Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι Άγιοι της Κρήτης

 

ΑΓΙΟΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ: Η Κρήτη είναι το μεγαλύτερο νησί της Ελλάδος, με μεγάλη ιστορία και ξακουστό πολιτισμό που μας έρχεται από μακριά, από τους προϊστορικούς μας χρόνους. Ο Μινωικός Πολιτισμός είναι γνωστός σε όλη την οικουμένη και τον διδάσκουν σε πολλά Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα ανά τον κόσμο.


Αυτό το νησί, το χιλιοτραγουδισμένο ανά τους αιώνες, ευλόγησε ο Χριστός και έστειλε τον ίδιο τον Απόστολο

Παύλο να εδραιώσει την χριστιανική αλήθεια.


Ο Απόστολος Παύλος έφθασε στην Κρήτη, κατά θεία οικονομία, όταν κατά το ταξίδι του στη Ρώμη ταλαιπωρήθηκε από ένα φοβερό ναυάγιο και κινδύνευσαν οι επιβαίνοντες επί δεκατέσσερις ημέρες και νύχτες, μέχρι με ανακούφιση να προσαράξουν στους Καλούς Λιμένες της Κρήτης.


Η διάδοση του χριστιανισμού στο νησί ήταν πολύ δύσκολη διότι την περίοδο εκείνη οι Εβραίοι που βρίσκονταν εκεί είχαν μετατρέψει τη θρησκεία σε επιχείρηση. Ο Απόστολος Παύλος όρισε τον Τίτο πρώτο επίσκοπο του νησιού στη Γόρτυνα, η οποία αναδεικνύεται η πρώτη Μητρόπολη της Κρήτης, όπως αναφέρει στην Α’ προς Τίτον Επιστολή «Τούτου χάριν κατέλιπόν σε ἐν Κρήτῃ, ἵνα τὰ λείποντα ἐπιδιορθώσῃ, καὶ καταστήσῃς κατὰ πόλιν πρεσβυτέρους, ὡς ἐγώ σοι διεταξάμην.» (Αγ. Γραφή, πρός Tίτον 1,5) Η επιστολή αυτή περιέχει σημαντικές πληροφορίες για τον Απόστολο Τίτο, καθώς και για τους συνεργάτες του, που συνέβαλαν στη διάδοση και εδραίωση του χριστιανισμού στην Κρήτη.


Ο πρώτος Επίσκοπος Τίτος, που τον αποκαλούμε και Απόστολο, καθώς ήταν ο σπορέας που έσπειρε τον πνευματικό σπόρο στο νησί και βλάστησε επί των ημερών του, ίδρυσε εννέα επισκοπές. Μετά την Επισκοπή Γόρτυνας, που ήταν το πολιτιστικό και θρησκευτικό κέντρο της νήσου, ακολούθησαν της Κνωσού, της Ιεράπυτνας, της Κυδωνίας, της Χερσονήσου, της Ελεύθερνας, της Λάμπης, του Κίσαμου, και της Κάντανου. Η μνήμη του Απόστολου Τίτου εορτάζεται στις 25 Αυγούστου. To 180 μ.Χ. άλλος ένας Επίσκοπος, ο Άγιος Μύρωνας, με το θεάρεστο έργο του, την απάρνησή του σε κάθε γήινο και τα θαυμαστά έργα που επιτέλεσε με τη χάρη του Θεού, εισήχθη στη Χορεία των Αγίων της Εκκλησίας μας. Η μνήμη του εορτάζεται στις 8 Αυγούστου.


Η συνέχεια για τη διάδοση του χριστιανισμού στην Κρήτη πέρασε μέσα από μεγάλες φουρτούνες και ανέδειξε, και συνεχίζει να αναδεικνύει, ενάρετους συνανθρώπους μας που «ευαρέστησαν τω Κυρίω» και εισήρθαν στη Χορεία των Αγίων της Εκκλησίας μας. Οσιομάρτυρες


Την περίοδο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, όπου οι διώξεις των χριστιανών ήταν συνεχείς, η Κρήτη δεν έμεινε έξω από αυτές. Από τους πιο γνωστούς Αγίους της Κρήτης, που το όνομα τους πήρε γνωστό χωριό της Μεσαράς στο νότιο Ηράκλειο, είναι οι Άγιοι Δέκα. Οι Άγιοι διακρίθηκαν για την πίστη τους και την αγάπη τους στο Θεό. Μαρτύρησαν μετά από φρικτά βασανιστήρια από τον γνωστό για τις αιμοσταγείς διώξεις απέναντι στους Χριστιανούς Ρωμαίο Αυτοκράτορα Δέκιο. Η μνήμη τους εορτάζεται στις 23 Δεκεμβρίου. Και άλλοι πολλοί Κρητικοί αρνήθηκαν να απαρνηθούν την πίστη τους στο Χριστό τις σκληρές εποχές των διωγμών και βασανίστηκαν με τον πιο φρικτό τρόπο.


Ανάμεσα σε αυτούς βρίσκεται ο Άγιος Κύριλλος, Ιερομάρτυρας Επίσκοπος Γόρτυνας. Ο Άγιος Κύριλλος χειροτονήθηκε Επίσκοπος της πόλης σε ηλικία 68 χρονών και διακρίθηκε για την πίστη του. Το 299 μ.Χ., επί Αυτοκρατορίας Διοκλητιανού και Μαξιμιλιανού, βασανίστηκε και καταδικάστηκε να θανατωθεί στην

πυρά. Η μνήμη του εορτάζεται στις 14 Ιουνίου.


