Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι Άγιοι της Δωδεκανήσου

  OI ΕΝ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΩ ΔΙΑΛΑΜΨΑΝΤΕΣ ΑΓΙΟΙ


Στίς 7 Μαρτίου πανηγυρίζουν τα Δωδεκάνησα την ενσωμάτωσή τους με τη Μητέρα Ελλάδα, μετά από σκλαβιά και αγώνες αρκετών αιώνων. Την ίδια ημέρα, όμως, ορίστηκε από το σεπτό Οικουμενικό μας Πατριαρχείο, με πρόταση του Σεβ. Μητροπολίτη Καρπάθου και Κάσου κ.Αμβροσίου, να τιμούν τα Δωδεκάνησα όλους τους Δωδεκανησίους Αγίους,  Αποστόλους, Οσίους, Μάρτυρες και Νεομάρτυρες. Φιλοτεχνήθηκε μάλιστα η σχετική εικόνα από τον Αγιογράφο Βίκτωρα Στούπκα, η οποία και προσφέρθηκε στην Α.Θ.Π. τον  Οικουμενικό μας Πατριάρχη κ.κ.Βαρθολομαίο, όταν το 1994 επισκέφθηκε τα Δωδεκάνησα. Με εντολή της Α.Θ.Π. συνέταξε και ειδική ακολουθία ο Υμνογράφος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας Πανοσ. Αρχιμ. π.Αθανάσιος Σιμωνοπετρίτης.



Ποιοι είναι, όμως, οι Δωδεκανήσιοι Άγιοι;



ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ



Ο Απόστολος Παύλος συγκαταλέγεται με τους Δωδεκανησίους Αγίους, γιατί εκείνος μετέδωσε το φως του Χριστιανισμού στα 12 νησιά μας, αφού κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του προς τα Ιεροσόλυμα πέρασε από την Κω και τη Ρόδο (Πράξ. Αποστ. κα,1). Στη Ρόδο μάλιστα υπάρχει ένα λιμανάκι με το όνομα του Αποστόλου, στο οποίο λέγεται ότι σταμάτησε εκεί το πλοίο που τον μετέφερε. (29 Ιουνίου).



ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ



Ο αγαπημένος μαθητής του Χριστού βρέθηκε στην Πάτμο, εξόριστος από τον αυτοκράτορα Δομετιανό. Εκεί, στο σπήλαιο που προσευχόταν ο Θεός του αποκάλυψε με όραμα όσα θα συμβούν τη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου και έγραψε εκεί την «Αποκάλυψη», το τελευταίο βιβλίο της Καινής Διαθήκης. (8 Μαΐου).



ΟΣΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ (11ος αιώνας).



Γεννήθηκε στη Νίκαια της Βιθυνίας κι από μικρός ανατράφηκε στη μοναχική ζωή. Ήταν ευλαβής με αγαθή καρδιά, αλλά και ευφυής, δραστήριος και τολμηρός. Πήγε στην Πάτμο και τον 11ο αι. έχτισε την Ιερά Μονή του Θεολόγου, όπου και μόνασε. Οι επιδρομές των βαρβάρων τον ανάγκασαν να φύγει στην Εύβοια, όπου και πέθανε. Το ιερό λείψανό του μεταφέρθηκε αργότερα στη Μονή του Θεολόγου στην Πάτμο, όπου και βρίσκεται μέχρι σήμερα. (16 Μαρτίου)



ΟΣΙΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ Ο ΒΥΖΑΝΤΙΟΣ (+1770).



Με την οσιακή ζωή του αγίασε στην Πάτμο και με τους λόγους του στήριζε τους Μοναχούς. ( 7 Απριλίου).



ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΝΑΥΚΛΗΡΟΣ (+1669).



Εξισλαμίσθηκε με τη βία από τους Τούρκους, όμως εκείνος ζούσε χριστιανικά. Οι Τούρκοι τον βασάνισαν γι’αυτό και προσπάθησαν να τον πείσουν να γίνει μουσουλμάνος. Με θάρρος, όμως, εκείνος ομολόγησε τον Χριστό και την αληθινή σ΄Αυτόν Πίστη. Τότε οι Τούρκοι τον έδειραν, τον βασάνισαν και στο τέλος τον έκαψαν ζωντανό. (8  Απριλίου).



ΟΣΙΑ ΞΕΝΗ



Στην Κω ασκήτευσε ως Μοναχή η Οσία Ξένη. Καταγόταν από την Αλεξάνδρεια, από οικογένεια ευγενών. Όταν οι γονείς της προσπάθησαν να την παντρέψουν με κάποιο μη Χριστιανό, έφυγε κρυφά και πήγε στην Κω, αλλάζοντας το όνομά της από Ευσέβεια σε Ξένη.  Απ’ εκεί πηγαίνει στην Καρία της Μικρασίας, όπου ιδρύει γυναικεία Μονή και πολλοί είναι εκείνοι που ζητούν τις συμβουλές και τις προσευχές της. (24 Ιανουαρίου).



ΑΓΙΟΣ  ΧΡΗΣΤΟΣ Ο ΕΚ ΠΡΕΒΕΖΗΣ (+1668).



Ο Άγιος Χρήστος, κηπουρός από την Πρέβεζα. Ομολόγησε με θάρρος την πίστη του στον Χριστό και πέθανε με μαρτυρικό θάνατο από Τούρκους Γενιτσάρους στην Κω. Το λείψανό του παρέμενε ένα μήνα άταφο αλλά αναλλοίωτο, άθικτο και θαυματουργό. (5 Αυγούστου)



ΟΣΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ Ο ΕΝ ΚΑΛΥΜΝΩ (+1948)



Υπήρξε συνασκητής και διακονητής του Αγίου Νεκταρίου, Επισκόπου Πενταπόλεως. Ασκήτευσε στην Κάλυμνο, με ανεπίληπτη και θεάρεστη βιοτή. Αναδείχθηκε μεγάλος νηστευτής, εργάτης της νοεράς προσευχής και προστάτης των πτωχών και αδυνάτων. Ίδρυσε τη γυναικεία Μονή των Αγίων Πάντων, όπου βρίσκεται και το θαυματουργό του λείψανο. (7  Απριλίου).



ΑΓΙΟΣ ΑΝΘΙΜΟΣ Ο ΕΝ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ (+ 1782)



Γεννήθηκε στην Κεφαλονιά. Ήταν τυφλός από επτά ετών. Περιδιαβαίνει το Άγιον Όρος, τη Χίο, νησιά των Κυκλάδων, τα Ιεροσόλυμα και καταλήγει στην Αστυπάλαια όπου κτίζει το τρίτο Μοναστήρι του, όπου και έλαβε θαυματουργικώς αχειροποίητη εικόνα, της Παναγίας Πορταίτισσας της Μονής Ιβήρων. Μετέδωσε το λόγο του Χριστού σε πολλές ψυχές. (4 Σεπτεμβρίου).



ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΗΤΑΣ Ο ΝΙΣΥΡΙΟΣ (+1732).



Όταν ο άγιος ήταν μικρός, οι γονείς του κάτω από το φόβο των Τούρκων αρνήθηκαν τον Χριστό και έγιναν Μουσουλμάνοι, αλλάζοντας και τα ονόματά τους. Όταν, όμως, ο Νικήτας έγινε 16 ετών και έμαθε τι είχε συμβεί, αφού πρώτα κατηχήθηκε στη χριστιανική πίστη, ομολόγησε το Χριστό στη Χίο και υπέστη πολλά βασανιστήρια από τους Τούρκους. (21  Ιουνίου).



ΑΓΙΟΣ ΦΑΝΟΥΡΙΟΣ Ο ΝΕΟΦΑΝΗΣ (13ος αιώνας).



Έγινε γνωστός από τυχαία εύρεση μιας εικόνας του, τον 16ο αιώνα, στη Ρόδο. Σ΄αυτήν την εικόνα ο Άγιος εικονιζόταν ως στρατιώτης, κρατώντας σταυρό και λαμπάδα αναμμένη και γύρω από την εικόνα υπήρχαν τα 12 μαρτύριά του. (27 Αυγούστου).



ΑΓΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Ο ΥΔΡΑΙΟΣ (+1800).



Ο άγιος Κωνσταντίνος καταγόταν από την Ύδρα. Σε ηλικία 18 ετών πήγε στη Ρόδο, κοντά στον Τούρκο ηγεμόνα και εξισλαμίστηκε.  Αργότερα όμως κατάλαβε το λάθος του κι αφού εξομολογήθηκε κι ετοιμάστηκε να μαρτυρήσει για τον Χριστό, παρουσιάστηκε στον Τούρκο ηγεμόνα. Ομολόγησε τον Χριστό και υπέστη πολλά βασανιστήρια. Στο τέλος τον αποκεφάλισαν. (14 Νοεμβρίου).



ΟΣΙΑ ΚΑΣΣΙΑΝΗ.



Η Οσία Κασσιανή, η αριστοτέχνης υμνογράφος της Εκκλησίας μας, αποφεύγοντας την κοσμική δόξα, έφυγε από την Κωνσταντινούπολη και, σύμφωνα με τοπικές παραδόσεις, πήγε στην Κάσο, όπου υπάρχει και η κενή λάρνακα των λειψάνων της. ( 7 Σεπτεμβρίου).



ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΚΑΡΠΑΘΙΟΣ (7ος αιώνας).



Έζησε στην Κάρπαθο τον 7ο αιώνα μ.Χ. Συμμετείχε στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο ως Επίσκοπος Καρπάθου. Αγαπούσε την ησυχία, τη μελέτη των Γραφών και την άσκηση. Στη «Φιλοκαλία» σώζονται δύο λόγοι του με συμβουλές προς τους  Ινδούς Μοναχούς. (25 Αυγούστου).



ΟΣΙΟΣ ΛΕΟΝΤΙΟΣ (+1175).



Διετέλεσε άριστος Καθηγούμενος της Μονής του Θεολόγου, στην Πάτμο και μετέπειτα Πατριάρχης Ιεροσολύμων. Έγινε ξακουστός από τα πολλά του θαύματα.(14 Μαΐου)



Όσιος Μελέτιος ο εν Λάρδω της Ρόδου (19ος αιώνας).



Άνθρωπος προσευχής, έζησε στα σκοτεινά χρόνια της Τουρκοκρατίας. Μετά από όραμα βρήκε την εικόνα της Παναγίας Υψενής. Έκτισε τη Μονή της Υψενής, έζησε αυστηρή ασκητική ζωή, στερέωσε στην πίστη πολλούς χριστιανούς. Τα λείψανά του είναι πηγή ιάσεων και ευλογίας. (12 Φεβρουαρίου).



Ο Άγιος Οσιομάρτυς Μαλαχίας ο Λίνδιος (+1580)



Ήταν γιος Ιερέα από τη Ρόδο. Συκοφαντήθηκε από τους Τούρκους στα Ιεροσόλυμα , βασανίστηκε φρικτά, σουβλίστηκε και κάηκε πάνω σε αναμμένη φωτιά. (29 Σεπτεμβρίου).



Όσιος Νίκανδρος ο Σιναΐτης ο εκ Καστελορίζου.



Γεννήθηκε το 1581 στο Καστελόριζο, όπου υπήρχε μετόχι της Ιεράς Μονής του Σινά.

Διακρίθηκε για την εγκράτειά του, την ακτημοσύνη, την θεοφιλή πολιτεία του και την ακούραστη υποταγή του στον ενάρετο Γέροντά του Ιγνάτιο τον Σιναϊτη. Το λείψανό του βρέθηκε σώο και μυροβλύζον. (29 Ιανουαρίου)



Ο Άγιος Πρόχορος



Ένας από τους επτά Διακόνους, των Αποστολικών χρόνων. Μαθητής και ακόλουθος του Αποστόλου Ιωάννη στην Μικρά Ασία, στην Έφεσο και στην Πάτμο. Παραβρέθηκε τη στιγμή του οράματος της Αποκάλυψης και κατέγραφε, όσα του υπαγόρευε ο Ιωάννης.  Μετά την ανάκληση του Ιωάννη από την εξορία τον συνοδεύει στην Έφεσο και στην συνέχεια μεταβαίνει στη Νικομήδεια, όπου χειροτονείται Επίσκοπος και υφίσταται μαρτυρικό θάνατο. (28 Ιουλίου).



Ο Αγιος Μακάριος ο Καλογεράς, ο Εθνοδιδάσκαλος (+1737).



Γεννήθηκε στην Πάτμο το 1688 . Σπούδασε στην Κωνσταντινούπολη. Ενδιαφερόταν πολύ για τη διδασκαλία και τη διαπαιδαγώγηση των υπόδουλων Ελλήνων και ίδρυσε την Πατμιάδα Σχολή το 1713. Η Πατμιάδα μετεξελίχθηκε σε μια από τις σημαντικότερες σχολές του Ελληνισμού. (17 Απριλίου)



Άγιος Παρθένιος ο Νεομάρτυς, εν Διδυμοτείχω αθλήσας (+1805)

Ήταν μέλος του κινήματος των Κολλυβάδων. Από το Άγιον Όρος, πήγε στην Ικαρία κι από κει  στην Πάτμο, όπου έκτισε μικρό μοναστήρι στην περιοχή  «Λιβάδι Καλογήρων».  Χρειάστηκε περισσότερα χρήματα για την ολοκλήρωση των έργων και πήγε στη Θράκη.  Βρήκε μαρτυρικό τέλος από έναν Μουσουλμάνο το 1805.  (5 Μαρτίου).



Όσιος Γρηγόριος Γραβανός ο Νισύριος (19ος αιώνας).



Μέλος του κινήματος των Κολλυβάδων. Ξεριζώθηκε από το Άγιον Όρος και ήρθε στην Πάτμο και τους Λειψούς, όπου έκτισε ερημητήριο. Οι πειρατικές επιδρομές τον αναγκάζουν να επιστρέψει στην Πάτμο, στην τοποθεσία Γραβά.  Η αρετή και η άσκηση του ακτινοβολούσαν σ΄ όλο το νησί. Έγινε  ευρέως γνωστός ως άριστος πνευματικός.  Κοιμήθηκε στην Ικαρία το 1812. (22 Απριλίου).



Άγιος Πλάτων Αϊβαζίδης, ο Πάτμιος (+1921).



Γεννήθηκε στην Πάτμο το 1852 και ανατράφηκε με τα χριστιανικά ιδεώδη. Αδελφός της Μονής του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, σπούδασε στην Πατμιάδα Σχολή. Όταν πήγε για σπουδές στην Κωνσταντινούπολη γνώρισε τον Μητροπολίτη Καστοριάς, Γερμανό Καραβαγγέλη, και μετέπειτα Αμασείας Πόντου τον οποίο και ακολούθησε. Εκεί κρεμάστηκε από τους Τούρκους το 1921. (19 Σεπτεμβρίου).



 Ο Πατριάρχης Κων/πόλεως και Εθνομάρτυρας Γρηγόριος ο Ε΄.



Γεννήθηκε το 1746 στη Δημητσάνα. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Πατμιάδα Σχολή από το 1772 έως το 1775 και εκάρη Μοναχός στην Ιερά Μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, με το όνομα Γρηγόριος. Έγινε Μητροπολίτης Σμύρνης και μετέπειτα Οικουμενικός Πατριάρχης. Το Πάσχα του 1822 οι Γενίτσαροι τον κρέμασαν μπροστά στο Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης. (10 Απριλίου)



Οι Πέντε Οσιομάρτυρες στη Νήσο Λειψώ της Δωδεκανήσου



Το 1550 μ.Χ. έφθασαν με θαυμαστό τρόπο στη Λειψώ οι πρώτοι 5 ασκητές, Νεόφυτος ο Αμοργινός, Ιωνάς ο Λέριος, Παρθένιος ο αναχωρητής, Νεόφυτος ο Φαζός, Ιωνάς ο Γαρμπής ο Νισύριος. Έχτισαν το ησυχαστήριό τους σε μια κατάξερη πλαγιά, καλλιέργησαν με πολλούς κόπους στη χέρσα γη σιτάρι, αμπέλι και ελιές.  Ο Κύριος τους χάρισε με θαυματουργικό τρόπο μια πηγή με άφθονο, δροσερό νερό.  Η φήμη της ενάρετης πολιτείας τους προσήλκυσε  και άλλους ασκητές στους Λειψούς, όπου δημιούργησαν νέο ησυχαστήριο. Πότισαν τον αγιασμένο τόπο με το αίμα τους πέντε οσιομάρτυρες ασκητές, με μαρτυρικό τέλος από τους Τούρκους δυνάστες.  (Εορτάζουν την Κυριακή μετά την 10η Ιουλίου).



 Άγιος Ιερεμίας ο εν Κρήτη Μαρτυρήσας (+1821)



Διετέλεσε Μετοχιάριος της μονής του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Πάτμου στο Στύλο της Κρήτης. Τον Ιούλιο του 1821 δολοφονήθηκε από τους Τούρκους.



Ο Άγιος Δωρόθεος ο Πρώιος (+1821)



Από τους πιο σημαντικούς Επισκόπους του 19ου αιώνα. Γεννήθηκε στη Χίο. Σπούδασε στην Πατμιάδα Σχολή της Πάτμου, στη Γαλλία και στην Ιταλία. Το 1797 δίδαξε στην Κωνσταντινούπολη και αργότερα στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες. Έγινε Μητροπολίτης Φιλαδελφείας,  διευθυντής της Μεγάλης του Γένους Σχολής και μετέπειτα Ανδριανουπόλεως. Είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ελληνική γλώσσα. Τον Απρίλιο του 1821  δολοφονήθηκε από τους Τούρκους. (3 Ιουνίου)



Ο άγιος Μακάριος ο Νοταράς, Αρχιεπίσκοπος Κορίνθου (+1805).



Γεννήθηκε το 1731 στα Τρίκαλα Κορινθίας και έγινε Αρχιεπίσκοπος Κορίνθου το 1764. Εντάχθηκε  στο Κίνημα των Κολλυβάδων. Αναζητώντας ένα ειρηνικό περιβάλλον ήρθε από το Άγιον Όρος στην Πάτμο, όπου έκτισε ασκητήριο. Σημαντικότατο έργο του  ήταν η αντιγραφή κωδίκων και η συγκέντρωση κειμένων από τα χειρόγραφα της Βιβλιοθήκης της Μονής, που απετέλεσαν υλικό της μετέπειτα περιώνυμης ανθολογίας πατερικών έργων της γνωστής «Φιλοκαλίας» και άλλων θεολογικών έργων. Πέθανε στη Χίο το 1805.



Ιερομάρτυς Ευθύμιος Μητροπολίτης Ρόδου (+1525)

Ποίμανε θεάρεστα το ορθόδοξο ποίμνιο της Ρόδου. Οι Τούρκοι τον συνέλαβαν ως πρωταίτιο συνωμοσίας. Ανασκολοπίστηκε μαζὶ με άλλους Κληρικοὺς και κοινοτικοὺς παράγοντες της  Ῥόδου. Οι προσκυνητές του τάφου του που έπασχαν απὸ τεταρταίο πυρετό «ελονοσία» θεραπεύονταν. ( 9 Αυγούστου) .



Ιερομάρτυς Κύριλλος ο Λούκαρις,  Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως 1572–1637



Κορυφαία μορφή του Ελληνισμού. Εκλεκτός γόνος της Κρήτης. Μοναχὸς στη Μονὴ Αγκαράθου. Με ευρύτατες σπουδές στην Ιταλία. Διακόνησε τον Άγιο Μελέτιο τον Πηγά, Πατριάρχη Αλεξανδρείας. Εργάστηκε με ζήλο ιεραποστολικό στην Πολωνία και στις Παραδουνάβιες χώρες. 29 ετών εκλέχτηκε Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Έφερε την ειρήνη στην τοπικὴ Εκκλησία και έλυσε αποτελεσματικά διάφορα εκκλησιαστικά ζητήματα. Εξελέγη Οικουμενικὸς Πατριάρχης. Κατά τη διάρκεια της λαμπρής αλλά με διαλείμματα πατριαρχίας του, κατηγορήθηκε από τους Τούρκους ότι προετοίμαζε επανάσταση των ελληνικών νησιών, και σιδηροδέσμιος εξορίστηκε στη Ρόδο (1635-36). Επανήλθε στο θρόνο του. Στο πρόσωπό του οι πιστοί έβλεπαν τον γνήσιο και αληθινό ποιμένα και Πατριάρχη τους. (27 Ιουνίου)



Μάρτυρες Κλήμης Επίσκοπος Αγκύρας και Αγαθάγγελος



Ο πολύαθλος Ἱερομάρτυς Κλήμης καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἄγκυρα τῆς Γαλατίας. Σε ηλικία 20 ετών έγινε Επίσκοπος Αγκύρας. Η θεοφιλής ποιμαντορία του γίνεται αφορμή να υποστεί με γενναιότητα και για 28 ολόκληρα χρόνια φρικτά βασανιστήρια και διωγμούς.  Όταν  μαζί με άλλους μάρτυρες μεταφερόταν στη Νικομήδεια, αποβιβάστηκε στη Ρόδο. Ο τότε Επίσκοπος  Φωτεινός τέλεσε τη Θεία Λειτουργία με όλους τους μάρτυρες, οπότε και έγιναν σημεία θαυμαστά. Μαρτύρησε μαζί με τον πιστό Ρωμαίο Αγαθάγγελο  στην Άγκυρα με ποικίλα και πολυώδυνα μαρτύρια. (23 Ιανουαρίου)



ΟΣΙΑ ΜΕΛΩ Η ΕΝ ΚΩ



ΟΣΙΑ ΓΑΒΡΙΗΛΙΑ Η ΕΝ ΛΕΡΩ ΑΣΚΗΣΑΣΑ



Σημειώνουμε ότι εορτάζεται τοπικά ετησίως:  την Δ´ Κυριακή των Νηστειών η σύναξη πάντων των εν Ρόδῳ Αγίων και την πρώτη Κυριακή μετά την Κυριακή των Αγίων Πάντων η σύναξη πάντων των εν  Πάτμω διαλαμψάντων Αγίων.



ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ ΤΩΝ ΕΝ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΩ ΑΓΙΩΝ



Ἦχος α΄ Τῆς ἐρήμου πολίτης.



Δωδεκάνησος χαῖρε ὥσπερ μήτηρ καλλίτεκνος,



ἔχουσα Σιών ἐν τῇ ἄνω, συγγενεῖς τούς Ἁγίους σου,



οὕς Πνεῦμα τό πανάγιον φαιδράς, ἀνέδειξε λαμπάδας τοῦ Χριστοῦ,



Ἀποστόλους ἀσκητάς τε τούς θαυμαστούς καί μάρτυρας θεόφρονας. Δόξαζε ὅθεν τόν Θεόν, βόησον καί ἱκέτευε, ὅπως τήν Χάριν δαψιλῶς, ἡμῖν παρέχῃ πάντοτε.



ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΟΝ



Δεῦτε εὐφημήσωμεν εὐλαβῶς, Δωδεκανησίων, τούς φωστῆρας τούς θεαυγεῖς, Ἀποστόλους θείους, Ὁσίους Μάρτυράς τε, ἐν ὕμνοις ἐτησίοις, τούτους γεραίροντες.



Αρχιμ. Καλλίνικος Μαυρολέων, Ιεροκήρυξ Ιεράς Μητροπόλεως Καρπάθου και Κάσου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΕΣ ΜΝΗΜΕΣ: 7997 - Όταν ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου Γέροντας Γρηγόριος συνάντησε τον παπα Τύχωνα τον Ρώσο στο κελλί του

  Ὡρισμένοι ἄνθρωποι εἶναι μόνον νὰ τοὺς βλέπουμε, ἀλλὰ να μὴν τοὺς ἀκοῦμε. Καὶ ἄλλοι μόνον νὰ τοὺς ἀκοῦμε, ἀλλὰ νὰ μὴν τοὺς βλέπουμε. Σπάνιοι αὐτοὶ ποὺ συνδυάζουν καὶ τὰ δυό: καὶ νὰ τοὺς βλέπουμε καὶ νὰ τοὺς ἀκοῦμε. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ἦταν ὁ μακαριστὸς Γέροντας Τύχων ὁ Ῥῶσος. Ἦταν σχετικὰ ὑψίκορμος ἄνδρας, μὲ μακριὰ γενειάδα, ποὺ τὴν εἶχε πάντοτε δεμένη κόμπο, γιὰ νὰ εἶναι πιὸ ἄνετος στὴν διακονία, καὶ δασιὰ φρύδια, ποὺ τοῦ σκέπαζαν τὸ ἥμισυ τῶν μεγάλων του ὀφθαλμῶν. Στὶς ἀρχὲς Ἰουλίου τοῦ 1967 ἔνας ταπεινὸς λευΐτης μᾶς ὡδήγησε στὴν Καλύβα τοῦ Γέροντος Τύχωνος. Ἦταν τὸ Κελλί του ἀληθινὸ ἀσκητήριο, κρυμμένο μέσα στὰ ἀδιαπέραστα δάση καὶ φυλλώματα τοῦ κατάσκιου Ἁγίου Ὄρους. Προσιτὸ μόνο σ’ αὐτοὺς ποὺ γνώριζαν. Ἤτανε στὴν κυριολεξία Καλύβα ἀπέριττη, ποὺ ἔδειχνε περισσότερο ἐρειπωμένη παρὰ κατοικημένη. Κρούσαμε τὴν θύρα βαστάζοντας τὴν ἀναπνοή μας. «Τί λογῆς ἀσκητὴς εἶναι αὐτός, ποὺ ἔπρεπε νὰ διανύσουμε τόσο δρόμο, γιὰ νὰ πάρουμε τὴν εὐχή του;» Ἄνοιξε ἡ πόρτα καὶ φάνηκε μία μεγαλοπρεπὴς ...

"Τό στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέῳκται, οἱ βουλόμενοι ἀθλῆσαι εἰσέλθετε." Αρχιμ. Πορφύριος Αγγελάκης

  Η Ιερά Μητρόπολη Κυδωνίας και Αποκορώνου, στο πλαίσιο της πνευματικής προετοιμασίας για το Άγιο Πάσχα και της διαρκούς ποιμαντικής της μέριμνας, πραγματοποίησε την Κυριακή της Τυρινής, 22 Φεβρουαρίου, τον πρώτο Κατανυκτικό Εσπερινό της Συγγνώμης, σηματοδοτώντας την είσοδο στο «στάδιο των αρετών». Η ακολουθία τελέστηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονος Αμπεριάς, μέσα σε κλίμα σαρακοστιανής κατάνυξης με τη συμμετοχή πλήθους πιστών που προσήλθαν για να προσευχηθούν και αλληλοσυγχωρεθούν  και να ξεκινήσουν τον πνευματικό αγώνα της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Μετά το πέρας του Εσπερινού, ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Πορφύριος Αγγελάκης, Προϊστάμενος του Ιερού Καθεδρικού Ναού Αγίας Φωτεινής Ιεράπετρας της Ιερά Μητρόπολη Ιεραπύτνης και Σητείας, ανέπτυξε το θέμα: «ΤΟ ΣΤΑΔΙΟΝ ΤΩΝ ΑΡΕΤΩΝ ΗΝΕΩΚΤΑΙ· ΟΙ ΒΟΥΛΟΜΕΝΟΙ ΑΘΛΗΣΑΙ ΕΙΣΕΛΘΕΤΕ», προσφέροντας πνευματικά ερεθίσματα και ουσιαστικές παραινέσεις για την πορεία της νηστείας και του αγώνα των αρετών. Η Πνευματική εσπερίδα αποτέλε...

Εὕρεσις Τιμίας κεφαλῆς τοῦ Ἁγίου Προφήτου, προδρόμου καὶ βαπτιστοῦ Ἰωάννη 24 Φεβρουαρίου

  Ὅταν ἀποκεφαλίσθηκε ἀπὸ τὸν Ἡρώδη, ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος, ἡ τίμια κεφαλὴ αὐτοῦ τοποθετήθηκε μέσα σὲ ἀγγεῖο ἀπὸ ὄστρακο καὶ κρύφθηκε στὴν οἰκία τοῦ Ἡρώδη. Μετὰ ἀπὸ πολλὰ χρόνια, ὁ Ἅγιος Ἰωάννης φανερώθηκε στὸ ὄνειρο δύο μοναχῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἀναχωρήσει γιὰ τὰ Ἱεροσόλυμα μὲ σκοπὸ νὰ προσκυνήσουν τὸν τάφο τοῦ Κυρίου, ἀγγέλλοντας σὲ αὐτούς, ποῦ βρίσκεται ἡ τίμια κεφαλή του. Καὶ ἐκεῖνοι, ἀφοῦ τὴν βρῆκαν, τὴν εἶχαν μὲ τιμές. Ἀπὸ αὐτοὺς τὴν παρέλαβε κάποιος κεραμεὺς καὶ τὴν μετέφερε στὴν πόλη τῶν Ἐμεσηνῶν. Ὅταν ὅμως πέθανε, τὴν κληροδότησε στὴν ἀδελφή του. Καὶ ἀπὸ τότε διαδοχικὰ περιῆλθε σὲ πολλούς, γιὰ νὰ καταλήξει στὰ χέρια κάποιου ἱερομονάχου ἀρειανοῦ ποὺ ὀνομαζόταν Εὐστάθιος καὶ φύλαξε τὴν τίμια κάρα σὲ σπήλαιο. Ἀπὸ ἐκεῖ μεταφέρθηκε, ἐπὶ Οὐάλεντος (364 – 378 μ.Χ.), στὸ Παντείχιον τῆς Βιθυνίας μέχρι ποὺ ὁ Θεοδόσιος ὁ Μέγας (379 – 395 μ.Χ.) ἀνεκόμισε αὐτὴ στὸ Ἕβδομο τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ὅπου ἀνήγειρε μέγα καὶ περικαλλέστατο ναό. Βέβαια περὶ τῆς εὑρέσεως τῆς τιμίας κεφαλῆς ...

To Oδοιπορικό της Μεγάλης Εβδομάδος στη Σητεία

  To Oδοιπορικό της Μεγάλης Εβδομάδος, μια ιστορική αναδρομή με δρώμενα της Σητείας. Μια παραγωγή από το STUDIOVAI του Sitia FM 95,5 MHz. Η εβδομάδα πριν το Πάσχα ονομάστηκε Μεγάλη από τους πρώτους κιόλας χριστιανικούς αιώνες κι αυτό γιατί, όπως μας εξηγεί ο Αγ. Ιω. ο Χρυσόστομος, μεγάλα και κοσμοσωτήρια γεγονότα συνέβησαν στη διάρκειά της. Κέντρο αυτών των γεγονότων είναι βεβαίως τα άγια και άχραντα Πάθη, η θεόσωμη Ταφή και η ένδοξη Ανάσταση του Κυρίου. Για τη διευκόλυνση των πιστών οι ακολουθίες της Μ. Εβδομάδας τελούνται αντίστροφα του κανονικού, δηλ. οι Όρθροι τελούνται το απόγευμα και οι Εσπερινοί το πρωί. Παλαιότερα οι όρθροι τελούνταν λίγο μετά τα μεσάνυχτα, όμως η ώρα αυτή δεν ήταν κατάλληλη για την προσέλευση των πιστών. Έτσι λοιπόν σήμερα οι ιερές ακολουθίες τελούνται ως εξής: Κυριακή Βαΐων απόγευμα                 : Όρθρος Μ. Δευτέρας Μ. Δευτέρα πρωί                      ...

Τι είναι η Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία και κάθε πότε τελείται;

  Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία: Η Εκκλησία μας καθόρισε όλες τίς Τετάρτες καί Παρασκευές τής Μεγάλης Τεσσαρακοστής νά τελείται η Λειτουργία τών Προηγιασμένων Δώρων. Κατά τή Λειτουργία αυτή δέν τελείται Θυσία, δέ γίνεται δηλαδή μεταβολή τού άρτου καί τού οίνου σέ Σώμα καί Αίμα Χριστού. Τά Τίμια Δώρα, ο Άρτος καί ο Οίνος είναι έτοιμα, έχουν προαγιασθεί (γι αυτό καί λέγεται Λειτουργία τών Προηγιασμένων Δώρων) κατά τήν προηγηθείσα θεία Λειτουργία τής Κυριακής, είναι πλέον Σώμα καί Αίμα Χριστού, καί απλώς προσφέρονται πρός μεταλήψη στούς πιστούς. Ο Ιερέας καθ εκάστη Κυριακή κόπτει από τό πρόσφορο τόν λεγόμενο «Αμνόν», δηλαδή τό τετράγωνο εκείνο τεμάχιο τής σφραγίδας πού γράφει ΙΣ-ΧΣ ΝΙ-ΚΑ, καί τό τοποθετεί επάνω στό ιερό Δισκάριο. Μετ ολίγο, κατά τή στιγμή τού «Σέ υμνούμεν», τό τεμάχιον αυτό τού άρτου θά μεταβληθεί διά τής ευλογίας τού Ιερέως σέ αυτό τούτο τό Σώμα τού Κυρίου, όπως καί ο οίνος, πού είναι στό ιερό Ποτήριο, θά μεταβληθεί καί αυτός σέ αυτό τούτο τό Αίμα τού Κυρίου. Όταν όμω...

Ὁ Ἅγιος Ρηγίνος ὁ Ἱερομάρτυρας 25 Φεβρουαρίου

  Ὁ Ἅγιος Ρηγίνος γεννήθηκε στὴ Λεβάδεια τῆς Βοιωτίας στὶς ἀρχὲς τοῦ 4ου αἰῶνα μ.Χ. ἀπὸ εὐσεβεῖς καὶ ἐνάρετους γονεῖς, οἱ ὁποῖοι τὸν βοήθησαν νὰ λάβει τὴ θύραθεν παιδεία ἀλλὰ καὶ τὴν ὀρθόδοξη ἀγωγή. Ἡ ἀγάπη του γιὰ τὸν Κύριο καὶ ἡ πνευματική του πρόοδος τὸν μεταμόρφωσαν σὲ σκεῦος ἐκλογῆς καὶ σὲ ναὸ τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ὁ Ἅγιος ἔζησε τὴν ἐποχὴ ποὺ βασίλευσαν οἱ δύο υἱοὶ τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου, ὁ μὲν Κωνστάντιος στὴν Κωνσταντινούπολη (Ἀνατολή), ὁ δὲ Κώνστας στὴ Ρώμη (Δύση). Καὶ οἱ δύο διάδοχοι τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου εἶχαν ἀνατραφεῖ μὲ τὶς ἀρχὲς τῆς χριστιανικῆς πίστεως, ἀλλὰ ὁ μὲν Κωνστάντιος εἶχε συνειδητὰ ἀποδεχθεῖ τὸν Ἀρειανισμό, ὁ δὲ Κώνστας παρέμεινε πιστὸς στὶς δογματικὲς ἀποφάσεις τῆς Α’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Καὶ οἱ δύο εἶχαν ὡς κοινὰ χαρακτηριστικὰ τῆς θρησκευτικῆς τους πολιτικῆς, ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὴν καταπολέμηση τῆς ἐθνικῆς θρησκείας, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τὴν ὑπεράσπιση τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ ἐκκλησιαστική τους πολιτικὴ εἶχε ὡς συνέπεια ὄχι μόνο τὴ συντήρηση, ἀλλὰ καὶ τὴν διε...

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Ο Άγιος Παΐσιος και οι νέοι Αγιορείτες Άγιοι της Εκκλησίας μας, Παπά – Τύχων και Χατζηγεώργης

  Πνευματική χαρά σκόρπισε στην Αθωνική Πολιτεία αλλά και σε όλο τον Ορθόδοξο κόσμο η αναγγελία της αναγραφής στις Αγιολογικές Δέλτους δύο μεγάλων ασκητικών μορφών του αγιορείτικου μοναχισμού, οι οποίοι, από την “έρημο της ησυχίας”, πλέον βρίσκονται στις τάξεις των Αγίων της Εκκλησίας μας.  Πρόκειται για τον Παπά – Τύχωνα, τον πνευματικό και τον Γεώργιο Χατζηγεώργη, τον αγιορείτη ασκητή του 19ου αιώνα με καταγωγή από την Καππαδοκία. Δύο ακόμη αγιοκατατάξεις επί των ημερών της Πατριαρχίας του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου Α’ ο οποίος – στα 35 έτη της Πρωθιεραρχικής του διακονίας στην Πρωτόθρονη Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως – έχει ταυτίσει το όνομά του με αγιοκατατάξεις μεγάλων σύγχρονων Αγίων της εποχής μας. Εκτός από το προσωνύμιο του “πράσινου Πατριάρχη” δικαίως λαμβάνει και το προσωνύμιο του “αγιόφιλου Πατριάρχη”. Οι δύο νέοι Άγιοι της Εκκλησίας μας συνδέονται ωστόσο στενά και με έναν άλλο σύγχρονο Άγιο, τον Παΐσιο τον Αγιορείτη. Ο νέων Όσιος Τύχων υπήρξε πνευμ...

