Κρητική Αγιολογία

  Ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου τοῦ Μεγάλου, Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας τιμᾶται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία στὶς 18 Ἰανουαρίου , ὅπου καὶ ὁ Βίος του. Δὲν ἔχουμε λεπτομέρειες γιὰ τὸ γεγονὸς τῆς ἀνακομιδῆς τῶν ἱερῶν λειψάνων τοῦ Ἁγίου. Πηγή  https://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ’. Θείας πίστεως. Στῦλος γέγονας, Ὀρθοδοξίας, θείοις δόγμασιν, ὑποστηρίζων, τὴν Ἐκκλησίαν, Ἱεράρχα Ἀθανάσιε· τῷ γὰρ Πατρὶ τὸν Υἱὸν ὁμοούσιον, ἀνακηρύξας κατῄσχυνας Ἄρειον. Πάτερ Ὅσιε, Χριστὸν τὸν θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος. Κοντάκιον. Ἦχος β’. Τοῖς τῶν αἱμάτων σου. Ὀρθοδοξίας φυτεύσας τὰ δόγματα, κακοδοξίας ἀκάνθας ἐξέτεμες, πληθύνας τὸν σπόρον τῆς πίστεως, τῇ ἐπομβρίᾳ τοῦ Πνεύματος Ὅσιε· διό σε ὑμνοῦμεν Ἀθανάσιε. Μεγαλυνάριον. Τῆς Ὀρθοδοξίας σάλπιγξ χρυσῆ, ὤφθης Ἱεράρχα, ὁμοούσιον τῷ Πατρί, τὸν Υἱὸν κηρύττων, καὶ Πνεύματι Ἁγίῳ· διό σε Ἀθανάσιε μεγαλύνομεν.

 ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΣΙΑΝ ΜΗΤΕΡΑ  ΗΜΩΝ ΘΕΟΚΤΙΣΤΗΝ ΤΗΝ ΜΗΘΥΜΝΑΙΑ Ποιηθείς υπό μοναχού Γερασίμου Μικραγιαννανίτου. Ευλογήσαντος του Ιερέως το «Κύριε εισάκουσον» μεθ’ ο το «Θεός Κύριος», και το εξής: Ήχος δ’. Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ. Ως κεκτημένη προς Χριστόν παρρησίαν, μη διαλίπης Θεοκτίστη Οσία, υπέρ ημών πρεσβεύουσα δεόμεθα, των καταφευγόντων σου, τη θερμή προστασία, ως αν λυτρωθείημεν, πειρασμών και κινδύνων και πάσης άλλης βλάβης και πληγής, και εν ειρήνη, τον βίον διάγωμεν. Δόξα. Το αυτό. Και νυν. Θεοτοκίον. Ου σιωπήσωμεν ποτέ Θεοτόκε τας δυναστείας σου λαλείν οι ανάξιοι ει μη γαρ συ προΐστασο πρεσβεύουσα τις ημάς ερρύσατο εκ τοσούτων κινδύνων, τις δε διεφύλαξεν έως νυν ελευθέρους ουκ αποστώμεν Δέσποινα εκ σου, σους γαρ δούλους σώζεις αεί εκ παντοίων δεινών. Ο Ν’ και ο Κανών ου η ακροστιχίς. «Θεώ τω Κτίστη άγοις με Μήτερ, Γερασίμου». Ωδή α’. Ήχος πλ. δ’. Υγράν διοδεύσας. Θεόν καθικέτευε εκτενώς, Μήτερ Θεοκτίστη, επταισμένων τον ιλασμόν, και απαλλαγήν παντός κινδύνου,...

  «Άρας επί ώμων Ιωσήφ τον εν δεξιά τη πατρώα Υιόν καθήμενον, μύρον το ακένωτον μύροις εκήδευσας˙ την του κόσμου ανάστασιν προτέθεικας τάφω˙ τον αναβαλλόμενον φως ως ιμάτιον λίθω συγκαλύπτεις αφράστως. Όθεν τούτου μέλπομεν ύμνοις τα φωσφόρα πάθη και την Έγερσιν» (ΕΒΔΟΜΑΣ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ). (Αφού σήκωσες στους ώμους, Ιωσήφ, τον Υιό που κάθεται στα δεξιά του Πατέρα, Τον κήδευσες με μύρα - Αυτόν που είναι το ακένωτο μύρο. Έθεσες σε τάφο Αυτόν που είναι η ανάσταση του κόσμου. Αυτόν που φέρει το φως ως ιμάτιο Τον καλύπτεις σιωπηλά με λίθο. Για τον λόγο αυτό αινούμε με ύμνους τα φωσφόρα πάθη και την Έγερσή Του). Ο άγιος υμνογράφος, ίσως ο άγιος Ανδρέας Κρήτης, έκθαμβος μπρος στο μυστήριο της αποκαθήλωσης του Κυρίου Ιησού Χριστού, μέτοχος του οποίου κατεξοχήν ήταν ο άγιος Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας, μας καλεί να δοξολογήσουμε με ύμνους τα Πάθη του Κυρίου και την Ανάστασή Του – γνωρίζει ότι με τον Σταυρό Του καταργήθηκε η αμαρτία και με την Ανάστασή Του καταπατήθηκε ο θάνατος και ο διάβολος. Τα μάτια...