Ἀρκετοὶ εἶχαν τὴν ἄποψη ὅτι ὁ Ἰωάννης δὲν πέθανε, ἀλλὰ μετατέθηκε στὴν ἄλλη ζωή, ὅπως ὁ Ἐνὼχ καὶ ὁ Ἠλίας. Ἀφορμὴ γι' αὐτὴ τὴν ἄποψη ἔδωσε τὸ γνωστὸ εὐαγγελικὸ χωρίο, Ἰωάννου κα’ 22. Ὅμως, ὁ ἀμέσως ἑπόμενος στίχος κα’ 23 διευκρινίζει τὰ πράγματα. Ἡ παράδοση ποὺ ἀσπάσθηκε ἡ Ἐκκλησία μας εἶναι ἡ ἕξης: Ὁ Ἰωάννης σὲ βαθειὰ γεράματα πέθανε στὴν Ἔφεσο καὶ τάφηκε ἔξω ἀπ’ αὐτήν. Ἀλλὰ μετὰ ἀπὸ μερικὲς ἡμέρες, ὅταν οἱ μαθητὲς του ἐπισκέφθηκαν τὸν τάφο, βρῆκαν αὐτὸν κενό. Ἡ Ἐκκλησία μας, λοιπόν, δέχεται ὅτι στὸν ἀγαπημένο μαθητὴ τοῦ Κυρίου συνέβη ὅτι καὶ μὲ τὴν Παναγία μητέρα Του. Δηλαδή, ὁ Ἰωάννης ναὶ μὲν πέθανε καὶ ἐτάφη, ἀλλὰ μετὰ τρεῖς ἡμέρες ἀναστήθηκε καὶ μετέστη στὴν αἰώνια ζωή, γιὰ τὴν ὁποία ὁ ἴδιος, νὰ τί λέει σχετικά: «Ὁ ἔχων τὸν υἱὸν ἔχει τὴν ζωήν, ὁ μὴ ἔχων τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ τὴν ζωὴν οὐκ ἔχει». Ἐκεῖνος, δηλαδή, ποὺ εἶναι ἑνωμένος μέσῳ τῆς πίστης μὲ τὸν Χριστὸ καὶ τὸν ἔχει δικό του, ἔχει τὴν ἀληθινὴ καὶ αἰώνια ζωή. Ἐκεῖνος, ὅμως, ποὺ δὲν ἔχει τὸν Υἱὸ τοῦ Θεοῦ, νὰ ἔχει ὑπ’ ὄψιν του...
Νικήτας Σταματελόπουλος (Νικηταράς) (1782-1849) Ο Νικήτας Σταματελόπουλος ή Νικηταράς έφερε τα παρωνύμια, Τουρκοφάγος λόγω των κατορθωμάτων του στις μάχες στις οποίες συμμετείχε και Τουρκολέκας λόγω της καταγωγής του από το χωριό Τουρκολέκα της Αρκαδίας (γεννήθηκε στο χωριό Νέδουσα της Μεσσηνίας). Υπήρξε ο πιο αγνός αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης και ο δεινός πολεμιστής που πρωταγωνίστησε σε μάχες που δόθηκαν σε Μοριά και Ρούμελη. Στην Μάχη των Δερβενακίων πολεμώντας έσπασε τρία σπαθιά και χρειάστηκε επέμβαση ιατρού, ο οποίος άνοιξε το αγκυλωμένο χέρι του, για να βγει το σπαθί του από αυτό. Φυλακίστηκε από την αντιβασιλεία και μετά την απελευθέρωσή του, του χορηγήθηκε «άδεια επαιτείας» ενώ εργαζόταν, σχεδόν τυφλός, ως αχθοφόρος στο λιμάνι του Πειραιά. Πηγή