«Άνθρωπός τις ην οικοδεσπότης, όστις εφύτευσεν αμπελώνα και φραγμόν αυτώ περιέθηκε και ώρυξεν εν αυτώ ληνόν και ωκοδόμησεν πύργον...». Η παραβολή των κακών γεωργών, που μας παραδίδει ο Ευαγγελιστής Ματθαίος, είναι από εκείνες τις παραβολές του Χριστού που όσο περισσότερο τις ακούμε τόσο περισσότερο αισθανόμαστε ότι δεν μιλούν απλώς για κάποιους ανθρώπους του παρελθόντος. Μιλούν για τον άνθρωπο κάθε εποχής και τελικά για τον ίδιο μας τον εαυτό. Ο Κύριος παρουσιάζει έναν οικοδεσπότη που φύτεψε έναν αμπελώνα. Δεν άφησε τίποτε απροετοίμαστο. Τον περιέφραξε, έσκαψε μέσα σε αυτόν ληνό και οικοδόμησε πύργο. Ύστερα τον παρέδωσε σε γεωργούς και αναχώρησε. Η πρώτη εικόνα που μας δίνει η παραβολή είναι εκείνη ενός Θεού που προσφέρει. Ο Θεός δεν ζητά πρώτα από τον άνθρωπο. Πρώτα δίνει. Φυτεύει, προστατεύει, ετοιμάζει και εμπιστεύεται. Και μόνο ύστερα περιμένει τον καρπό. Αυτό είναι ίσως το πρώτο σημείο στο οποίο αξίζει να σταθούμε. Ο άνθρωπος δεν ξεκινά τη ζωή του από το μηδέν. Κανείς μας δε...
Ἀπολυτίκιον μεθεόρτιον Προδρόμου. Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε. Ὡς πάντων ὑπέρτερος, τῶν Προφητῶν ἀληθῶς, αὐτόπτης καὶ Πρόδρομος, τῆς παρουσίας Χριστοῦ, Προφῆτα γεγένησαι· ὅθεν καὶ παρ’ Ἡρώδου, ἐκτμηθείς σου τὴν Κάραν, ἔδραμες τοῖς ἐν Ἅδῃ, προκηρύξαι τὸ λύτρον· διὸ σὲ Ἰωάννη Βαπτιστά, πόθῳ γεραίρομεν. Κοντάκιον μεθεόρτιον τοῦ Προδρόμου. Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον. Τῆς ἁγνοίας Πρόδρομε, τῷ οὐρανίῳ σου βίῳ, τὰς ἐνθέους χάριτας, ὡς ἔσοπτρον ἀπαστράπτων, ἤλεγξας, παρανομήσαντα βασιλέα· ἤνεγκας, τὸν διὰ ξίφους θάνατον χαίρων· διὰ τοῦτό σοι βοῶμεν· χαίροις Προφῆτα, καὶ Βαπτιστὰ τοῦ Χριστοῦ. Μεγαλυνάριον μεθεόρτιον τοῦ Προδρόμου. Κάραν ἐκτμηθείς σου ὦ Βαπτιστά, ἔδραμες ἐν Ἅδῃ, οἷα Πρόδρομος τοῦ Χριστοῦ, τοῖς ἐκεῖ δεσμώταις, τὴν λύτρωσιν κηρύττων. Ἀλλὰ τοὺς σὲ τιμῶντας, φρούρει καὶ φύλαττε. Πηγή https://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx