«Βαρβάραν τὴν Ἁγίαν τιμήσωμεν· ἐχθροῦ γὰρ τὰς παγίδας συνέτριψε, καὶ ὡς στρουθίον ἐρρύσθη ἐξ αὐτῶν, βοηθείᾳ καὶ ὅπλῳ τοῦ Σταυροῦ ἡ Πάνσεμνος». (Ἀπολυτίκιον, Ἁγίας Μεγαλομάρτυρος Βαρβάρας) Ἀγαπητοί μου στὶς 4 τοῦ Μηνὸς Δεκεμβρίου ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τὴν Ἱερὰ Μνήμη τῆς Ἁγίας ἐνδόξου Μεγαλομάρτυρος Βαρβάρας τῆς Θαυματουργοῦ. Ἡ Ἁγία Μεγαλομάρτυς Βαρβάρα ἔζησε τὸν 3ο αἰῶνα, ὅταν αὐτοκράτορας ἦταν ὁ Μαξιμιανός. Διακρίθηκε γιὰ τὴν ὀμορφιὰ τοῦ σώματός της, τὴν εὐφυΐα καὶ τὸ ψυχικὸ μεγαλεῖο της. Ὅταν ὁ πατέρας της ἔμαθε ὅτι ἦταν χριστιανή, διέταξε τὸν περιορισμό της. Ἡ ἁγία δραπέτευσε, ὅμως ὁ πατέρας της τὴ βρῆκε καὶ τὴν ἀποκεφάλισε. Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως ὁ Χρυσόστομος λέγει «τιμὴ μάρτυρος, μίμησις μάρτυρος» ἡ φράσις αὐτὴ σημαίνει ὅτι ἡ ἀληθινὴ τιμὴ πρὸς ἕναν μάρτυρα δὲν εἶναι μόνο ἡ ἐπίδειξη σεβασμοῦ, ἀλλὰ ἡ μίμηση τῆς ζωῆς καὶ τῶν ἀρετῶν του. Ἡ Τιμὴ εἶναι μέγιστη σὲ ἕναν μάρτυρα εἶναι νὰ προσπαθήσει κανεὶς νὰ γίνει σὰν αὐτόν, ἀκολουθῶντας τὸ παράδειγμά του,...