Κρητική Αγιολογία

Αναρτήσεις

Πρόσφατες αναρτήσεις

Ἀπολυτίκιο Προφήτου Ἠλιοῦ τοῦ Θεσβίτου 20 Ἰουλίου

Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε. Ὁ ἔνσαρκος Ἄγγελος, τῶν Προφητῶν ἡ κρηπίς, ὁ δεύτερος Πρόδρομος, τῆς παρουσίας Χριστοῦ, Ἠλίας ὁ ἔνδοξος, ἄνωθεν καταπέμψας, Ἐλισαίῳ τὴν χάριν, νόσους ἀποδιώκει, καὶ λεπροὺς καθαρίζει, διὸ καὶ τοῖς τιμῶσιν αὐτόν, βρύει ἰάματα. Έτερον Απολυτίκιον Ἦχος πλ. α΄. Τόν συνάναρχον Λόγον. Ἀπολαύσας Κυρίου τό φῶς τό ἄκτιστον ἐν τῷ Θαβώρ, διφρηλάτα τῶν οὐρανῶν, Ἠλιού, προσευχῆς ἀδειαλείτττου ἐργαστήριον, εἴληφας χάριν δαψιλῆ ἱκετεύειν τόν Χριστόν διδόναι ἡμῖν εἰρήνην καί κατιδεῖν ἀξιῶσαι ἡμᾶς τό κάλλος τοῦ προσώπου Αὐτοῦ. Κοντάκιον Ἦχος β’. Αὐτόμελον. Προφῆτα καὶ προόπτα τῶν μεγαλουργιῶν τοῦ Θεοῦ, Ἠλία μεγαλώνυμε, ὁ τῷ φθέγματί σου στήσας τὰ ὑδατόῤῥυτα νέφη, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν, πρὸς τὸν μόνον φιλάνθρωπον. Μεγαλυνάριον Δεύτε τον πυρίπνουν και ζηλωτήν, τον διά τεθρίππου, αρπαγέντα από της γής, της του Xριστού δευτέρας, Πρόδρομον παρουσίας, Hλίαν τον Θεσβίτην, ύμνοις τιμήσωμεν.

Ο Άγιος και ένδοξος Προφήτης Ηλίας (Oμιλία μακαριστού Μητροπολίτου Νικοπόλεως Μελετίου)

Ὁ ἅγιος καί ἔνδοξος προφήτης Ἠλίας τόν ὁποῖο ἤλθαμε σήμερα νά πανηγυρίσομε, εἶναι ὁ μεγαλύτερος ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ἀπό τήν ἐποχή τοῦ Ἀδάμ μέχρι τήν ἐποχή τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὁ ἁγιώτερος, ὁ πιό ἀφοσιωμένος, ἐκεῖνος πού δοξάστηκε ἀπό τόν Θεό περισσότερο ἀπό ὅλους τούς ἄλλους προφῆτες, ἀφοῦ ἔστειλε πύρινο ἅρμα καί τόν παρέλαβε στή Βασιλεία του ζωντανό. Ἀνελήφθη στόν οὐρανό μέ τό σῶμα του χωρίς νά γευθῆ τόν ἐπίγειο σαρκικό θάνατο. Μιλώντας γι’ αὐτόν τόν ἐπίγειο ἀρχάγγελο, καί ὄχι ἁπλῶς ἄγγελο, τόν μεγάλο προφήτη Ἠλία, ὁ ἅγιος ἀπόστολος Ἰάκωβος, λέγει: «Ὑπόδειγμα λάβετε ἀδελφοί, τῆς κακοπαθείας καί τῆς μακροθυμίας τούς προφήτας οἵ ἐλάλησαν τῷ ὀνόματι Κυρίου. Ἰδού μακαρίζομεν τούς ὑπομένοντας» (Ἰακ. 5, 10). Διαβάστε λέγει ὁ ἀπόστολος Ἰάκωβος τήν ἱστορία τοῦ προφήτη Ἠλία καί θά δεῖτε ὅτι ἡ ζωή του πέρασε στήν κακοπάθεια καί στήν μακροθυμία. Καί θά διαπιστώσετε ὅτι τόν δόξασε ὁ Θεός. ...

Ὁ Προφήτης Ἠλίας 20 Ιουλίου

Ὁ Προφήτης Ἠλίας, υἱός τοῦ Σαβώκ ἀπό τήν φυλή τοῦ Ἀαρών, ἦταν Ἰσραηλίτης καί ἔδρασε στό βόρειο βασίλειο τοῦ Ἰσραήλ κατά τήν διάρκεια τῆς βασιλείας τοῦ Ἀχαάβ (875 – 854 π.Χ.) καί τοῦ Ὀχοζία (854 – 853 π.Χ.). Ἡ πρώτη του ἐμφάνιση καλύπτεται ἀπό μυστήριο, τό ὁποῖο διατηρεῖται καθ’ ὅλη τήν διάρκεια τῆς ζωῆς του. Ὑπάρχει μόνο μία σύντομη ἀναφορά στήν καταγωγή του: «Καί εἶπεν Ἠλιού ὁ προφήτης ὁ θεσβίτης ἐκ Θέσβης τῆς Γαλαάδ…», πού ὅμως καί αὐτή ἀμφισβητεῖται. Κάποιοι ὑποστηρίζουν, στηριζόμενοι στό Γ’ Βασιλειῶν 17, 1, ὅτι ἡ ἀναφορά ἐνισχύει τήν ὑπόθεση ὅτι ὁ Προφήτης Ἠλίας δέν ζοῦσε σέ ἕνα συγκεκριμένο μέρος στήν Γαλαάδ, πού κεῖται ἀνατολικά τοῦ Ἰορδάνου, ἀλλά ἦταν μέλος εἴτε τῶν Κενιτῶν, εἴτε τῶν Ρεχαβιτῶν, σχισματικῶν ὁμάδων, πού ἡγοῦνταν τῆς νομαδικῆς ζωῆς. Ἡ ἔρευνα, ἐπίσης, κλίνει πρός τήν ἄποψη, ὅτι τό μέρος πού ὀνομαζόταν Τισμπέ ἤ Τσιμπί τῆς Γαλαάδ εἶναι ὁ τόπος τῆς γεννήσεως τοῦ Προφήτου. Μερικοί προσπαθοῦν νά τήν ταυτίσουν μέ τήν Τισμπέ τῆς περιοχῆς τῆς φυλῆς τοῦ Νεφταλί, ἀλλά ο...

Δ' ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ

Η Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος συγκλήθηκε από τον Αυτοκράτορα Μαρκιανό και τη σύζυγό του, Αυγούστα Πουλχερία το 451 στη Χαλκηδόνα. Αποτελούνταν από 650 επισκόπους και καταπολέμησε τη διδασκαλία του Μονοφυσιτισμού, η οποία, με πρωτεργάτη τον αρχιμανδρίτη Ευτυχή, δίδασκε ότι η θεία φύση του Χριστού απορρόφησε πλήρως την ανθρώπινη. Η Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος μετά από μια ταραχώδη περίοδο ήρθε ως το αναγκαίο επιστέγασμα της διασφάλισης της καθολικής πλειοψηφίας του σώματος των μελών της εκκλησίας ως προς την απόρριψη κάθε μονοφυσιτικής ή ακραίας δυοφυσιτικής ορολογίας, την επικύρωση στην πίστη του συμβόλου της Πίστεως τόσο της Νίκαιας, όσο και της Νίκαιας-Κωνσταντινούπολης, τη θέσπιση του διοικητικού καταστατικού κανόνα της ορθοδόξου εκκλησίας σύμφωνα με το λεγόμενο μητροπολιτικό σύστημα και την οριστική επίλυση του χριστολογικού ζητήματος, το οποίο για περισσότερο από 80 έτη βρέθηκε στο προσκήνιο της θεολογικής διαμάχης στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Μεγάλο μέρος των επισκόπων της Εκκλησίας της ...

Κυριακή Ζ' Ματθαίου - Αγίων Θεοφόρων Πατέρων της Δ' Οικουμενικής Συνόδου 19 Ιουλίου 2026

2026 ΙΟΥΛΙΟΥ 19 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Δ’ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (Ματθ. 5, 14-19) †ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ (Κήρυγμα στη Μυρσίνη στις 17/7/2005) Η αληθινή μεγαλωσύνη Συνήθως δεν θέλουμε να ακούμε και δεν μας αρέσει να μας προβάλουν ήρωες, αγίους και σοφούς. Όταν ακούμε να γίνεται λόγος για ήρωες, για αγίους και για σοφούς νευριάζουμε λίγο. Νευριάζουμε γιατί είμαστε μικροί. Και εμείς μικροί, και τα έργα μας μικρά και τιποτένια. Και σκεπτόμαστε: Τι σχέση μπορούμε να έχουμε εμείς με αυτούς τους μεγάλους ανθρώπους; Μπορούμε όμως και εμείς να αποκτήσουμε μία μεγαλωσύνη, η οποία δεν είναι δική μας. Είναι η μεγαλωσύνη του Χριστού. Μας την δίνει ο Χριστός. Γι’ αυτή τη μεγαλωσύνη μάς μιλάει ο Χριστός με το ίδιο Του το στόμα και μας λέει: «Υμείς εστέ το φως του κόσμου». Σεις είσαστε το φως του κόσμου. Εκείνα που λέει ο Χριστός είναι αλήθεια πάντοτε. Και ισχύουν για πάντα. Ο Πλάτωνας δεν ήταν «το φως του κόσμου». Ο μέγας Αλέξανδρος δεν ήταν «το φως του κόσμο...

Μνήμη της Δ' Οικουμενικής Συνόδου

Την Κυριακή μεταξύ της 13ης έως 19ης Ιουλίου εορτάζεται η μνήμη της Δ' Οικουμενικής Συνόδου που έγινε στη Χαλκηδόνα κατά των Μονοφυσιτών το έτος 451 μ.Χ. Άλλες πηγές αναφέρουν, ότι η μνήμη είναι βασικώς των Αγίων Πατέρων της Δ' Οικουμενικής Συνόδου και σε κάποια φάση γιορτάστηκαν και των άλλων Συνόδων, δηλαδή των: α) των 318 της Α' Συνόδου, που έγινε στη Νίκαια κατά των Αρειανών το έτος 325 μ.Χ β) των 150 της Β' Συνόδου, που έγινε στην Κωνσταντινούπολη κατά των Πνευματομάχων το έτος 381 μ.Χ., γ) των 200 της Γ' Συνόδου, που έγινε στην Έφεσο κατά του Νεστορίου το έτος 431 μ.Χ., δ) των 630 της Δ' Συνόδου, που έγινε στη Χαλκηδόνα κατά των Μονοφυσιτών το έτος 451 μ.Χ., ε) των 165 της Ε' Συνόδου κατά του Ωριγένη και των οπαδών του, το έτος 553 μ.Χ., στ) των 170 της ΣΤ' Συνόδου, που έγινε στην Κωνσταντινούπολη κατά των Μονοθελητών το έτος 680 μ.Χ. και ζ) των 367 της Ζ' Συνόδου, που έγινε στη Νίκαια κατά των εικονομάχων το έτος 781 μ.Χ. Πηγή https://www.s...

Ἡ Ὁσία Μακρίνα Ἀδελφή τοῦ Μεγάλου Βασιλείου 19 Ιουλίου

Ἡ Ὁσία Μακρίνα ἔζησε τόν 4ο αἰῶνα μ.Χ. καί ἦταν ἀδελφή τοῦ Μεγάλου Βασιλείου καί τῶν Ἁγίων Γρηγορίου Νύσσης καί Πέτρου Σεβαστείας. Ἀναδείχθηκε στήν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας μεγάλη καί ἔκλαμπρη μορφή παρθένου προικισμένης μέ τά πιό ἐξαίσια χαρίσματα σώματος καί πνεύματος. Ἀνατράφηκε θεοφιλῶς ἀπό τήν εὐσεβέστατη μητέρα της Ἐμμέλεια, καί ἀπό πολύ νεαρή ἡλικία εἶχε μάθει νά κατανοεῖ τό πνεῦμα τῶν Ἁγίων Γραφῶν, στήν μελέτη τῶν ὁποίων ἐπιδιδόταν μέ ἐξαίρετο ζῆλο. Μετά τόν θάνατο τοῦ μνηστήρα της, καί λίγο ἀργότερα μετά τόν θάνατο τοῦ πατέρα της, ἡ Μακρίνα ἀφοσιώθηκε στήν σωματική καί πνευματική ἀνατροφή τῶν ἀδελφῶν της, τῶν ὁποίων ὑπῆρξε ἀπαράμιλλη παιδαγωγός καί διδάσκαλος. Σέ αὐτήν ὀφείλεται τό ὅτι ὁ Βασίλειος ἀναδείχθηκε ὁ μέγιστος διδάσκαλος τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἀργότερα ἀποσύρθηκε μέ τήν μητέρα της στό κτῆμα τους στόν Πόντο κοντά στόν ποταμό Ἴρι, ὅπου, ἀφοῦ ἵδρυσε μικρή γυναικεία ἀδελφότητα, ἔζησε μέ νηστεία καί προσευχή. Γιά τόν θεοφιλῆ βίο καί τίς πολλαπλές ἀρετές της εἶχε προικισθεῖ ἀπ...

Άγιος Πορφύριος: Όλα να τα βλέπετε χωρίς άγχος

Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης: Όλα να τα βλέπετε χωρίς άγχος – Οι ψυχές που έχουν τη λεπτότητα είναι ιδιαίτερα δεκτικές στα μηνύματα και στη θέληση του Θεού. Συμβαίνει πολλές φορές να αισθάνεται κανείς υπερβολική στενοχώρια για την κατάσταση του κόσμου. Να υποφέρει που βλέπει ότι το θέλημα του Θεού δεν γίνεται σήμερα απ’ τους ανθρώπους ή κι απ’ τον ίδιο. Να πονάει με τον πόνο το σωματικό και τον ψυχικό των άλλων. Η ευαισθησία αυτή είναι δώρο του Θεού. Στις γυναίκες τη συναντάμε συχνότερα. Οι ψυχές που έχουν αυτή τη λεπτότητα είναι ιδιαίτερα δεκτικές στα μηνύματα και στη θέληση του Θεού. Αυτές οι ευαίσθητες ψυχές έχουν τη δυνατότητα να προχωρήσουν πολύ στην εν Χριστώ ζωή, διότι αγαπάνε τον Θεό και δεν θέλουν να Τον λυπήσουν. Διατρέχουν όμως έναν κίνδυνο. Αν δεν δώσουν στον Χριστό με εμπιστοσύνη τη ζωή τους, είναι δυνατόν το πονηρό πνεύμα να εκμεταλλευθεί τη λεπτότητά τους και να τις οδηγήσει σε λύπη και σε απελπισία. Η ευαισθησία δεν έχει διόρθωση. Μπορεί μόνο να μετασχηματισθε...

Δέκα Ἐντολές

Ἡ παράδοση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ στὸν μεταπτωτικὸ ἄνθρωπο εἶναι κατὰ κάποιον τρόπο «φανέρωση» τῆς Θεότητάς Του πρὶν ἀπὸ τὴν Σάρκωση. Γιατὶ οἱ ἐντολὲς δὲν ἀποτελοῦν ἁπλῶς ἕνα νομικὸ κώδικα - πρὸς τὸν ὁποῖον ὅταν συμμορφωθεῖ ὁ ἄνθρωπος ποὺ δουλεύει στὸ «παρὰ φύσιν» θὰ ἀμοιφθεῖ μὲ τὴν σωτηρία- σὰν ἐξωτερικὴ ἐπιβράβευση τοῦ ἀγώνα του ἀλλὰ ἀποτελοῦν «προβολὴ τῆς Αἰωνιότητας στὸ γήινο ἐπίπεδο». Γι᾿ αὐτὸ ὁδηγοῦν στὴν κάθαρση καὶ «διὰ τῆς κοινωνίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» στὴ «θεία μετουσία». Οἱ ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ, κατὰ συνέπεια, δὲν εἶναι ἕνα εὐσεβιστικὸ καὶ ἠθικὸ κιγκλίδωμα ποὺ καλεῖται νὰ ἀσφαλίζει τὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ συμμόρφωση τοῦ ἀνθρώπου πρὸς τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ γίνεται ἀγωγός της ζωῆς τοῦ Θεοῦ στὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου. Ἀρχιμανδρίτης Σωφρόνιος (Σαχάρωφ) Τὸ μυστικὸ τῆς ἀνθρώπινης ὕπαρξης εἶναι τοῦτο: δὲν θέλει μονάχα νὰ ζεῖ, μὰ καὶ νὰ ξέρει γιατί ζεῖ. Ἡ ὀμορφιά (=ἀλήθεια) θὰ σώσει τὸν κόσμο (Ντοστογιέφσκι) Πρωτότυπο κείμενο (Ἔξοδος Κ´, 1-18) 1 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πάντας τοὺς λόγους τούτου...