Με πολύ φρικτό τρόπο μαρτύρησε ο Κρητικός Άγιος Παύλος ο Οσιομάρτυρας, ο οποίος έζησε στα χρόνια του εικονομάχου Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου 5 ου του Κοπρώνυμου. Ο Άγιος Παύλος συνελήφθη από τον στρατηγό της Κρήτης Θεοφάνη Λαρδατύρη, ο οποίος προσπάθησε να τον αναγκάσει να πατήσει την εικόνα του Εσταυρωμένου Χριστού. Όμως ο Άγιος αρνήθηκε και προσκύνησε την εικόνα αντί να τη βεβηλώσει. Η μνήμη του εορτάζεται στις 17 Μαρτίου.


Ένας ακόμη μάρτυρας την ίδια περίοδο, επί Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου 5 ου του Κοπρώνυμου, είναι ο Άγιος Ανδρέας Οσιομάρτυρας «ο εν κρίσει». Όταν ο Άγιος έμαθε τους διωγμούς κατά των εικόνων, πήγε στην Κωνσταντινούπολη. Θαρραλέος όσο ελάχιστοι άλλοι, σε μια έξοδο του Αυτοκράτορα από τα ανάκτορα, τον πλησίασε και τον ρώτησε «άρα Χριστιανός εί βασιλεύ;» Ο Αυτοκράτορας διέταξε να τον συλλάβουν και να τον μαστιγώσουν. Μετά το τέλος του μαρτυρίου του οι ευλαβείς χριστιανοί πήραν το λείψανο του και το έθαψαν σε ένα τόπο που ονομάζεται ο τόπος της «κρίσεως», απ’ όπου πήρε το προσωνύμιο του. Η μνήμη του εορτάζεται στις 17 Οκτωβρίου.


Ένας ακόμη Κρητικός μάρτυρας για την πίστη στο Χριστό είναι ο «Άγιος Θεόφιλος και οι συν αυτώ εν Κρήτη μαρτυρήσαντες». . Η μνήμη τους εορτάζεται στις 31 Μαρτίου. Στο Αγιολόγιο της Εκκλησίας βρίσκουμε και τις Αγίες Θέκλα, Μαριάμνη, Μάρθα, Μαρία και Εννάθα, οι πέντε κανονικές παρθένες.


Η μνήμη τους εορτάζεται στις 9 Ιουλίου. Τιμούμε επίσης τους Άγιους 12 Στρατιώτες, μάρτυρες από την Κρήτη, οι οποίοι μαρτύρησαν δια ξίφους. Η μνήμη τους εορτάζεται στις 12 Αυγούστου. Άλλον ένα Επίσκοπο Κρήτης συναντάμε στο Αγιολόγιο, τον Επίσκοπο Γόρτυνας Πέτρο, που έζησε στις αρχές του 4ου μ.Χ. αιώνος, κατά τους επί Διοκλητιανού τελευταίους μεγάλους διωγμούς. Η μνήμη του εορτάζεται στις 14 Ιουλίου.


Ο σπόρος που έπεσε στην Κρήτη από τον Απόστολο Παύλο δεν έπαψε να δίνει καρπούς με Κρητικούς

που είτε ακολούθησαν τον Ασκητικό Βίο είτε αφιέρωσαν την ζωή τους στην υπηρεσία του συνανθρώπου τους μέσα από την Εκκλησία.


Ο Όσιος Ιωσήφ ο Υμνογράφος, έγραψε την Παρακλητική ένα από τα πιο γνωστά υμνογραφικά έργα. σε


Η μνήμη του εορτάζεται στις 3 Απριλίου. Μεγάλο δώρο του Θεού στην Εκκλησία μας είναι ο Άγιος Ανδρέας ο Ιεροσολυμίτης, Αρχιεπίσκοπος Κρήτης. Ο Άγιος μας άφησε ένα πλούσιο υμνολογικό έργο, με κορυφαίο τη σύνθεση του «Μεγάλου Κανόνα». Η μνήμη του εορτάζεται στις 4 Ιουλίου.

Από την Κυδωνία Χανίων καταγόταν ο Όσιος Νικόλαος ο Ομολογητής, ο οποίος γεννήθηκε το 792 μ.Χ.


Η μνήμη του εορτάζεται στις 4 Φεβρουαρίου. Μία από τις κορυφαίες μορφές της Κρητικής Εκκλησίας, και όχι μόνο είναι ο Άγιος Νίκων «ο Μετανοείτε», ο οποίος κήρυττε την μετάνοια, απ’ όπου προήλθε και ο χαιρετισμός του. Η μνήμη του εορτάζεται στις 26 Νοεμβρίου.


Στο νησί ασκήτευσαν ο Όσιος Ιωάννης και οι Όσιοι 98 πατέρες, οι οποίοι βρέθηκαν στην Κρήτη από διάφορα μέρη της Μεσογείου. Η μνήμη του εορτάζεται στις 7 Οκτωβρίου. Ένας ακόμη όσιος, ο Άγιος Νικόλαος, ασκήτεψε στο Κουρταλιώτικο φαράγγι το 1670. Η μνήμη του εορτάζεται στη 1 Σεπτεμβρίου.


Πληροφορίες έχουμε και για τον Όσιο Ιωάννη το Θεοφόρο, ο οποίος ασκήτεψε στις Κρητικές σπηλιές την περίοδο 951-959. Η μνήμη του εορτάζεται στις 20 Σεπτεμβρίου.


Από το Αζωκέραμο Σητείας καταγόταν ένας ακόμη Κρητικός Όσιος, ο Ιωσήφ ο Ηγιασμένος. Η μνήμη του εορτάζεται στις 22 Ιανουαρίου.


Ένα ακόμη Επίσκοπο Γόρτυνας βρίσκουμε στο αγιολόγιο της Εκκλησίας, τον Όσιο Ευμένιο το θαυματουργό, ο οποίος διακρίθηκε τόσο για τον έντιμο βίο του όσο και για τα θαύματα του που ξεπέρασαν τα σύνορα της Κρήτης. Η μνήμη του εορτάζεται στις 18 Σεπτεμβρίου.


Διακρίθηκε ακόμη ένας Άγιος από τη Σητεία, ο Όσιος Ιωσήφ ο Γεροντογιάννης, ο οποίος γεννήθηκε στα

ερειπωμένα κελιά της Μονής Καψά, όπου είχαν καταφύγει οι γονείς του κατά τις Τουρκικές επιδρομές. Η

μνήμη του εορτάζεται στις 7 Αυγούστου.


Δύο αδέλφια από το χωριό Πιτσίδια της περιοχής Μεσαρά του Ηρακλείου, ο Νικόλαος, που γεννήθηκε το 1829 και ο Εμμανουήλ, που γεννήθηκε το 1846, ευαρέστησαν με την βιωτή τους τον Κύριο και έμελλε να ανανεώσουν την μοναστική πολιτεία της Νότιας Κεντρικής Κρήτης, να καταξιώσουν με τον Άγιο βίο τους τα ασκητικά κέντρα της περιοχής και να αναδείξουν τη μονή Κουδουμά, αφού έγιναν οι νέοι κτήτορες της. Εκάρησαν Μεγαλόσχημοι Μοναχοί στο Μάρτσαλο*. Τότε ο Νικόλαος ονομάστηκε Παρθένιος και ο Εμμανουήλ Ευμένιος. Ανέδειξαν την Μοναστική και Ασκητική ζωή των Αστερούσιων Όρων. . Η μνήμη τους εορτάζεται στις 10 Ιουλίου.


Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας η Κρήτη δεν έμεινε έξω από τη Χορεία των Νεομαρτύρων. Όλων όσοι μαρτύρησαν στην Κρήτη κατά τα έτη 1821-22 εορτάζεται η μνήμη τους στις 23 Ιουνίου μαζί με τη μνήμη του Γεράσιμου Αρχιεπισκόπου Κρήτης. Στις 25 Αυγούστου ανήμερα της εορτής του πρώτου Επισκόπου Κρήτης, Απόστολου Τίτου, εορτάζεται και η μνήμη των βάναυσα σφαγιασμένων Κρητικών στις 25 Αυγούστου 1898.


Έχουμε και Νεομάρτυρες που η μνήμη τους εορτάζεται ξεχωριστά. Όπως ο Άγιος Μεθόδιος, ο νέος Ιερομάρτυρας που η μνήμη του εορτάζεται στις 25 Ιουνίου.


Από τα Σφακιά είναι ο Άγιος Ιωάννης ο Νεομάρτυρας. Απαγχονίστηκε από τους Τούρκους στις 15 Σεπτεμβρίου 1811. Η μνήμη του εορτάζεται την ημέρα του μαρτυρίου του, στις 15 Σεπτεμβρίου.


Από το Ηράκλειο καταγόταν ο Άγιος Ιλαρίων, ο νέος Οσιομάρτυρας Κρήτης. Βασανίστηκε φρικτά και

θανατώθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 1804 με αποκεφαλισμό. Η μνήμη του εορτάζεται την ημέρα του μαρτυρίου του, στις 20 Σεπτεμβρίου.


Από το χωριό Μελάμπες Ρεθύμνου κατάγονταν οι Άγιοι νεομάρτυρες Αγγελής, Μανουήλ, Γεώργιος και Νικόλαος. Βασανίστηκαν και αποκεφαλίστηκαν μπροστά στη Μεγάλη Πόρτα του Ρεθύμνου στις 28 Οκτωβρίου 1824. Η μνήμη τους εορτάζεται την ημέρα του μαρτυρίου του, στις 28 Οκτωβρίου.


Από το χωριό Αλικιανός Κυδωνίας κατάγονταν ο νεομάρτυρας Άγιος Γεώργιος ο Κρητικός. Συνελήφθη κατά την επανάσταση της Κρήτης, το 1866, μαζί με άλλους επαναστάτες, από τους Τούρκους. Βασανίστηκε και αποκεφαλίστηκε το 1867. . Η μνήμη του εορτάζεται στις 7 Φεβρουαρίου. Άλλος ένας Σφακιανός Μάρτυρας υπήρξε ο Άγιος Εμμανουήλ. Θανατώθηκε με αποκεφαλισμό στις 15 Μαρτίου 1792. Η μνήμη του εορτάζεται τη ημέρα του μαρτυρίου του, στις 15 Μαρτίου.


Φρικτά βασανιστήρια βίωσε στη Σμύρνη ο Άγιος Μάρκος ο Νεομάρτυρας που κατάγονταν από την Κρήτη. Μετά τα φρικτά βασανιστήρια αποκεφαλίστηκε στις 14 Μαΐου 1643. Η μνήμη του εορτάζεται τη ημέρα του μαρτυρίου του, στις 14 Μαΐου.


Ακόμη έναν Άγιο Μύρωνα έχουμε στο αγιολόγιο των Αγίων της Κρήτης αυτή τη φορά στη Χορεία των Νεομαρτύρων. Μαρτύρησε με απαγχονισμό το 1793. Την ώρα που τον οδηγούσαν στην αγχόνη ο Άγιος έσκυψε και φίλησε τα πόδια του πατέρα του που παρευρίσκονταν στο χώρο του Μαρτυρίου. Η μνήμη του

εορτάζεται στις 20 Μαρτίου.


Καταγράψαμε μερικούς από τους Αγίους της Κρήτης, η αλήθεια όμως είναι ότι υπάρχουν πολλοί τους οποίους δεν γνωρίσαμε και δεν είναι στο αγιολόγιο της Εκκλησίας αλλά βρίσκονται εκεί που επιθυμούσαν, διότι με την απάρνηση τους σε κάθε βιοτική μέριμνα ευαρέστησαν τον Κύριο. Όποιος επισκέπτεται τα Αστερούσια Όρη, τα αποκαλούμενα «Άγιο Όρος της Κρήτης», θα διαπιστώσει ιδίας όμμασι την Αγιότητα του χώρου. Από την κορυφή του Κόφινα, στα 1231 μέτρα, όπου συναντάμε τον Ιερό Ναό του Τιμίου Σταυρού, μέχρι να φθάσουμε στη θάλασσα του Λιβυκού Πελάγους, συναντάμε, επτά Μοναστήρια με μεγάλη ιστορία, την Ιερά Μονή Παναγίας «Κύριε Ελέησον» όπου σήμερα σώζεται μόνο ο Ιερός Ναός, την Ιερά Μονή Οδηγήτριας, την Ιερά Μονή Παναγίας Κουδουμά, την Ιερά Μονή Αγίου Αντωνίου Απεζανών, την Ιερά Μονή Αγίου Νικήτα και την Ιερά Μονή Τριών Ιεραρχών, στην οποία λειτούργησε και το πρώτο Πανεπιστήμιο της Ελλάδος, πολλές Εκκλησίες καθώς και πολλά διάσπαρτα ασκηταριά. Από τα πρώτα χρόνια του χριστιανισμού στην Κρήτη οι σπηλιές ήταν το καταφύγιο των ασκητών. Η φήμη των Ασκητών αυτών διαδόθηκε ακόμα και εκτός Ελλάδος, όπως στο Όρος Σινά και σε άλλα ασκητικά κέντρα στην Ανατολή. Αναφέρεται ότι ο Αγιος Γρηγόριος ο Σιναίτης διδάχτηκε εδώ τη νοερή προσευχή από τον ερημίτη Αρσένιο στο Αγιοφάραγγο*, ενώ στη συνέχεια τη

δίδαξε αυτός στους μοναχούς στο Αγιο Ορος.


Οι ερημίτες ζούσαν στα πολυάριθμα σπήλαια των Αστερούσιων μια σκληρή ζωή, στερούμενοι από κάθε

υλικό αγαθό.


Η φτωχική ζωή τους και η μη συμμετοχή τους σε οικονομικές δραστηριότητες, έκανε τους κατακτητές Ενετούς και Τούρκους να τους αφήσουν στην ησυχία τους, αφού δεν υπήρχαν φόροι να εισπράξουν.


Έτσι οι ερημίτες συνέχισαν να λατρεύουν τον Θεό στα πιο δύσβατα σημεία στα Αστερούσια Ορη μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα. Ωστόσο η λάμψη των Αστερούσιων δεν έσβησε και ούτε φαίνεται να σβήνει γιατί είναι άπλετο το πνευματικό φως που τα σκεπάζει. Αυτό το βλέπουμε και σήμερα, το σωτήριον έτος 2022 που διανύουμε, γιατί άλλος ένας Άγιος που γεννήθηκε στο χωριό Εθιά των Αστερουσίων προστέθηκε στο αγιολόγιο της Εκκλησίας μας. Ο Άγιος Ευμένιος ο Νέος (Σαρiδάκης).


Ο Όσιος Γέροντας Ευμένιος γεννήθηκε στην Εθιά Ηρακλείου Κρήτης των Αστερουσίων και εκάρη Μοναχός στην Ιερά Μονή Αγίου Νικήτα των Αστερουσίων Ο Άγιος Ευμένιος ο Νέος μεγάλωσε σωματικά και πνευματικά στα Άγια χώματα των Αστερουσίων, όπως και οι άλλοι δύο Άγιοι Ευμένιοι που αναφέραμε πιο πάνω.


Η μνήμη του εορτάζεται στις 23 Μαίου.


Μελετώντας κανείς το θέμα του χριστιανισμού στην Κρήτη βρίσκει συνέχεια και νέα στοιχεία για την εδραίωση του στο νησί και βλέπει ότι η αγιότητα στην Κρήτη έχει συνέχεια και στις μέρες μας. Θα αναφερθώ, κλείνοντας, στο νησί της Σπιναλόγκα που πολλοί εκ των ενοίκων του βρίσκονται στη Χορεία των Αγίων στο πλευρό του Χριστού μας. Όλοι αυτοί οι συνάνθρωποί μας είναι στη Χορεία των Αγίων της Εκκλησίας μας διότι άκουσαν το λόγο του Αποστόλου Παύλου: «διότι γέγραπται· άγιοι γίνεσθε, ότι εγὼ άγιος ειμι» (Α΄ Πετρ. 1,16. Μήπως είναι η στιγμή να ακούσουμε και εμείς τον λόγο του Αποστόλου όχι για να γίνουμε Άγιοι αλλά όσο γίνεται καλύτεροι Άνθρωποι.


Πηγή https://www.ekklisiaonline.gr

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΕΣ ΜΝΗΜΕΣ: 7997 - Όταν ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου Γέροντας Γρηγόριος συνάντησε τον παπα Τύχωνα τον Ρώσο στο κελλί του

  Ὡρισμένοι ἄνθρωποι εἶναι μόνον νὰ τοὺς βλέπουμε, ἀλλὰ να μὴν τοὺς ἀκοῦμε. Καὶ ἄλλοι μόνον νὰ τοὺς ἀκοῦμε, ἀλλὰ νὰ μὴν τοὺς βλέπουμε. Σπάνιοι αὐτοὶ ποὺ συνδυάζουν καὶ τὰ δυό: καὶ νὰ τοὺς βλέπουμε καὶ νὰ τοὺς ἀκοῦμε. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ἦταν ὁ μακαριστὸς Γέροντας Τύχων ὁ Ῥῶσος. Ἦταν σχετικὰ ὑψίκορμος ἄνδρας, μὲ μακριὰ γενειάδα, ποὺ τὴν εἶχε πάντοτε δεμένη κόμπο, γιὰ νὰ εἶναι πιὸ ἄνετος στὴν διακονία, καὶ δασιὰ φρύδια, ποὺ τοῦ σκέπαζαν τὸ ἥμισυ τῶν μεγάλων του ὀφθαλμῶν. Στὶς ἀρχὲς Ἰουλίου τοῦ 1967 ἔνας ταπεινὸς λευΐτης μᾶς ὡδήγησε στὴν Καλύβα τοῦ Γέροντος Τύχωνος. Ἦταν τὸ Κελλί του ἀληθινὸ ἀσκητήριο, κρυμμένο μέσα στὰ ἀδιαπέραστα δάση καὶ φυλλώματα τοῦ κατάσκιου Ἁγίου Ὄρους. Προσιτὸ μόνο σ’ αὐτοὺς ποὺ γνώριζαν. Ἤτανε στὴν κυριολεξία Καλύβα ἀπέριττη, ποὺ ἔδειχνε περισσότερο ἐρειπωμένη παρὰ κατοικημένη. Κρούσαμε τὴν θύρα βαστάζοντας τὴν ἀναπνοή μας. «Τί λογῆς ἀσκητὴς εἶναι αὐτός, ποὺ ἔπρεπε νὰ διανύσουμε τόσο δρόμο, γιὰ νὰ πάρουμε τὴν εὐχή του;» Ἄνοιξε ἡ πόρτα καὶ φάνηκε μία μεγαλοπρεπὴς ...

Ἡ Μεγάλη Δεσποτικὴ ἑορτὴ τῆς Παγκοσμίου Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ εἰς τὴν ἐνορίαν Ἁγίου Γεωργίου Τουρτούλων Σητείας

 « Σῶσον Κύριε τὸν λαόν σου, καὶ εὐλόγησον τὴν κληρονομίαν σου, νίκας τοῖς Βασιλεῦσι, κατὰ βαρβάρων δωρούμενος, καὶ τὸ σὸν φυλάττων, διὰ τοῦ Σταυροῦ σου πολίτευμα». Στὶς 14 Σεπτεμβρίου ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τὴν Μεγάλη Δεσποτικὴ ἑορτὴ τῆς Παγκοσμίου Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ. Τὴν Κυριακὴ 14 Σεπτεμβρίου 2025 τελέστηκε ἡ Ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου, ἡ Τελετὴ τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, Ἀρτοκλασία καὶ ἐν Συνεχείᾳ ἡ Θεία Λειτουργία εἰς τὸν Ἱερὸν Ναὸν Ἁγίου Γεωργίου στὸ Χωριὸ Ἅγιος Γεώργιος Τουρτοῦλοι Σητείας. Φωτογραφίες Μιχάλης Κάββαλος  

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Ο Άγιος Παΐσιος και οι νέοι Αγιορείτες Άγιοι της Εκκλησίας μας, Παπά – Τύχων και Χατζηγεώργης

  Πνευματική χαρά σκόρπισε στην Αθωνική Πολιτεία αλλά και σε όλο τον Ορθόδοξο κόσμο η αναγγελία της αναγραφής στις Αγιολογικές Δέλτους δύο μεγάλων ασκητικών μορφών του αγιορείτικου μοναχισμού, οι οποίοι, από την “έρημο της ησυχίας”, πλέον βρίσκονται στις τάξεις των Αγίων της Εκκλησίας μας.  Πρόκειται για τον Παπά – Τύχωνα, τον πνευματικό και τον Γεώργιο Χατζηγεώργη, τον αγιορείτη ασκητή του 19ου αιώνα με καταγωγή από την Καππαδοκία. Δύο ακόμη αγιοκατατάξεις επί των ημερών της Πατριαρχίας του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου Α’ ο οποίος – στα 35 έτη της Πρωθιεραρχικής του διακονίας στην Πρωτόθρονη Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως – έχει ταυτίσει το όνομά του με αγιοκατατάξεις μεγάλων σύγχρονων Αγίων της εποχής μας. Εκτός από το προσωνύμιο του “πράσινου Πατριάρχη” δικαίως λαμβάνει και το προσωνύμιο του “αγιόφιλου Πατριάρχη”. Οι δύο νέοι Άγιοι της Εκκλησίας μας συνδέονται ωστόσο στενά και με έναν άλλο σύγχρονο Άγιο, τον Παΐσιο τον Αγιορείτη. Ο νέων Όσιος Τύχων υπήρξε πνευμ...

Ἡ Ἁγία Ἀναστασία ἡ Πατρικία 10 Μαρτίου

  Ἡ Ἁγία Ἀναστασία ἔζησε στὴν Κωνσταντινούπολη κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἰουστινιανοῦ τοῦ Μεγάλου (527 – 565 μ.Χ.) καὶ καταγόταν ἀπὸ πλούσιους καὶ εὐγενεῖς γονεῖς. Ἦταν πρώτη Πατρικία τοῦ βασιλέως καὶ φοβούμενη τὸν Θεό. Οἱ ἀρετές της κίνησαν σὲ φθόνο τὴν βασίλισσα καὶ ἔτσι ἡ Ἁγία ἀναγκάστηκε νὰ παραλάβει μέρος τῆς περιουσίας της καὶ νὰ καταφύγει στὴν Ἀλεξάνδρεια, ὅπου ἔκτισε στὴν θέση ποὺ καλεῖται Πέμπτον μονή, ἡ ὁποία ὀνομάστηκε καὶ τῆς Πατρικίας καὶ ζοῦσε ἀσκητικά. Ὅταν πληροφορήθηκε ὅτι ὁ αὐτοκράτορας Ἰουστινιανὸς τὴν ἀναζητεῖ, ἐγκατέλειψε τὴν μονὴ καὶ προσῆλθε στὴν σκήτη τοῦ ἀββᾶ Δανιήλ, στὸν ὁποῖο ἐμπιστεύθηκε τὰ κατ’ αὐτήν. Ὁ ἀββᾶς τὴν ἔνδυσε μὲ ἀνδρικὰ ἐνδύματα καὶ τὴν μετονόμασε σὲ Ἀναστάσιο. Ὅρισε δὲ καὶ ἕναν ἀπὸ τοὺς ὑποτακτικοὺς τῆς σκήτης, γιὰ νὰ προσκομίζει σὲ αὐτὴν τὰ ἀπαραίτητα, ἔτσι ὥστε νὰ μὴν ἐξέρχεται ἀπὸ τὸ σπήλαιο μέσα στὸ ὁποῖο ἀσκήτευε. Ἐκεῖ ἡ Ἁγία Ἀναστασία παρέμεινε κλεισμένη ἐπὶ εἴκοσι ὀκτὼ ὁλόκληρα χρόνια. Ὅταν προεῖδε τὸ τέλος της, προσκάλεσε τὸν...

Εὕρεσις Τιμίας κεφαλῆς τοῦ Ἁγίου Προφήτου, προδρόμου καὶ βαπτιστοῦ Ἰωάννη 24 Φεβρουαρίου

  Ὅταν ἀποκεφαλίσθηκε ἀπὸ τὸν Ἡρώδη, ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος, ἡ τίμια κεφαλὴ αὐτοῦ τοποθετήθηκε μέσα σὲ ἀγγεῖο ἀπὸ ὄστρακο καὶ κρύφθηκε στὴν οἰκία τοῦ Ἡρώδη. Μετὰ ἀπὸ πολλὰ χρόνια, ὁ Ἅγιος Ἰωάννης φανερώθηκε στὸ ὄνειρο δύο μοναχῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἀναχωρήσει γιὰ τὰ Ἱεροσόλυμα μὲ σκοπὸ νὰ προσκυνήσουν τὸν τάφο τοῦ Κυρίου, ἀγγέλλοντας σὲ αὐτούς, ποῦ βρίσκεται ἡ τίμια κεφαλή του. Καὶ ἐκεῖνοι, ἀφοῦ τὴν βρῆκαν, τὴν εἶχαν μὲ τιμές. Ἀπὸ αὐτοὺς τὴν παρέλαβε κάποιος κεραμεὺς καὶ τὴν μετέφερε στὴν πόλη τῶν Ἐμεσηνῶν. Ὅταν ὅμως πέθανε, τὴν κληροδότησε στὴν ἀδελφή του. Καὶ ἀπὸ τότε διαδοχικὰ περιῆλθε σὲ πολλούς, γιὰ νὰ καταλήξει στὰ χέρια κάποιου ἱερομονάχου ἀρειανοῦ ποὺ ὀνομαζόταν Εὐστάθιος καὶ φύλαξε τὴν τίμια κάρα σὲ σπήλαιο. Ἀπὸ ἐκεῖ μεταφέρθηκε, ἐπὶ Οὐάλεντος (364 – 378 μ.Χ.), στὸ Παντείχιον τῆς Βιθυνίας μέχρι ποὺ ὁ Θεοδόσιος ὁ Μέγας (379 – 395 μ.Χ.) ἀνεκόμισε αὐτὴ στὸ Ἕβδομο τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ὅπου ἀνήγειρε μέγα καὶ περικαλλέστατο ναό. Βέβαια περὶ τῆς εὑρέσεως τῆς τιμίας κεφαλῆς ...

Οἱ Ἁγίες Ὀλυμπία καὶ Εὐφροσύνη οἱ Ὁσιομάρτυρες 11 Μαΐου

  Οἱ Ὁσίες Ὀλυμπία ἢ Ὀλυμπιὰς καὶ Εὐφροσύνη ἔζησαν τὸν 13ο αἰώνα μ.Χ. Ἡ Ἁγία Ὀλυμπία γεννήθηκε ἀπὸ εὐσεβεῖς καὶ φιλόθεους γονεῖς, οἱ ὁποῖοι κατάγονταν ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολη. Ὁ πατέρας της ἦταν ἱερέας καὶ ἡ μητέρα της θυγατέρα ἱερέως. Ἡ οἰκογένεια τῆς Ἁγίας ἔφυγε ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολη καὶ κατοίκησε στὴν Πελοπόννησο. Σὲ ἡλικία δέκα ἐτῶν ἡ Ὀλυμπία ἔχασε τοὺς γονεῖς της καὶ οἱ οἰκεῖοι της τὴν ἔστειλαν στὴ μονὴ τῶν Καρυῶν τῆς Θέρμης Λέσβου, τὴ σημερινὴ μονὴ τοῦ Ἁγίου Ραφαήλ, στὴν ὁποία ἦταν ἡγούμενη ἡ θεία της, μοναχὴ Δωροθέα. Ἐκεῖ, σὲ ἡλικία δεκαεννέα ἐτῶν ἡ Ἁγία ἐκάρη μοναχὴ καὶ σὲ ἡλικία εἰκοσιπέντε ἐτῶν, ὅταν ἡ θεία της πέθανε, ἔγινε ἡγουμένη. Μετὰ παρέλευση δέκα ἐτῶν, τὸ 1235, πειρατὲς ἐπιτέθηκαν κατὰ τῆς μονῆς. Οἱ μοναχὲς διασκορπίσθηκαν καὶ ὅσες δὲν πρόλαβαν νὰ φύγουν, τὶς κακοποίησαν. Ἡ ἡγουμένη Ὀλυμπία καὶ ἡ μοναχὴ Εὐφροσύνη βασανίσθηκαν ἀνηλεῶς. Τὴν Εὐφροσύνη, ἀφοῦ τὴν κρέμασαν σὲ δένδρο, τὴν ἔκαψαν. Τὴν Ὀλυμπία τὴν ἔκαψαν σὲ ὅλο τὸ σῶμα μὲ λαμπάδες, διαπέρασαν τὰ αὐτιά ...

"Τό στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέῳκται, οἱ βουλόμενοι ἀθλῆσαι εἰσέλθετε." Αρχιμ. Πορφύριος Αγγελάκης

  Η Ιερά Μητρόπολη Κυδωνίας και Αποκορώνου, στο πλαίσιο της πνευματικής προετοιμασίας για το Άγιο Πάσχα και της διαρκούς ποιμαντικής της μέριμνας, πραγματοποίησε την Κυριακή της Τυρινής, 22 Φεβρουαρίου, τον πρώτο Κατανυκτικό Εσπερινό της Συγγνώμης, σηματοδοτώντας την είσοδο στο «στάδιο των αρετών». Η ακολουθία τελέστηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονος Αμπεριάς, μέσα σε κλίμα σαρακοστιανής κατάνυξης με τη συμμετοχή πλήθους πιστών που προσήλθαν για να προσευχηθούν και αλληλοσυγχωρεθούν  και να ξεκινήσουν τον πνευματικό αγώνα της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Μετά το πέρας του Εσπερινού, ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Πορφύριος Αγγελάκης, Προϊστάμενος του Ιερού Καθεδρικού Ναού Αγίας Φωτεινής Ιεράπετρας της Ιερά Μητρόπολη Ιεραπύτνης και Σητείας, ανέπτυξε το θέμα: «ΤΟ ΣΤΑΔΙΟΝ ΤΩΝ ΑΡΕΤΩΝ ΗΝΕΩΚΤΑΙ· ΟΙ ΒΟΥΛΟΜΕΝΟΙ ΑΘΛΗΣΑΙ ΕΙΣΕΛΘΕΤΕ», προσφέροντας πνευματικά ερεθίσματα και ουσιαστικές παραινέσεις για την πορεία της νηστείας και του αγώνα των αρετών. Η Πνευματική εσπερίδα αποτέλε...

Κυριακὴ τῆς Σαμαρείτιδος (Ἁγίας Φωτεινής)

  Ὅλη αὐτὴ τὴ περίοδο ποὺ διανύουμε τώρα, ἐπεκτεινομένη σὲ πενήντα μέρες, ἑορτάζομε τὴν ἀπὸ τοὺς νεκροὺς ἀνάσταση τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτήρα μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, δεικνύοντας μὲ αὐτὴ τὴν παράταση τὴν ὑπεροχὴ τῆς ἀπέναντι στὶς ἄλλες ἑορτές. Πραγματικὰ ὅλοι ὅσοι ἀναστήθηκαν ἀπὸ τοὺς νεκροὺς ἀναστήθηκαν ἀπὸ ἄλλους καί, ἀφοῦ πέθαναν πάλι, ἐπέστρεψαν στὴ γῆ. Ὁ δὲ Χριστός, ἀφοῦ ἀναστήθηκε ἀπὸ τοὺς νεκρούς, δὲν κυριεύεται πλέον καθόλου ἀπὸ τὸ θάνατο, γιατί δὲν ἐπέστρεψε πάλι στὴ γῆ, ἀλλὰ ἀνέβηκε στὸν οὐρανό, καθιστώντας τὸ φύραμά μας ποὺ εἶχε λάβει ὁμόθρονο μὲ τὸ Πατέρα ὡς ὁμόθεο. Εἶναι ὁ μόνος ποὺ ἔγινε ἀρχὴ τῆς μελλοντικῆς ἀναστάσεως ὅλων καὶ πρωτότοκος ἀπὸ τοὺς νεκροὺς καὶ πατέρας τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. Καὶ ὅπως ὅλοι ἁμαρτωλοὶ καὶ δίκαιοι, πεθαίνουν στὸν Ἀδάμ, ἔτσι στὸ Χριστὸ θὰ ζωοποιηθοῦν ὅλοι, ἁμαρτωλοὶ καὶ δίκαιοι, ἀλλὰ ὁ καθένας στὴ τάξη του. Ὅταν καταργήσει κάθε ἀρχὴ καὶ ἐξουσία καὶ δύναμη καὶ θέσει ὅλους τους ἐχθρούς του κάτω ἀπὸ τὰ πόδια του, τελευταῖος ἐχθρὸς ποὺ θὰ καταργηθεῖ...

Ὁ Ἅγιος Μύρων ὁ Νεομάρτυρας ἀπὸ τὸ Ἡράκλειο Κρήτης 20 Μαρτίου

  Ὁ Ἅγιος Νεομάρτυς Μύρων καταγόταν ἀπὸ τὸ Μεγάλο Κάστρο τῆς Κρήτης, τὸ σημερινὸ Ἡράκλειο καὶ γεννήθηκε ἀπὸ εὐσεβεῖς καὶ φιλόθεους γονεῖς. Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Δημήτριος καὶ ἦταν δίκαιος καὶ ἐνάρετος ἄνθρωπος. Ὁ Ἅγιος ἦταν σεμνὸς καὶ σώφρων καὶ ἀγαποῦσε ὑπερβολικὰ τὴν παρθενία καὶ τὴν ἄσκηση. Ἐργαζόμενος ὡς ράπτης στὸ Ἡράκλειο συκοφαντήθηκε ἀπὸ τοὺς Τούρκους, οἱ ὁποῖοι τὸν φθονοῦσαν, ὅτι δῆθεν ἀποπλάνησε μία Τουρκοπούλα. Στὸ δικαστήριο ὁ Ἅγιος ἀπέρριψε ἀπολογούμενος τὴ συκοφαντία, ἀλλὰ ἐτέθη σὲ αὐτὸν δίλημμα τοῦ ἐξισλαμισμοῦ ἢ τοῦ θανάτου. Ὁ Μάρτυρας Μύρων ἀποκρίθηκε μὲ παρρησία ὅτι δὲν ἀρνεῖται τὴν πίστη του, ἀλλὰ εἶναι ἕτοιμος νὰ ὑποστεῖ κάθε βασανιστήριο γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, καθ’ ὅσον γεννήθηκε Χριστιανὸς καὶ Χριστιανὸς θέλει νὰ πεθάνει. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ τὸν χτύπησαν ἀνηλεῶς καὶ τὸν ἔριξαν στὴ φυλακή. Ὅταν τὸν ἔβγαλαν ἀπὸ αὐτή, τὸν ὁδήγησαν καὶ πάλι ἐνώπιον τοῦ κριτοῦ, ὅπου ὁ Ἅγιος ἐπαναλάμβανε συνεχῶς ὅτι θέλει νὰ πεθάνει ὡς Χριστιανός. Ἔτσι καταδικάσθηκε στὸν διὰ ἀγ...

Ὁ Ἅγιος Ἀρτέμων Ἐπίσκοπος Σελευκείας τῆς Πισιδίας 24 Μαρτίου

  Ὁ Ἅγιος Ἀρτέμων γεννήθηκε στὴ Σελευκεία τῆς Πισιδίας. Ὅταν ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἦλθε σὲ ἐκεῖνο τὸν τόπο, ὁ Ἅγιος Ἀρτέμων ἔγινε μαθητής του, ἐνῷ στὴν συνέχεια ἀναδείχθηκε Ἐπίσκοπος τῆς ἴδιας πόλεως, διδάσκαλος τοῦ λαοῦ καὶ κήρυκας τῆς ἀλήθειας. Διενέργησε πολλὰ θαύματα καὶ ὁδήγησε πολλοὺς ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρες πρὸς τὸν Κύριο, κάνοντάς τους Χριστιανούς. Διοικώντας μὲ εὐσέβεια καὶ θεάρεστο τρόπο τὸ ποίμνιο, ποὺ τοῦ εἶχε ἐμπιστευθεῖ ὁ Θεὸς καὶ διακυβερνώντας μὲ ἀρετὴ καὶ σοφία τὴν Ἐκκλησία, ἦταν σωτήριο λιμάνι γιὰ ὅλους ποὺ εἶχαν ἀνάγκη, προστάτης τῶν χηρῶν, ὑπερασπιστὴς τῶν ὀρφανῶν, χορηγὸς πτωχῶν καὶ πενήτων. Ὁ Ἅγιος Ἀρτέμων, ἀφοῦ πολιτεύθηκε κατὰ Θεὸν καὶ ὑπηρέτησε σὲ ὅλα τὸν Κύριο, κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη σὲ βαθὺ γῆρας, ἀπολαμβάνοντας τὴν αἰώνια ζωή. Πηγή  https://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx