Ἦταν ἄγνωστη ἡ καταγωγή τῶν Ὁσίων καί Θεοφόρων Πατέρων Διονυσίου καί Μητροφάνους. Ἤκμασαν περί τό β’ ἥμισυ τοῦ 16ου αἰῶνος. Ἀνατράφηκαν μέ φόβο καί νουθεσία Κυρίου, ‘ςπιδόθηκαν στήν σπουδή τῶν ἱερῶν γραμμάτων, ὁ δέ Διονύσιος ἔγινε κάτοχος καί τῆς ὑπόλοιπης ἐγκυκλίου παιδείας καί τῆς ἔξω σοφίας, γι’ αὐτό καί ἀποκλήθηκε ρήτορας. Μέ αὐτό τόν τρόπο πολιτεύθηκε ὁ Διονύσιος καί ἐκινεῖτο ἀπό θεῖο ζῆλο, ἀφιερώθηκε στόν Θεό, προσῆλθε στήν Μονή τοῦ Στουδίου καί ἐκάρη μοναχός. Λίγο ἀργότερα, ἐπιθυμώντας περισσότερο ἡσυχαστικό βίο, καί συνοδευόμενος ἀπό τόν μαθητή του Μητροφάνη, ἀναχώρησε γιά τό Ἅγιον Ὄρος, ὅπου ἐγκαταστάθηκε σέ κελλί κοντά στίς Καρυές, ἐπιδόθηκε στήν μελέτη καί ἐφαρμογή τῆς ἀσκητικῆς φιλοσοφίας, καί ἔγινε ἀπό ὅλους ἀγαπητός. Φέροντας τό ἄξίωμα τοῦ ἱερέως καί τοῦ πνευματικοῦ πατέρα, δεχόταν καθημερινά πρός ἐξομολόγησιν ἤ παροχή συμβουλῶν πολλούς ἀδελφούς. Βλέποντας ὅμως ὅτι μέ αὐτόν τόν τρόπο ἦταν ἀδύνατον νά ἀπολαύσει τήν ποθητή ἡσυχία, καί ἀποφεύγοντας συγχρόνως τίς εὐθῦνε...
Ὁ νέος ἱερομάρτυρας Μεθόδιος Συλιγάρδος κατάγεται ἀπὸ τὸ Βυζάριο τῆς ἐπαρχίας Ἀμαρίου. Ἔγινε μοναχὸς καὶ ἡγούμενος τῆς σεβασμίας Μονῆς τῶν Ἀσωμάτων. Ἡ Σύνοδος τὸν ἐξέλεξε ἀρχιερέα στὴν Ἐπισκοπὴ Λάμπης. Ὡς Ἐπίσκοπος ὑπερασπίστηκε μὲ σθένος τὸ ποίμνιό του καὶ ἀγωνίσθηκε νὰ τὸ διαφυλάξει ἀπὸ τὸν ἀλλόθρησκο δυνάστη ἀλλὰ καὶ ἀπὸ παρανομίες των φιλότουρκων Κρητῶν εἰς βάρος τῶν Χριστιανῶν συμπατριωτῶν των. Ἀμφότεροι μίσησαν τὸν καλὸ ποιμένα καὶ συμφώνησαν νὰ τὸν φονεύσουν. Σὲ ἐνέδρα ποὺ ἔστησαν στὸ Νεὺς Ἀμάριον τὸν ἐφόνευσαν τὴν 9 Ἰουλίου 1793. Τὸ ἅγιο λείψανό του ἐνταφιάστηκε στὴ Μονὴ Ἀσωμάτων. Πηγὴ ἀπὸ τὸ βιβλίο Συναξάριον Πάντων τῶν Ἁγίων των ἐν Κρήτῃ Διαλαμψάντων σελίδα 75.