Ἡ Μεγάλη Δεσποτικὴ ἑορτὴ τῆς Παγκοσμίου Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ εἰς τὴν ἐνορίαν Ἁγίου Γεωργίου Τουρτούλων Σητείας

 « Σῶσον Κύριε τὸν λαόν σου, καὶ εὐλόγησον τὴν κληρονομίαν σου, νίκας τοῖς Βασιλεῦσι, κατὰ βαρβάρων δωρούμενος, καὶ τὸ σὸν φυλάττων, διὰ τοῦ Σταυροῦ σου πολίτευμα». Στὶς 14 Σεπτεμβρίου ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τὴν Μεγάλη Δεσποτικὴ ἑορτὴ τῆς Παγκοσμίου Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ. Τὴν Κυριακὴ 14 Σεπτεμβρίου 2025 τελέστηκε ἡ Ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου, ἡ Τελετὴ τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, Ἀρτοκλασία καὶ ἐν Συνεχείᾳ ἡ Θεία Λειτουργία εἰς τὸν Ἱερὸν Ναὸν Ἁγίου Γεωργίου στὸ Χωριὸ Ἅγιος Γεώργιος Τουρτοῦλοι Σητείας. Φωτογραφίες Μιχάλης Κάββαλος  

Ὁ Ὅσιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός 4 Δεκεμβρίου

  Διαπρεπέστατος θεολόγος καὶ ποιητὴς τοῦ 8ου αἰώνα καὶ μέγας πατὴρ τῆς Ἐκκλησίας. Γεννήθηκε στὴν Δαμασκὸ στὰ τέλη τοῦ 7ου αἰώνα καὶ ἔτυχε ἐπιμελημένης ἀγωγῆς ἀπὸ τὸν πατέρα του Σέργιο, ποὺ ἦταν ὑπουργὸς οἰκονομικῶν τοῦ ἄραβα χαλίφη Ἀβδοὺλ Μελὶκ τοῦ Α’. Δάσκαλός του ἦταν κάποιος πολυμαθὴς καὶ εὐσεβέστατος μοναχός, ποὺ ὀνομαζόταν Κοσμᾶς καὶ ἦταν ἀπὸ τὴ Σικελία. Ὁ Σικελὸς μοναχὸς πράγματι, ἐκπαίδευσε τὸν Ἰωάννη καὶ τὸν θετό του ἀδελφὸ Κοσμᾶ τὸν Μελῳδό, ἄριστα σ’ ὅλους τοὺς κλάδους τῆς γνώσης. Ὅταν πέθανε ὁ Σέργιος, ὁ γιός του Ἰωάννης, διορίστηκε χωρὶς νὰ τὸ θέλει, πρωτοσύμβουλος τοῦ χαλίφη Βελιδᾶ (705 – 715). Ἀργότερα, ὅταν ὁ χαλίφης Ὀμὰρ ὁ Β’ ἐξήγειρε διωγμὸ κατὰ τῶν χριστιανῶν, ὁ Ἰωάννης μαζὶ μὲ τὸν θετό του ἀδελφὸ Κοσμᾶ (τὸν ἔπειτα ἐπίσκοπο Μαϊουμᾶ), ἔφυγαν ἀπὸ τὴν Δαμασκὸ καὶ πῆγαν στὴν Ἱερουσαλήμ. Ἐκεῖ ὁ Ἰωάννης ἔγινε μοναχὸς στὴν περίφημη Μονὴ τοῦ Ἁγίου Σάββα, ὅπου ἔμεινε σ’ ὅλη του τὴν ζωή, μελετώντας καὶ συγγράφοντας. Στὸ διωγμὸ κατὰ τῶν ἁγίων εἰκόνων, ἐπὶ Λέοντος τοῦ Ἰσαύρου...

pemptousia-tv: Ντοκιμαντέρ – Άγιος Ραφαήλ – Ο «Ζωντανός» Άγιος

  Το Ινστιτούτο Άγιος Μάξιμος ο Γραικός σε συνεργασία με τον όμιλο Parapolitika Media, προβάλλουν το ντοκιμαντέρ ” Άγιος Ραφαήλ – Ο «Ζωντανός» Άγιος”. Στον αιματοβαμμένο λόφο των Καρυών ακολουθούμε τα ίχνη της ζωής του Αγίου Ραφαήλ, το μαρτυρικό του τέλος, τα θαύματα του, φωτίζοντας τα με τις σύγχρονες μαρτυρίες των πιστών. Παραγωγός Μαρία Γιαχνάκη. Δημοσιογραφική επιμέλεια: Κατερίνα Μαραγκού. Πατήστε στην εικόνα για να μεταβείτε στο περιεχόμενο: Πηγή  ORTHODOXIANEWSAGENCY.GR