Ὁ ἀπόστολος Τίτος ὡς συνοδὸς τοῦ ἀποστόλου Παύλου ἐμφανίζεται γιὰ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν Ἀποστολικὴ Σύνοδο στὰ Ἱεροσόλυμα τὸ 49 μ.Χ Ἔπειτα ἀκολουθεῖ τὸν Παῦλο στὶς περιοδεῖες του , ὁ ὁποῖος τὸν ἀποκαλεῖ τέκνον γνήσιον , ἀδελφὸν καὶ φίλον , γιὰ νὰ δηλωθεῖ ἡ ἀφοσίωση τοῦ μαθητοῦ πρὸς τὸν δάσκαλον . Ὅταν ὁ ἀπόστολος Τίτος ἐγκαθίσταται ἀπὸ τὸν Ἀπόστολο Παῦλο στὴν Κρήτη καλεῖται νὰ ὀργανώσει τὶς κατὰ τόπους Ἐκκλησίες τοῦ νησιοῦ , ἀφιερώνοντας ὅλη τὴ ζωή του στὴν ὑπηρεσία τῶν χριστιανῶν τῆς Κρήτης.
Ἀναφέρει τὸ συναξάριο : << Τίτος μαθητὴς γέγονε Παύλω ὀς Κρήτης γεγονὸς Ἐπίσκοπος καὶ ἐν αὐτῇ κηρύξας ἐκοιμήθη>>. Ἀργότερα ὁ ἅγιος Ἀνδρέας ὁ Κρήτης ἐπέλεξε ἐγκωμιαστικὸ λόγο στὸν ἀπόστολο Τίτο καὶ ἡ ὑμνογραφία βαβασισμένη στὴν συναξαριστικὴ παράδοση ἔπλεξε ἐγκώμια στὸν ἅγιο. Ἐλλείπουν ὅμως βιογραφικὲς εἰδήσεις. Τὸν 6ο αἰῶνα κτίστηκε ναὸς πρὸς τιμήν του , ὅπου ἐφυλάσαντο τὰ λείψανα του , μέχρι της Ἀραβοκρατίας. Οἱ Βενετοὶ ἐγκαταλείποντας τὴ Κρήτη τὸ ἔτος 1669 μετέφεραν τὴν κάρα τοῦ ἀποστόλου Τίτου στὴ Βενετία . Κατόπιν ἐνεργειῶν τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κρήτης Εὐγενίου , ἡ τίμια Κάρα , ἐπιστρέφει τὴν 12η Μαΐου 1966 καὶ φυλάσσεται τὸν ὁμώνυμο ναό του στὸ Ἡράκλειο.
Πηγὴ Συναξάριον Πάντων τῶν Ἁγίων των ἐν Κρήτῃ Διαλαμψάντων σελίδα 100.
Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Τοῦ Παύλου συνέκδημος καί μαθητής γεγονώς,
τήν Κρήτην κατηύγασας, Τίτε Ἀπόστολε,
τῇ αἴγλῃ τῶν λόγων σου.
Ὡς οὖν ταύτην εἰσῆξας πρός τό φῶς τοῦ Κυρίου,
οὕτω καί νῦν τούς πόθῳ, σέ τιμῶντας παμμάκαρ,
ὡς ἔχων παρρησίαν πολλήν,
φώτισον θείῳ φωτί.