του Καισάρεια καί τάφηκε στόν κῆπο τῆς οὀκίας του. Ἡ Σύναξη αὐτοῦ ἐτελεῖτο στό Ἁγιότατο Μαρτύριο αὐτοῦ «ἐν τοῖς Τρῳαδισίου ἐμβ...

Ἀνακομιδή Τιμίων Λειψάνων τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Ραφαήλ, Νικολάου Ὁσιομάρτυρος καί Εἰρήνης Παρθενομάρτυρος ἐν Μυτιλήνῃ 3 Ιουλίου

  Ἡ μνήμη τῶν Ἁγίων Ραφαήλ Ἱερομάρτυρος, Νικολάου Ὁσιομάρτυρος καί Εἰρήνης Παρθενομάρτυρος, τιμᾶται τήν 9η Ἀπριλίου ὅπου καί ὁ βίος τους. Ἡ εὐρεση τοῦ τάφου τους, καί ἡ ἀνακομιδή τῶν Τιμίων Λειψάνων τους, ἔγινε τό 1959. Πηγή  https://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Παναγία των Βλαχερνών – Ιστορικά στοιχεία και σημαντικά γεγονότα

  Ο Ιερός Ναός της Παναγίας των Βλαχερνών, αρχιερατικής περιφέρειας Φαναρίου-Κερατίου Κόλπου, είναι από τα γνωστότερα ιερά της Παναγίας και ένα από τα σημαντικότερα Ορθόδοξα προσκυνήματα της Πόλης. Βρίσκεται στις Βλαχέρνες, στην περίφημη αυτή συνοικία της Κωνσταντινούπολης, όπου εκτός του ναού υπήρχε και βασιλικό παλάτι. Ιστορία τής Εκκλησίας Ο Ναός της Παναγίας των Βλαχερνών ιδρύθηκε από την αυτοκράτειρα Πουλχερία και το σύζυγό της Μαρκιανό μεταξύ 450-453. Επί Λέοντα Α’ γνώρισε ιδιαίτερη αίγλη. Ο ναός επεκτάθηκε και προσκτίσθηκαν ο χώρος του «ἁγίου λούσματος», του αγιάσματος και παρεκκλήσιο για την εναπόθεση των κειμηλίων της Παναγίας, που τότε μεταφέρθηκαν από την Παλαιστίνη στην Κωνσταντινούπολη, με αποτέλεσμα ο ναός να γίνει το κυριότερο προσκυνηματικό κέντρο της Θεοτόκου στην Πόλη. Επί Ιουστινιανού Α’ ο ναός ανακαινίστηκε και επεκτάθηκε. Την ίδια περίοδο αφιερώθηκαν στο ναό σημαντικά περιουσιακά στοιχεία. Παράλληλα στο ναό έφτασαν να υπηρετούν συνολικά 74 άτομα, 12 πρεσβύτεροι...

Ταξιάρχης Μανταμάδου

 

Ἀπολυτίκιο Κατάθεσις Τιμίας Ἐσθῆτος τῆς Θεοτόκου στὸ Ναό των Βλαχερνῶν 2 Ἰουλίου

  Ἀπολυτίκιον Ἦχος πλ. δ’. Θεοτόκε ἀειπάρθενε, τῶν ἀνθρώπων ἡ σκέπη, Ἐσθῆτα καὶ Ζώνην τοῦ ἀχράντου σου σώματος, κραταιὰν τῇ πόλει σου περιβολὴν ἐδωρήσω, τῷ ἀσπόρῳ τόκῳ σου ἄφθαρτα διαμείναντα, ἐπὶ σοὶ γὰρ καὶ φύσις καινοτομεῖται καὶ χρόνος, διὸ δυσωποῦμέν σε, εἰρήνην τῇ οἰκουμένῃ δωρήσασθαι, καὶ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν τὸ μέγα ἔλεος. Έτερον Ἀπολυτίκιον   Ἦχος γ’. Θείας πίστεως. Θεῖον ἔνδυμα, τῶν οίκτιρμῶν σου, καὶ ἱμάτιον ἀθανασίας, τὴν ἁγίαν σου Ἐσθῆτα καὶ ἄφθαρτον, τῇ κληρουχίᾳ σου Κόρη δεδώρησαι, εἰς περιποίησιν πάντων καὶ σύναψιν. Ὅθεν Ἄχραντε, τὴν θείαν αὐτῆς κατάθεσιν, τιμῶντες εὐσεβῶς σὲ μεγαλύνομεν. Κοντάκιον Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθείς. Περιβολὴν πᾶσι πιστοῖς ἀφθαρσίας, θεοχαρίτωτε Ἁγνὴ ἐδωρήσω, τὴν Ἱερὰν Ἐσθῆτά σου, μεθ᾽ ἧς τὸ ἱερόν, σῶμά σου ἐσκέπασας, σκέπη πάντων ἀνθρώπων, ἧς περ τὴν κατάθεσιν, ἑορτάζομεν πόθῳ, καὶ ἐκβοῶμεν φόβῳ σοι σεμνή· Χαῖρε Παρθένε, Χριστιανῶν τὸ καύχημα. Μεγαλυνάριον Τῆς ἀθανασίας τὸν χορηγόν, τέξασα Παρθένε, ἠθανάτισας τὸν Ἀδάμ· τοῦτο γοῦν δηλοῦσα, ἡ ...

Κατάθεσις Τιμίας Ἐσθῆτος τῆς Θεοτόκου 2 Ιουλίου

  Ἡ κατάθεσις τῆς Τιμίας Ἐσθῆτος στήν Ἁγία Σορό τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου συνέβη στά χρόνια τοῦ αὐτοκράτορος Λέοντος Α’ τοῦ Μεγάλου (457 – 474 μ.Χ.). Τήν Τιμία Ἐσθῆτα εἶχαν μεταφέρει ἀπό τήν Κωνσταντινούπολη οἱ δύο ἀδελφοί πατρίκιοι Γαλβῖνος καί Κάνδιδος, οἱ ὁποῖοι βρίσκονταν στήν Παλαιστίνη καί ἀφοῦ πληροφορήθηκαν ὅτι αὐτή φυλασσόταν στή Γαλιλαία ἀπό κάποια ὑπέργηρη Ἑβραία, μετέβησαν μέχρι ἐκεῖ καί μέ κάποιο τέχνασμα τήν ἀφαίρεσαν. Ὅταν ἐπέστρεψαν στήν Κωνσταντινούπολη, παρέδωσαν της Ἐσθῆτα στόν αὐτοκράτορα, ὁ ὁποῖος τήν τοποθέτησε μέσα σέ θήκη ἀπό χρυσό καί ἄργυρο πού περιβαλλόταν ἀπό βασιλική πορφύρα στό ναό τῆς Θεοτόκου στις Βλαχέρνες. Το ναό αὐτό εἶχαν κτίσει πρός τιμήν τῆς Θεοτόκου ὁ αὐτοκράτορας Μαρκιανός και ἡ σύζυγός του Πουλχερία (450 – 457 μ.Χ.) καί εἶχαν τοποθετηθεῖ σέ αὐτόν τά ἐντάφια σπάργανα τῆς Θεομήτορος, πού εἶχαν ἀποσταλεῖ ἀπό τόν Πατριάρχη Ἱεροσολύμων Ἰουβενάλιο (422 – 458 μ.Χ.). Ἐκεῖ μαζί μέ ἄλλα ἱερά κειμήλια φυλασσόταν καί ἡ περίφημη εἰκόνα τῆς Θεοτόκου τῆς Βλαχ...

Παρακλητικὸς Κανῶν Ἁγίων Ἀναργύρων Κοσμᾶ καὶ Δαμιανοῦ

 Παρακλητικός Κανών εις τους Αγίους Ενδόξους και Θαυματουργούς Αναργύρους Κοσμά και Δαμιανόν Ποίημα Οσίου Γερασίμου Μικραγιαννανίτου Μ. Υμνογράφου της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας Εὐλογήσαντος τοῦ ἱερέως ἀρχόμεθα ἀναγινώσκοντες τὸν ΡΜΒ΄ (142) Ψαλμόν. Κύριε εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τὴν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου· καὶ μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. Ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τὴν ζωήν μου, ἐκάθισέ με ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκροὺς αἰῶνος· καὶ ἠκηδίασεν ἐπ’ ἐμὲ τὸ πνεῦμά μου, ἐν ἐμοὶ ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. Διεπέτασα πρὸς σὲ τὰς χεῖράς μου ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι. Ταχὺ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμά μου· μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ, καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. Ἀκουστὸν ποίησόν μου τὸ πρωὶ τὸ ἔλεός σου, ὅτι ἐ...

Ἀπολυτίκιο Ἁγίων Ἀναργύρων Κοσμᾶ καὶ Δαμιανοῦ 1 Ἰουλίου

  Ἀπολυτίκιον   Ἦχος πλ. δ’. Ἅγιοι Ἀνάργυροι καὶ θαυματουργοί, ἐπισκέψασθε τὰς ἀσθενείας ἡμῶν, δωρεὰν ἐλάβετε, δωρεὰν δότε ἡμῖν. Έτερον Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε. Ὡς θεῖοι θεράποντες, καὶ ἰατῆρες βροτῶν, ἀνάργυρον βλύζετε, τὴν θεραπείαν ἠμίν, Ἀνάργυροι ἔνδοξοι, ὅθεν τοὺς προσιόντας, τὴ σεπτὴ ὑμῶν σκέπη, ρύσασθε νοσημάτων, καὶ παθῶν ἀνιάτων, Κοσμᾶ καὶ Δαμιανέ, Ρώμης βλαστήματα. Κοντάκιον Ἦχος β’. Οἱ τὴν χάριν λαβόντες τῶν ἰαμάτων, ἐφαπλοῦτε τὴν ῥῶσιν τοῖς ἐν ἀνάγκαις, Ἰατροὶ θαυματουργοὶ ἔνδοξοι· ἀλλὰ τῇ ἡμῶν ἐπισκέψει, καὶ τῶν πολεμίων τὰ θράση καταβάλλετε, τὸν κόσμον ἰώμενοι ἐν τοῖς θαύμασι. Μεγαλυνάριον Ἴασιν σωμάτων ῥῶσιν ψυχῶν, Κοσμᾶ θεοφόρε, σὺν τῷ θείῳ Δαμιανῷ, νείματε ὑψόθεν, ἀῧλῳ χειρουργίᾳ, τοῖς κατατρυχομένοις ποικίλοις πάθεσι.