Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Άγιοι Νεομάρτυρες

  Κατάλογος Αγίων Νεομαρτύρων 


Μάρτυρες: Είναι οι πιστοί εκείνοι χριστιανοί που από τον Πρωτομάρτυρα Στέφανο μέχρι και τους σύγχρονους μας νεομάρτυρες προτίμησαν τον Θάνατο και τον πιο φρικτό ακόμη αρκεί να μην αρνηθούν τον Χριστό και προδώσουν την πίστη Εκείνου, που πρώτος μαρτύρησε για την Σωτηρία όλων μας. Στην κατηγορία των μαρτύρων υπάγονται:
1) Ιερομάρτυρες, οι κληρικοί δηλαδή μάρτυρες.
2) Οι Οσιομάρτυρες, οι μοναχοί δηλαδή μάρτυρες.
3) Οι Μεγαλομάρτυρες, που υπέφεραν πριν πεθάνουν τα πιο φρικτά βασανιστήρια για να ξαναγυρίσουν στην ειδωλολατρία.
4) Οι Παρθενομάρτυρες, οι γυναίκες Παρθένοι που μαρτύρησαν για τον Χριστό.
5) Οι Οσιοπαρθενομάρτυρες, οι μοναχές δηλαδή μάρτυρες. Και
6) Οι Νεομάρτυρες οι σύγχρονοι μας δηλαδή μάρτυρες, που βασανίστηκαν και σκοτώθηκαν από τους Τούρκους γιατί αρνήθηκαν να αλλάξουν την πίστη τους (κάπου αναφέρει ο Φώτης Κόντογλου ότι οι Νεομάρτυρες εκτιμώνται περί τους 35.000!).

Αλφαβητικός Κατάλογος Νεομαρτύρων

Α

Ὁσιομάρτυς Ἀββακούμ· ἐμαρτύρησε στὶς 6 Αὐγούστου 1628 στὴ Θεσσαλονίκη γιὰ τὴν πίστη.
Ὁσιομάρτυς Ἀγαθάγγελος ὁ Ἐσφιγμενίτης· ὑπέστη μαρτυρικὸ θάνατο σὲ ἡλικία 19 ἐτῶν στὴ Σμύρνη, στὶς 19 Ἀπριλίου 1818.
Ἅγιος Ἀγγελῆς ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολη· ἀπεκεφαλίσθη στὴν Κωνσταντινούπολη, τὴν 1 Σεπτεμβρίου 1680.
Ἅγιος Ἀγγελῆς ἰατρὸς ἀπὸ τὸ Ἄργος· ἀπεκεφαλίσθη στὴ Χίο, στὶς 3 Δεκεμβρίου 1813.
Ἅγιος Ἀγγελῆς, ἐκ Μελάμπων Ρεθύμνης Κρήτης· ἀπεκεφαλίσθη στὶς 28 Ὀκτωβρίου 1824, πρό τῆς Μεγάλης Πόρτας Ρεθύμνης.
Ἅγιος Ἀθανάσιος ἀπὸ τὴν Κίο· ἐμαρτύρησε στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 24 Ἰουλίου 1670 (ἀποκεφαλισμός).
Ἅγιος Ἀθανάσιος ἀπὸ τὴν Ἀττάλεια· ἀπεκεφαλίσθη στὴν Σμύρνη, στὶς 7 Ἰανουαρίου 1700.
Ἅγιος Ἀθανάσιος ἱερομόναχος ἀπὸ τὴ Σπάρτη τῆς Ἀττάλειας· ἐμαρτύρησε στὶς 29 Ὀκτωβρίου 1653 «ἐν Μουντανίοις».
Ἅγιος Ἀκάκιος ἀπὸ τὴν Μακεδονία· ἀπεκεφαλίσθη στὴν Κωνσταντινούπολη, τὴν 1 Μαΐου 1815.
Ἅγιος Ἀλέξανδρος ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκη, ὁ Δερβίσης· ἐμαρτύρησε στὴν Σμύρνη, στὶς 26 Μαΐου 1794.
Ἅγιος Ἀναστάσιος Πανέρης ἀπὸ τὴν Μυτιλήνη· ἐμαρτύρησε γιὰ τὴν πίστη στόν Κασαμπᾶ τῆς Μ. Ἀσίας, στὶς 11 Αὐγούστου 1816.
Ἅγιος Ἀναστάσιος ἀπὸ τὸ Ροδοβίσιο τῆς Βουλγαρίας· ὑπέστη μαρτυρικό θάνατο στὶς 8 Αὐγούστου 1794, στὴ Θεσσαλονίκη.
Ἅγιος Ἀναστάσιος ἀπὸ τὸ Ναύπλιο· ἐμαρτύρησε τὴν 1 Φεβρουαρίου 1655 στὸ Ναύπλιο.
Ἅγιος Ἀναστάσιος ἱερομάρτυς ἀπὸ τὸν Ἅγιο Βλάσιο Ἰωαννίνων· ἀπεκεφαλίσθη στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 8 Ἰουλίου 1743.
Ἅγιος Ἀνδρέας Ἀργέντης ἀπὸ τὴν Χίο· ἐμαρτύρησε στὶς 29 Μαΐου 1465 γιὰ τὴν πίστη στὴν Κωνσταντινούπολη.
Ἅγιοι Ἀνώνυμοι τρεῖς μάρτυρες ἀπὸ τὴν Πελοπόννησο· ἀπαγχονίσθηκαν στὸ Βραχώρι τὸ 1786.
Ἅγιος Ἀπόστολος ἀπὸ τὸν Ἅγιο Λαυρέντιο Πηλίου· ἀπεκεφαλίσθη στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 16 Αὐγούστου 1686.
Ἅγιος Ἀργύρης ἢ Ἀργυρὸς ἀπὸ τὴν Ἀπανομὴ Μακεδονίας· ἀπαγχονίσθηκε στὴν Θεσσαλονίκη, στὶς 11 Μαΐου 1806.
Ἁγία Ἀργυρῆ ἀπὸ τὴν Προύσσα· παρέδωσε τὸ πνεῦμα, κατόπιν πολυχρονίων δεινῶν, στὸ Χάσκιόϊ Κωνσταντινουπόλεως, στὶς 5 Ἀπριλίου 1721.
Ἅγιος Ἀχμέδ Κάλφας· ἀπαγχονίσθηκε στὶς 3 Μαΐου 1682, στὸ Κεάτχανε Μπαξὲ τῆς Κωνσταντινουπόλεως.
Ἅγιος Αὐξέντιος ἀπὸ τὴν Βελλᾶ· ἀπεκεφαλίσθη στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 25 Ἰανουαρίου 1720.

Γ
Ἅγιος Γαβριήλ ἐν Αἰγύπτῳ· ἐμαρτύρησε στὴν Αἴγυπτο, στὶς 18 Ὀκτωβρίου 1522.
Ἅγιος Γαβριήλ, Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης· ἀπαγχονίσθηκε στὴν Προύσσα, στὶς 3 Δεκεμβρίου 1659.
Ἅγιος Γαβριήλ, Ἀρχιεπίσκοπος Πεκίου· ἀπαγχονίσθηκε στὴν Προύσσα, στὶς 13 Δεκεμβρίου 1652.
Ἅγιος Γαβριήλ ἐξ Ἀλλώνης τῆς Προκοννήσου· ἀπεκεφαλίσθη στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 2 Φεβρουαρίου 1676.
Ὁσιομάρτυς Γεδεών ἐκ Θεσσαλίας· ἐμαρτύρησε γιὰ τὴν πίστη στόν Τύρναβο, στὶς 30 Δεκεμβρίου 1818.
Ὁσιομάρτυς Γεννάδιος· ὑπέστη μαρτυρικό θάνατο στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 6 Ἀπριλίου 1818.
Ὁσιομάρτυς Γεράσιμος ὁ Καρπενησιώτης· ἀπεκεφαλίσθη γιὰ τὴν πίστη στὴν Κωνσταντινούπολη στὶς 3 Ἰουλίου 1812.
Ἅγιος Γεώργιος ἐκ Καράτοβα τῆς Σερβίας· ὑπέστη τὸν διὰ πυρὸς θάνατο, στὶς 11 Φεβρουαρίου 1515, στὴν Σόφια τῆς Βουλγαρίας.
Ἅγιος Γεώργιος ὁ Μυτιληνιαῖος, ὁ Παϊζάνος· ἐμαρτύρησε γιὰ τὴν εὐσέβεια στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 14 Φεβρουαρίου 1693.
Ἅγιος Γεώργιος (Χατζῆ Γεώργιος) ἐκ Φιλαδελφείας· ἀπεκεφαλίσθη ἐν Καρατζασοῦ, στὶς 2 Ὀκτωβρίου 1794.
Ἅγιος Γεώργιος ὁ Νεαπολίτης· ἀπεκεφαλίσθη στὶς 3 Νοεμβρίου 1797.
Ἅγιος Γεώργιος ἐξ Ἐφέσου· ὑπέστη μαρτυρικό θάνατο δι᾿ ἀποκεφαλισμοῦ στὶς 5 Ἀπριλίου 1801, στὴν Ἔφεσο.
Ἅγιος Γεώργιος ἐκ Χίου· ἐσφαγιάσθη γιὰ τὴν πίστη στὶς Κυδωνίες, στὶς 26 Νοεμβρίου 1807.
Ἅγιος Γεώργιος ἐξ Ἀτταλείας· ἀπαγχονίσθηκε γιὰ τὴν πίστη στὶς 25 Ἰουνίου 1823.
Ἅγιος Γεώργιος ἐκ Γρεβενῶν· ἀπαγχονίσθηκε στὰ Ἰωάννινα, στὶς 17 Ἰανουαρίου 1838.
Ἅγιος Γεώργιος ἐκ Κρήτης· ἀπεκεφαλίσθη γιὰ τὴν πίστη στὶς 7 Φεβρουαρίου 1867.
Ἅγιος Γεώργιος ἐκ Ραψάνης· ἀπεκεφαλίσθη στόν Τόρναβο, στὶς 5 Μαρτίου 1818.
Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Ε´, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως· ἀπαγχονίσθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 10 Ἀπριλίου 1821.

Δ
Ὁσιομάρτυς Δαβίδ ἐκ Κυδωνιῶν· ἀπαγχονίσθηκε στὴ Θεσσαλονίκη, στὶς 26 Ἰουνίου 1813.
Ἅγιος Δαμασκηνὸς μοναχὸς ἐκ Κωνσταντινουπόλεως· ἀπεκεφαλίσθη στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 13 Νοεμβρίου 1681.
Ἅγιος Δαμιανός, μοναχὸς ἐκ Ριχόβου Ἀγράφων· ὑπέστη τὸν διὰ ἀπαγχονισμοῦ θάνατον στὴ Λάρισα, στὶς 14 Φεβρουαρίου 1568.
Ἅγιος Δημήτριος Τορναρᾶς· ἀπετμήθη τὴν κεφαλή γιὰ τὴν εὐσέβειά του, στὶς 19 Μαρτίου 1564.
Ἅγιος Δημήτριος ἐκ Φιλαδελφείας· ἐμαρτύρησε στὴ Φιλαδέλφεια, στὶς 2 Ἰουνίου 1657.
Ἅγιος Δημήτριος ἐκ Γαλατᾶ Κωνσταντινουπόλεως· ἀπεκεφαλίσθη στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 27 Ἰανουαρίου 1784.
Ἅγιος Δημήτριος ὁ Πελοποννήσιος· ἀπεκεφαλίσθη στὴν Τρίπολη, στὶς 28 Μαΐου 1794.
Ἅγιος Δημήτριος ὁ Χιοπολίτης· ὑπέστη μαρτυρικό θάνατο δι᾿ ἀποκεφαλισμοῦ στὶς 29 Ἰανουαρίου 1802.
Ἅγιος Δημήτριος ὁ Πελοποννήσιος, ἐκ Τριφυλίας· ἐμαρτύρησε δι᾿ ἀποκεφαλισμοῦ στὴν Τρίπολη, στὶς 14 Ἀπριλίου 1803.
Ἅγιος Δημήτριος Μοναχός, ἐκ Σαμαρίνης τῆς Πίνδου· ὑπέστη μαρτυρικό θάνατο στὰ Ἰωάννινα, στὶς 17 Αὐγούστου 1808.
Ἅγιος Δημήτριος ὁ Μπεγάζης, ἐκ Μυτιλήνης· ἐμαρτύρησε γιὰ τὴν πίστη, στὶς 11 Αὐγούστου 1816.
Ἅγιος Διονύσιος ὁ Φιλόσοφος, Μητροπολίτης Λαρίσης· ἐμαρτύρησε γιὰ τὴν πίστη στὰ Ἰωάννινα, τὸ 1611.
Ἅγιος Δούκας, ράπτης ἐκ Μυτιλήνης· ἐμαρτύρησε γιὰ τὴν πίστη στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 24 Ἀπριλίου 1564.

Ε
Παρθενομάρτυς Εἰρήνη· ἐμαρτύρησε γιὰ τὴν πίστη στὴ Λέσβο, στὶς 9 Ἀπριλίου 1463.
Ὁσιομάρτυς Εὐθύμιος ἀπὸ τὴν Δημητσάνα· ἀπεκεφαλίσθη στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 22 Μαρτίου 1814.

Ζ
Ἅγιος Ζαχαρίας, Μητροπολίτης Κορίνθου· ἀπεκεφαλίσθη στὴν Κόρινθο, στὶς 30 Μαρτίου 1684.
Ἅγιος Ζαχαρίας ἀπὸ τὴν Ἄρτα· ὑπέστη μαρτυρικό θάνατο διὰ ραβδισμοῦ στὴν Πάτρα, στὶς 20 Ἰανουαρίου 1782.
Ἅγιος Ζαχαρίας ἀπὸ τὴν Προύσσα· ἀπεκεφαλίσθη στὴν Προύσσα, στὶς 28 Μαΐου 1802.
Η
Ἅγιος Ἠλίας Ἀρδούνης ἀπὸ τὴν Καλαμάτα· ὑπέστη τὸν διὰ πυρᾶς μαρτυρικό θάνατο στὴν Καλαμάτα, στὶς 31 Ἰανουαρίου 1686.
Θ
Ἅγιος Θεόδωρος· ἐμαρτύρησε γιὰ τὴν πίστη στὰ Δαρδανέλια, στὶς 2 Αὐγούστου 1690.
Ἅγιος Θεόδωρος ἀπὸ τὴν Μυτιλήνη· ἀπαγχονίσθηκε στὴ Μυτιλήνη, στὶς 30 Ἰανουαρίου 1784.
Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Βυζάντιος, ἐκ Νεοχωρίου· ἀπαγχονίσθηκε στὶς 17 Φεβρουαρίου 1795, στὴν Μυτιλήνη.
Ἅγιος Θεοφάνης· ὑπέστη μαρτυρικό θάνατο στὴν Κωνσταντινούπολη γιὰ τὴν πίστη, στὶς 8 Ἰουνίου 1559.
Ἅγιος Θεόφιλος ἐκ Ζακύνθου· ἐμαρτύρησε στὴ Χίο, στὶς 24 Ἰουλίου 1635.

Ι
Ἅγιος Ἰάκωβος ἀπὸ τὴν Καστοριά· ἀπαγχονίσθηκε γιὰ τὴν πίστη στὴν Ἀνδριανούπολη, τὴν 1 Νοεμβρίου 1520.
Ἅγιος Ἰάκωβος, ἱεροδιάκονος· ἀπαγχονίσθηκε στὴν Ἀδριανούπολη τὴν 1 Νοεμβρίου 1520.
Ὁσιομάρτυς Ἰγνάτιος· ἀπαγχονίσθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 8 Ὀκτωβρίου 1814.
Ὁσιομάρτυς Ἱλαρίων ἀπὸ τὸ Ἡράκλειο Κρήτης· ἀπεκεφαλίσθη στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 20 Σεπτεμβρίου 1804.
Ἅγιος Ἰορδάνης ἀπὸ τὴν Τραπεζούντα· ἀπεκεφαλίσθη στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 2 Φεβρουαρίου 1650.
Ἅγιος Ἰωάννης ἀπὸ τὴν Τραπεζούντα· ἀπεκεφαλίσθη στὸ Ἀσπρόκαστρο, στὶς 2 Ἰουνίου 1492.
Ἅγιος Ἰωάννης ἀπὸ τὰ Ἰωάννινα· ἐμαρτύρησε γιὰ τὴν πίστη στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 18 Ἀπριλίου 1526.
Ὁσιομάρτυς Ἰωάννης Κουζικᾶς· ἐμαρτύρησε γιὰ τὴν εὐσέβεια, στὶς 18 Ἀπριλίου 1564.
Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Κάλφας· ἀπεκεφαλίσθη στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 26 Φεβρουαρίου 1575.
Ἅγιος Ἰωάννης ἀπὸ τὰ Σφακιὰ Κρήτης· ἀπαγχονίσθηκε στὴ Ν. Ἔφεσο, στὶς 15 Σεπτεμβρίου 1811.
Ἅγιος Ἰωάννης ἀπὸ τὴ Θάσο· ἀπεκεφαλίσθη γιὰ τὴν πίστη στὶς 20 Δεκεμβρίου 1652, στὴν Κωνσταντινούπολη.
Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Βλάχος· ἀπαγχονίσθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 12 Μαΐου 1662.
Ἅγιος Ἰωάννης ὁ ναύκληρος· ὑπέστη τὸν διὰ πυρᾶς θάνατο στὴν Κῶ, στὶς 8 Ἀπριλίου 1669.
Ἅγιος Ἰωάννης ἀπὸ τὴ Βουλγαρία· ἀπεκεφαλίσθη στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 5 Μαρτίου 1784.
Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσοχόος, ἀπὸ τὴ Βουλγαρία· ἀπεκεφαλίσθη στὶς 14 Μαΐου 1802.
Ἅγιος Ἰωάννης ἀπὸ τὴ Θεσσαλονίκη· ἀπεκεφαλίσθη στὴ Σμύρνη, στὶς 29 Μαΐου 1802.
Ἅγιος Ἰωάννης ἀπὸ τὴν Κόνιτσα· ἀπεκεφαλίσθη στὸ Βραχώριο, στὶς 23 Σεπτεμβρίου 1814.
Ὁσιομάρτυς Ἰωάσαφ· ἀπεκεφαλίσθη στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 26 Ὀκτωβρίου1536.
Ἅγιος Ἰωσήφ ὁ Χαλεπλῆς· ἐμαρτύρησε γιὰ τὴν πίστη, στὶς 4 Φεβρουαρίου 1686.

Κ
Ἅγιος Κοσμᾶς· ἐμαρτύρησε γιὰ τὴν εὐσέβεια, λίγο μετὰ τὴν ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως.
Ἅγιος Κυπριανὸς ἀπὸ τὰ Ἄγραφα· ἀπεκεφαλίσθη στὸ Φανάρι τῆς Κωνσταντινουπόλεως, στὶς 5 Ἰουλίου 1679.
Ὁσιομάρτυς Κύριλλος ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκη· ἄθλησε γιὰ τὴν πίστη, στὶς 6 Ἰουλίου 1566.
Ἅγιος Κυρμιδώλης· ὑπέστη φρικτό μαρτύριο γιὰ τὴν πίστη στὴν Αἴγυπτο, στὶς 18 Ὀκτωβρίου 1522.
Ἅγιος Κωνσταντῖνος ὁ Ρῶσσος· ἀπεκεφαλίσθη στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 26 Δεκεμβρίου 1743.
Ἅγιος Κωνσταντῖνος ἀπὸ τὴν Μυτιλήνη· ἀπαγχονίσθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 2 Ἰουνίου 1819.
Ἅγιος Κωνσταντῖνος ὁ Ὑδραῖος· ἀπαγχονίσθηκε γιὰ τὴν πίστη στὴ Ρόδο, στὶς 14 Νοεμβρίου 1800.

Λ
Ἅγιος Λάζαρος ἀπὸ τὴν Βουλγαρία· ὑπέστη μαρτυρικό θάνατο στὴν Πέργαμο, στὶς 23 Ἀπριλίου 1802.
Ἅγιος Λάμπρος· ἄθλησε γιὰ τὴν πίστη στὴ Μάκρη, στὶς 2 Ἰουλίου 1838.
Ὁσιομάρτυς Λουκᾶς ἀπὸ τὴν Ἀδριανούπολη· ἀπαγχονίσθηκε γιὰ τὴν πίστη στὴν Μυτιλήνη, στὶς 23 Μαρτίου 1802.

Μ
Ὁσιομάρτυς Μακάριος· ἀπεκεφαλίσθη στὴ Θεσσαλονίκη, στὶς 14 Σεπτεμβρίου 1527.
Ὁσιομάρτυς Μακάριος ἀπὸ τὴ Βιθυνία· ἐμαρτύρησε στὴν Προύσα, στὶς 6 Ὀκτωβρίου 1590.
Ὁσιομάρτυς Μαλαχίας ἀπὸ τὴ Ρόδο· ὑπέστη τὸν διὰ πυρᾶς θάνατο στὰ Ἱεροσόλυμα, στὶς 29 Σεπτεμβρίου 1500.
Ἅγιος Μανουήλ ἀπὸ τὰ Σφακιὰ Κρήτης· ἀπεκεφαλίσθη στὴ Χίο, στὶς 15 Μαρτίου 1792.
Ἁγία Μαρία· ἐμαρτύρησε γιὰ τὴν πίστη τὸν Μάϊο τοῦ 1826.
Ἅγιος Μᾶρκος ἀπὸ τὴν Κρήτη· ἐμαρτύρησε στὴν Σμύρνη, στὶς 14 Μαΐου 1643.
Ἅγιος Μᾶρκος ἀπὸ τὴν Σμύρνη· ἐσφαγιάσθη γιὰ τὴν πίστη στὴ Χίο, στὶς 5 Ἰουνίου 1801.
Ἅγιος Μῆτρος (ἤ Δημήτριος) ὁ Πελοποννήσιος· ἐμαρτύρησε στὴν Τρίπολη, στὶς 28 Μαΐου 1794.
Ἅγιος Μιχαήλ ἐξ Ἀγράφων· ἐμαρτύρησε γιὰ τὴν πίστη στὴ Θεσσαλονίκη, στὶς 21 Μαρτίου 1544.
Ἅγιος Μιχαήλ ὁ Μαυροειδής, ἀπὸ τὴν Ἀδριανούπολη· ἀπεκεφαλίσθη στὴν Ἀδριανούπολη, στὶς 17 Φεβρουαρίου, τέλη 15ου αἰώνα.
Ἅγιος Μύρων ἀπὸ τὴν Κρήτη· ἀπαγχονίσθηκε στὸ Ἡράκλειο Κρήτης, στὶς 20 Μαρτίου 1794.

Ν
Ἅγιος Νεκτάριος ἐκ Βρυούλλων· ἀπεκεφαλίσθη στὶς 11 Ἰουλίου 1820.
Ὁσιομάρτυς Νικόδημος ἐκ Μετεώρων· ἐμαρτύρησε γιὰ τὴν πίστη, στὶς 16 Αὐγούστου 1551.
Ἅγιος Νικόδημος ἐξ Ἑλβασάν· ἀπεκεφαλίσθη στὸ Ἑλβασάν, στὶς 11 Ἰουλίου 1722.
Ἅγιος Νικήτας ὁ Νισύριος· ἀπεκεφαλίσθη στὴ Χίο, στὶς 21 Ἰουνίου 1732.
Ἅγιος Νικήτας ἐξ Ἠπείρου· ἀπαγχονίσθηκε στὶς Σέρρες, στὶς 19 Φεβρουαρίου 1809.
Ἅγιος Νικόλαος ἐκ Θεσσαλονίκης· ἐμαρτύρησε γιὰ τὴν πίστη στὴ Λέσβο, στὶς 9 Ἀπριλίου 1463.
Ἅγιος Νικόλαος ἐκ Κορίνθου· ὑπέστη τὸν διὰ πυρᾶς θάνατον στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 14 Φεβρουαρίου 1554.
Ἅγιος Νικόλαος ἐκ Μετσόβου· ἐμαρτύρησε στὰ Τρίκαλα, στὶς 17 Μαΐου 1617.
Ἅγιος Νικόλαος Καραμάνος· ἀπαγχονίσθηκε στὴ Σμύρνη, στὶς 6 Δεκεμβρίου 1657.
Ἅγιος Νικόλαος ἐκ Καρπενησίου· ἐμαρτύρησε γιὰ τὴν πίστη στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 23 Σεπτεμβρίου 1672.
Ἅγιος Νικόλαος· ἐμαρτύρησε στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 12 Νοεμβρίου 1732.
Ἅγιος Νικόλαος ἐκ Μαγνησίας· ὑπέστη φρικτὰ βασανιστήρια γιὰ τὴν πίστη, στὶς 24 Ἀπριλίου 1796.

Ο
Ἅγιος Ὀνούφριος ἐκ Βουλγαρίας· ἀπεκεφαλίσθη στὴ Χίο, στὶς 4 Ἰανουαρίου 1818.

Π
Ἅγιος Πέτρος, ἱερομάρτυς· ἐμαρτύρησε γιὰ τὴν εὐσέβεια, λίγο μετὰ τὴν ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως, στὴν Τραπεζοῦντα.
Ἅγιος Παρθένιος Γ´, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως· ἀπαγχονίσθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 24 Μαρτίου 1657.
Ἅγιος Παρασκευᾶς ἐκ Τραπεζοῦντος· ἐμαρτύρησε γιὰ τὴν πίστη, τὴν 1 Μαρτίου 1659.
Ἅγιος Παῦλος ὁ Ρῶσος· ἀπεκεφαλίσθη στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 3 Ἀπριλίου 1683.
Ὁσιομάρτυς Παχώμιος· ἀπεκεφαλίσθη γιὰ τὴν πίστη, στὶς 21 Μαΐου 1732.
Ἅγιος Πολύδωρος ἐκ Λευκωσίας· ὑπέστη τὸ δι᾿ ἀπαγχονισμοῦ μαρτύριο στὴ Ν. Ἔφεσο, στὶς 3 Σεπτεμβρίου 1794.
Ὁσιομάρτυς Προκόπιος ἐκ Βάρνας· ἀπεκεφαλίσθη γιὰ τὴν πίστη στὴν Σμύρνη, στὶς 25 Ἰουνίου 1810.
Ὁσιομάρτυς Παῦλος ἐκ Πελοποννήσου· ἐμαρτύρησε γιὰ τὴν πίστη, στὶς 22 Μαΐου 1818.
Ἅγιος Παναγιώτης· ἀπεκεφαλίσθη στὴν Ἰερουσαλήμ, μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1827 – 1838.

Ρ
Ἅγιος Ραφαήλ ἐξ Ἰθάκης· ἐμαρτύρησε γιὰ τὴν πίστη στὴ Λέσβο, στὶς 9 Ἀπριλίου 1463.
Ὁσιομάρτυς Ρωμανὸς ἐκ Καρπενησίου· ἀπεκεφαλίσθη στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 5 Ἰανουαρίου 1694.
Ἅγιος Ρωμανὸς ἱερομάρτυς· ἐσφαγιάσθη γιὰ τὴν πίστη στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 6 Ἰανουαρίου 1695.

Σ
Ἅγιος Σεραφείμ ἱερομάρτυς, ἐπίσκοπος Φαναρίου· ἐμαρτύρησε γιὰ τὴν πίστη, στὶς 4 Δεκεμβρίου 1601.
Ἅγιος Συμεών ἐκ Τραπεζοῦντος· ὑπέστη μαρτυρικό τέλος στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 14 Αὐγούστου 1653.
Ἅγιος Σταμάτιος ἐκ Βόλου· ἐσφαγιάσθη στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 16 Αὐγούστου 1680.
Ἅγιοι Σταμάτιος, Ἰωάννης καὶ Νικόλαος ἐκ Σπετσῶν· ἀπεκεφαλίσθησαν γιὰ τὴν πίστη στὴ Χίο, στὶς 3 Φεβρουαρίου 1822.
Ἅγιος Σάββας Νιγδελῆς· ἐσφαγιάσθη γιὰ τὴν πίστη στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 12 Νοεμβρίου 1726.

Τ
Ἅγιος Τριαντάφυλλος ἐκ Ζαγορᾶς· ἐμαρτύρησε γιὰ τὴν πίστη, στὶς 8 Αὐγούστου 1680.
Ὁσιομάρτυς Τιμόθεος ὁ Ἑσφιγμενίτης· ἐμαρτύρησε γιὰ τὴν πίστη, στὶς 29 Ὀκτωβρίου 1820.

Φ
Ἁγία Φιλοθέη ἡ Ἀθηναία· ἐμαρτύρησε γιὰ τὴν πίστη στὴν Ἀθήνα, στὶς 19 Φεβρουαρίου 1589.

Χ
Ἅγιος Χρῆστος ὁ Κηπουρός· ἀπεκεφαλίσθη στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 12 Φεβρουαρίου 1748.
Ἁγία Χρυσῆ ἡ Παρθενομάρτυς· ἐμαρτύρησε γιὰ τὴν πίστη, στὶς 13 Ὀκτωβρίου 1795.
Ὁσιομάρτυς Χριστοφόρος ἐξ Ἀδριανουπόλεως· ἐμαρτύρησε γιὰ τὴν πίστη, στὶς 16 Ἀπριλίου 1818.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΕΣ ΜΝΗΜΕΣ: 7997 - Όταν ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου Γέροντας Γρηγόριος συνάντησε τον παπα Τύχωνα τον Ρώσο στο κελλί του

  Ὡρισμένοι ἄνθρωποι εἶναι μόνον νὰ τοὺς βλέπουμε, ἀλλὰ να μὴν τοὺς ἀκοῦμε. Καὶ ἄλλοι μόνον νὰ τοὺς ἀκοῦμε, ἀλλὰ νὰ μὴν τοὺς βλέπουμε. Σπάνιοι αὐτοὶ ποὺ συνδυάζουν καὶ τὰ δυό: καὶ νὰ τοὺς βλέπουμε καὶ νὰ τοὺς ἀκοῦμε. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ἦταν ὁ μακαριστὸς Γέροντας Τύχων ὁ Ῥῶσος. Ἦταν σχετικὰ ὑψίκορμος ἄνδρας, μὲ μακριὰ γενειάδα, ποὺ τὴν εἶχε πάντοτε δεμένη κόμπο, γιὰ νὰ εἶναι πιὸ ἄνετος στὴν διακονία, καὶ δασιὰ φρύδια, ποὺ τοῦ σκέπαζαν τὸ ἥμισυ τῶν μεγάλων του ὀφθαλμῶν. Στὶς ἀρχὲς Ἰουλίου τοῦ 1967 ἔνας ταπεινὸς λευΐτης μᾶς ὡδήγησε στὴν Καλύβα τοῦ Γέροντος Τύχωνος. Ἦταν τὸ Κελλί του ἀληθινὸ ἀσκητήριο, κρυμμένο μέσα στὰ ἀδιαπέραστα δάση καὶ φυλλώματα τοῦ κατάσκιου Ἁγίου Ὄρους. Προσιτὸ μόνο σ’ αὐτοὺς ποὺ γνώριζαν. Ἤτανε στὴν κυριολεξία Καλύβα ἀπέριττη, ποὺ ἔδειχνε περισσότερο ἐρειπωμένη παρὰ κατοικημένη. Κρούσαμε τὴν θύρα βαστάζοντας τὴν ἀναπνοή μας. «Τί λογῆς ἀσκητὴς εἶναι αὐτός, ποὺ ἔπρεπε νὰ διανύσουμε τόσο δρόμο, γιὰ νὰ πάρουμε τὴν εὐχή του;» Ἄνοιξε ἡ πόρτα καὶ φάνηκε μία μεγαλοπρεπὴς ...

"Τό στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέῳκται, οἱ βουλόμενοι ἀθλῆσαι εἰσέλθετε." Αρχιμ. Πορφύριος Αγγελάκης

  Η Ιερά Μητρόπολη Κυδωνίας και Αποκορώνου, στο πλαίσιο της πνευματικής προετοιμασίας για το Άγιο Πάσχα και της διαρκούς ποιμαντικής της μέριμνας, πραγματοποίησε την Κυριακή της Τυρινής, 22 Φεβρουαρίου, τον πρώτο Κατανυκτικό Εσπερινό της Συγγνώμης, σηματοδοτώντας την είσοδο στο «στάδιο των αρετών». Η ακολουθία τελέστηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονος Αμπεριάς, μέσα σε κλίμα σαρακοστιανής κατάνυξης με τη συμμετοχή πλήθους πιστών που προσήλθαν για να προσευχηθούν και αλληλοσυγχωρεθούν  και να ξεκινήσουν τον πνευματικό αγώνα της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Μετά το πέρας του Εσπερινού, ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Πορφύριος Αγγελάκης, Προϊστάμενος του Ιερού Καθεδρικού Ναού Αγίας Φωτεινής Ιεράπετρας της Ιερά Μητρόπολη Ιεραπύτνης και Σητείας, ανέπτυξε το θέμα: «ΤΟ ΣΤΑΔΙΟΝ ΤΩΝ ΑΡΕΤΩΝ ΗΝΕΩΚΤΑΙ· ΟΙ ΒΟΥΛΟΜΕΝΟΙ ΑΘΛΗΣΑΙ ΕΙΣΕΛΘΕΤΕ», προσφέροντας πνευματικά ερεθίσματα και ουσιαστικές παραινέσεις για την πορεία της νηστείας και του αγώνα των αρετών. Η Πνευματική εσπερίδα αποτέλε...

Εὕρεσις Τιμίας κεφαλῆς τοῦ Ἁγίου Προφήτου, προδρόμου καὶ βαπτιστοῦ Ἰωάννη 24 Φεβρουαρίου

  Ὅταν ἀποκεφαλίσθηκε ἀπὸ τὸν Ἡρώδη, ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος, ἡ τίμια κεφαλὴ αὐτοῦ τοποθετήθηκε μέσα σὲ ἀγγεῖο ἀπὸ ὄστρακο καὶ κρύφθηκε στὴν οἰκία τοῦ Ἡρώδη. Μετὰ ἀπὸ πολλὰ χρόνια, ὁ Ἅγιος Ἰωάννης φανερώθηκε στὸ ὄνειρο δύο μοναχῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἀναχωρήσει γιὰ τὰ Ἱεροσόλυμα μὲ σκοπὸ νὰ προσκυνήσουν τὸν τάφο τοῦ Κυρίου, ἀγγέλλοντας σὲ αὐτούς, ποῦ βρίσκεται ἡ τίμια κεφαλή του. Καὶ ἐκεῖνοι, ἀφοῦ τὴν βρῆκαν, τὴν εἶχαν μὲ τιμές. Ἀπὸ αὐτοὺς τὴν παρέλαβε κάποιος κεραμεὺς καὶ τὴν μετέφερε στὴν πόλη τῶν Ἐμεσηνῶν. Ὅταν ὅμως πέθανε, τὴν κληροδότησε στὴν ἀδελφή του. Καὶ ἀπὸ τότε διαδοχικὰ περιῆλθε σὲ πολλούς, γιὰ νὰ καταλήξει στὰ χέρια κάποιου ἱερομονάχου ἀρειανοῦ ποὺ ὀνομαζόταν Εὐστάθιος καὶ φύλαξε τὴν τίμια κάρα σὲ σπήλαιο. Ἀπὸ ἐκεῖ μεταφέρθηκε, ἐπὶ Οὐάλεντος (364 – 378 μ.Χ.), στὸ Παντείχιον τῆς Βιθυνίας μέχρι ποὺ ὁ Θεοδόσιος ὁ Μέγας (379 – 395 μ.Χ.) ἀνεκόμισε αὐτὴ στὸ Ἕβδομο τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ὅπου ἀνήγειρε μέγα καὶ περικαλλέστατο ναό. Βέβαια περὶ τῆς εὑρέσεως τῆς τιμίας κεφαλῆς ...

Ὁ Ἅγιος Ρηγίνος ὁ Ἱερομάρτυρας 25 Φεβρουαρίου

  Ὁ Ἅγιος Ρηγίνος γεννήθηκε στὴ Λεβάδεια τῆς Βοιωτίας στὶς ἀρχὲς τοῦ 4ου αἰῶνα μ.Χ. ἀπὸ εὐσεβεῖς καὶ ἐνάρετους γονεῖς, οἱ ὁποῖοι τὸν βοήθησαν νὰ λάβει τὴ θύραθεν παιδεία ἀλλὰ καὶ τὴν ὀρθόδοξη ἀγωγή. Ἡ ἀγάπη του γιὰ τὸν Κύριο καὶ ἡ πνευματική του πρόοδος τὸν μεταμόρφωσαν σὲ σκεῦος ἐκλογῆς καὶ σὲ ναὸ τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ὁ Ἅγιος ἔζησε τὴν ἐποχὴ ποὺ βασίλευσαν οἱ δύο υἱοὶ τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου, ὁ μὲν Κωνστάντιος στὴν Κωνσταντινούπολη (Ἀνατολή), ὁ δὲ Κώνστας στὴ Ρώμη (Δύση). Καὶ οἱ δύο διάδοχοι τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου εἶχαν ἀνατραφεῖ μὲ τὶς ἀρχὲς τῆς χριστιανικῆς πίστεως, ἀλλὰ ὁ μὲν Κωνστάντιος εἶχε συνειδητὰ ἀποδεχθεῖ τὸν Ἀρειανισμό, ὁ δὲ Κώνστας παρέμεινε πιστὸς στὶς δογματικὲς ἀποφάσεις τῆς Α’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Καὶ οἱ δύο εἶχαν ὡς κοινὰ χαρακτηριστικὰ τῆς θρησκευτικῆς τους πολιτικῆς, ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὴν καταπολέμηση τῆς ἐθνικῆς θρησκείας, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τὴν ὑπεράσπιση τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ ἐκκλησιαστική τους πολιτικὴ εἶχε ὡς συνέπεια ὄχι μόνο τὴ συντήρηση, ἀλλὰ καὶ τὴν διε...

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Ο Άγιος Παΐσιος και οι νέοι Αγιορείτες Άγιοι της Εκκλησίας μας, Παπά – Τύχων και Χατζηγεώργης

  Πνευματική χαρά σκόρπισε στην Αθωνική Πολιτεία αλλά και σε όλο τον Ορθόδοξο κόσμο η αναγγελία της αναγραφής στις Αγιολογικές Δέλτους δύο μεγάλων ασκητικών μορφών του αγιορείτικου μοναχισμού, οι οποίοι, από την “έρημο της ησυχίας”, πλέον βρίσκονται στις τάξεις των Αγίων της Εκκλησίας μας.  Πρόκειται για τον Παπά – Τύχωνα, τον πνευματικό και τον Γεώργιο Χατζηγεώργη, τον αγιορείτη ασκητή του 19ου αιώνα με καταγωγή από την Καππαδοκία. Δύο ακόμη αγιοκατατάξεις επί των ημερών της Πατριαρχίας του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου Α’ ο οποίος – στα 35 έτη της Πρωθιεραρχικής του διακονίας στην Πρωτόθρονη Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως – έχει ταυτίσει το όνομά του με αγιοκατατάξεις μεγάλων σύγχρονων Αγίων της εποχής μας. Εκτός από το προσωνύμιο του “πράσινου Πατριάρχη” δικαίως λαμβάνει και το προσωνύμιο του “αγιόφιλου Πατριάρχη”. Οι δύο νέοι Άγιοι της Εκκλησίας μας συνδέονται ωστόσο στενά και με έναν άλλο σύγχρονο Άγιο, τον Παΐσιο τον Αγιορείτη. Ο νέων Όσιος Τύχων υπήρξε πνευμ...

Ἡ Μεγάλη Δεσποτικὴ ἑορτὴ τῆς Παγκοσμίου Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ εἰς τὴν ἐνορίαν Ἁγίου Γεωργίου Τουρτούλων Σητείας

 « Σῶσον Κύριε τὸν λαόν σου, καὶ εὐλόγησον τὴν κληρονομίαν σου, νίκας τοῖς Βασιλεῦσι, κατὰ βαρβάρων δωρούμενος, καὶ τὸ σὸν φυλάττων, διὰ τοῦ Σταυροῦ σου πολίτευμα». Στὶς 14 Σεπτεμβρίου ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τὴν Μεγάλη Δεσποτικὴ ἑορτὴ τῆς Παγκοσμίου Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ. Τὴν Κυριακὴ 14 Σεπτεμβρίου 2025 τελέστηκε ἡ Ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου, ἡ Τελετὴ τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, Ἀρτοκλασία καὶ ἐν Συνεχείᾳ ἡ Θεία Λειτουργία εἰς τὸν Ἱερὸν Ναὸν Ἁγίου Γεωργίου στὸ Χωριὸ Ἅγιος Γεώργιος Τουρτοῦλοι Σητείας. Φωτογραφίες Μιχάλης Κάββαλος  

Ἡ Ἁγία Ἀναστασία ἡ Πατρικία 10 Μαρτίου

  Ἡ Ἁγία Ἀναστασία ἔζησε στὴν Κωνσταντινούπολη κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἰουστινιανοῦ τοῦ Μεγάλου (527 – 565 μ.Χ.) καὶ καταγόταν ἀπὸ πλούσιους καὶ εὐγενεῖς γονεῖς. Ἦταν πρώτη Πατρικία τοῦ βασιλέως καὶ φοβούμενη τὸν Θεό. Οἱ ἀρετές της κίνησαν σὲ φθόνο τὴν βασίλισσα καὶ ἔτσι ἡ Ἁγία ἀναγκάστηκε νὰ παραλάβει μέρος τῆς περιουσίας της καὶ νὰ καταφύγει στὴν Ἀλεξάνδρεια, ὅπου ἔκτισε στὴν θέση ποὺ καλεῖται Πέμπτον μονή, ἡ ὁποία ὀνομάστηκε καὶ τῆς Πατρικίας καὶ ζοῦσε ἀσκητικά. Ὅταν πληροφορήθηκε ὅτι ὁ αὐτοκράτορας Ἰουστινιανὸς τὴν ἀναζητεῖ, ἐγκατέλειψε τὴν μονὴ καὶ προσῆλθε στὴν σκήτη τοῦ ἀββᾶ Δανιήλ, στὸν ὁποῖο ἐμπιστεύθηκε τὰ κατ’ αὐτήν. Ὁ ἀββᾶς τὴν ἔνδυσε μὲ ἀνδρικὰ ἐνδύματα καὶ τὴν μετονόμασε σὲ Ἀναστάσιο. Ὅρισε δὲ καὶ ἕναν ἀπὸ τοὺς ὑποτακτικοὺς τῆς σκήτης, γιὰ νὰ προσκομίζει σὲ αὐτὴν τὰ ἀπαραίτητα, ἔτσι ὥστε νὰ μὴν ἐξέρχεται ἀπὸ τὸ σπήλαιο μέσα στὸ ὁποῖο ἀσκήτευε. Ἐκεῖ ἡ Ἁγία Ἀναστασία παρέμεινε κλεισμένη ἐπὶ εἴκοσι ὀκτὼ ὁλόκληρα χρόνια. Ὅταν προεῖδε τὸ τέλος της, προσκάλεσε τὸν...

Τι είναι η Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία και κάθε πότε τελείται;

  Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία: Η Εκκλησία μας καθόρισε όλες τίς Τετάρτες καί Παρασκευές τής Μεγάλης Τεσσαρακοστής νά τελείται η Λειτουργία τών Προηγιασμένων Δώρων. Κατά τή Λειτουργία αυτή δέν τελείται Θυσία, δέ γίνεται δηλαδή μεταβολή τού άρτου καί τού οίνου σέ Σώμα καί Αίμα Χριστού. Τά Τίμια Δώρα, ο Άρτος καί ο Οίνος είναι έτοιμα, έχουν προαγιασθεί (γι αυτό καί λέγεται Λειτουργία τών Προηγιασμένων Δώρων) κατά τήν προηγηθείσα θεία Λειτουργία τής Κυριακής, είναι πλέον Σώμα καί Αίμα Χριστού, καί απλώς προσφέρονται πρός μεταλήψη στούς πιστούς. Ο Ιερέας καθ εκάστη Κυριακή κόπτει από τό πρόσφορο τόν λεγόμενο «Αμνόν», δηλαδή τό τετράγωνο εκείνο τεμάχιο τής σφραγίδας πού γράφει ΙΣ-ΧΣ ΝΙ-ΚΑ, καί τό τοποθετεί επάνω στό ιερό Δισκάριο. Μετ ολίγο, κατά τή στιγμή τού «Σέ υμνούμεν», τό τεμάχιον αυτό τού άρτου θά μεταβληθεί διά τής ευλογίας τού Ιερέως σέ αυτό τούτο τό Σώμα τού Κυρίου, όπως καί ο οίνος, πού είναι στό ιερό Ποτήριο, θά μεταβληθεί καί αυτός σέ αυτό τούτο τό Αίμα τού Κυρίου. Όταν όμω...

Ὁ Ἅγιος Θεόφιλος ὁ Μάρτυρας καὶ οἱ σὺν αὐτῷ μαρτυρήσαντες ἐν Κρήτῃ 31 Μαρτίου

  Ὁ Ἅγιος Θεόφιλος μαρτύρησε μὲ τὴν οἰκογένειά του στὴν Κρήτη. Στὸ α’ στιχηρὸ τοῦ Ἑσπερινοῦ ὑπάρχει πληροφορία περὶ τοῦ μαρτυρίου τῆς συζύγου του: «…καὶ νυμφῶνος θείου ἐχώρησας ἔνδον, νενυμφευμένην τῷ Χριστῷ διὰ βασάνων τοῦ σώματος τὴν σύζυγον ἀγόμενος…». Στὸ α’ τροπάριο τῆς γ’ Ὠδῆς τοῦ Κανόνος γίνεται λόγος περὶ μαρτυρίου καὶ τῶν τέκνων του. Προφανῶς ἔχουμε περίπτωση οἰκογενειακοῦ μαρτυρίου ἀνάλογο πρὸς ἐκείνου τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Εὐσταθίου († 20 Σεπτεμβρίου) καὶ τοῦ Ἁγίου Ἑσπέρου († 2 Μαΐου). Πιθανότατα οἱ Ἅγιοι μαρτύρησαν κατὰ τὴν ἐποχὴ τῶν διωγμῶν τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας. Πηγή  https://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ὁ Ἅγιος Ἀρτέμων Ἐπίσκοπος Σελευκείας τῆς Πισιδίας 24 Μαρτίου

  Ὁ Ἅγιος Ἀρτέμων γεννήθηκε στὴ Σελευκεία τῆς Πισιδίας. Ὅταν ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἦλθε σὲ ἐκεῖνο τὸν τόπο, ὁ Ἅγιος Ἀρτέμων ἔγινε μαθητής του, ἐνῷ στὴν συνέχεια ἀναδείχθηκε Ἐπίσκοπος τῆς ἴδιας πόλεως, διδάσκαλος τοῦ λαοῦ καὶ κήρυκας τῆς ἀλήθειας. Διενέργησε πολλὰ θαύματα καὶ ὁδήγησε πολλοὺς ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρες πρὸς τὸν Κύριο, κάνοντάς τους Χριστιανούς. Διοικώντας μὲ εὐσέβεια καὶ θεάρεστο τρόπο τὸ ποίμνιο, ποὺ τοῦ εἶχε ἐμπιστευθεῖ ὁ Θεὸς καὶ διακυβερνώντας μὲ ἀρετὴ καὶ σοφία τὴν Ἐκκλησία, ἦταν σωτήριο λιμάνι γιὰ ὅλους ποὺ εἶχαν ἀνάγκη, προστάτης τῶν χηρῶν, ὑπερασπιστὴς τῶν ὀρφανῶν, χορηγὸς πτωχῶν καὶ πενήτων. Ὁ Ἅγιος Ἀρτέμων, ἀφοῦ πολιτεύθηκε κατὰ Θεὸν καὶ ὑπηρέτησε σὲ ὅλα τὸν Κύριο, κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη σὲ βαθὺ γῆρας, ἀπολαμβάνοντας τὴν αἰώνια ζωή. Πηγή  https://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx